Lights Off Novels & Stories

sigaw ni Lucas. Pero huli na. Biglang namatay ang lahat ng ilaw sa penthouse. Kahit ang mga computers at ang main security system ay nawalan ng power. Naging madilim ang buong paligid, tanging ang liwanag na lang mula sa bintana ang nagbibigay ng konting visibility. "Stay down, Ariana!" hila sa akin ni Lucas sa likod ng sofa.

Pamilyar kasi ito sa akin parang narinig ko na ito pero hindi ko maalala. Binitawan ko ang kamay niya at nilapitan ko ang switch ng ilaw pagkatapos ay ini-off ko ito. Walang ibang ilaw sa room namin kundi ang liwanag ng buwan na sumisilip sa glass window. Sinimulan kong tangalin ang coat na suot ko hangang pati ang polo ko ay tinangal ko na din.

Bago pa man niya mapigilan ang sarili ay natagpuan na lamang niya ang kanyang kamay na nililinis ang gilid ng labi ng lalaki. Halatang hindi iyon inaasahan ni Lucas dahil bigla na lang itong napatitig sa kanya. May kung anong damdamin siyang nakita sa mga mata nito na mabilis ring nawala sa kanyang paningin dahil nang magsalita ang lalaki at sabihing “Lights off, Siri” ay bigla na lang dumilim sa loob ng van.

Kumilos na rin si Berry at kusang hinubad din ang lahat ng saplot niya sa katawan. Tinitigan ni Jayden ang kabuuan ni Berry na hindi na komportable sa pagtitig sa kanya ni Jayden kaya hiniling ni Berry na i turn off ang nakabukas na ilaw. Lumapit si Jayden sa switch ng ilaw at tinurn off iyon. Dahil sa lumubog na ang araw kanina ay madilim na sa labas at loob ng silid. Binuksan ni Jayden ang ilaw ng lamp shade.

“It’s not enough, G. I still miss you a lot.” Madilim pa sa loob ng kuwarto dahil hindi nito binuksan ang ilaw. Ang tanging liwanag sa loob ay nagmumula sa ilaw ng LED clock light na nakapatong sa ibabaw ng bedside table. Nag-init ang katawan niya sa ginagawa ni Rhett lalo pa at ang hininga nito ay bumubuga sa tainga niya pero pilit iyon nilabanan ni Georgina.

Tumango ako at bumalik ulit sa kuwarto. Umupo ako sa kama. Tumingin ako sa bintana at tinanaw ang tatlong stars. Buti ay mayroon na agad kahit alas sais pa lang. Ang bilis na ring dumilim ngayon. Pumikit ako at humiling na sana makabalik na ako sa mundo nila. Nakita ko sa nakapikit kong mata ang pagkawala ng ilaw sa kuwarto ko. Naging mas malamig ang paligid at naramdaman kong umiba ang inuupuan ko.

“Napatulog ko na sila. The kids are scared to get down at night. We'll just leave the lights off there and dim around here.” Naiiling na napabuntong-hininga na lamang ako at tinapos na muna ang paghuhugas ng mga pinggan. Roma switched off the lights at the living room and left the ones we have in the kitchen as dim. Pagkatanggal ko nang suot na apron ay agad na naglakad si Roma pabalik sa pwesto ko. He began taking off his tank top as he walked his way back to me. Napatitig ako sa ganda ng katawan niya kahit pa hindi gaanong maliwanag sa banda namin.

Wala pa. Pagkatapos ng huling videocall kasama sina Bianca, Gayle, at Chloe, dinama ko na ang lambot ng kama at mas na-appreciate ko iyon dahil sa pagod. Zaro turned off the main lights and left the lamp on to illuminate our room dimly. "Are you sleepy?" tanong ni Zaro habang tumatabi sa akin. Tumango-tango ako at pumikit. Napahikab pa tuloy ako.

Humihinga nang malalim ang anak ko, ganap na walang kinalaman sa takot na unt-unting bumabalot sa dibdib ko habang nakatitig sa kawalan ng signal ng phone ko. Biglang kumurap ang ilaw sa kisame—isang beses, dalawang beses—bago tuluyang namatay ang lamp shade sa tabi ng kama. Napalubog ang buong kwarto sa madilim na kulay abong liwanag mula sa bintana.

Pinakinggan ko ang mahinang tunog ng mga sasakyan sa baba na unti-unti nang nababawasan habang lumalalim ang gabi. “See you soon, Singapore,” pabulong kong sabi bago ko inabot ang switch ng lamp sa tabi ko. Madilim na ang kwarto, tanging ang asul na ilaw na lang mula sa digital clock ang natitira. Inayos ko ang aking kumot at ipinikit ang aking mga mata. Maayos ang naging paghinga ko, malalim at dire-diretso.