Maid の小説・ストーリー

The heavy timber door shut with a dull, echoing thud, followed by the distant sound of her footsteps fading up the concrete stairs. The silence that returned to the basement was heavy, suffocating, and dripping with an imminent catastrophe. Anne slowly lowered her hand from Lauren’s mouth, her body going completely limp against the metal rack. She leaned her head onto Lauren’s shoulder, letting out a long, ragged sob that she had been fighting to hold back for the last ten minutes. Her hands were shaking uncontrollably as she wrapped them around Lauren's neck, clinging to the younger woman as if she were a lifeline in the middle of a violent storm.

Take this, maarteng Van (=___=メ)凸 "Huwag mo nang i-deny. If you won't accept it and admit it yourself, you'll be more perplexed. Just be honest to yourself, to your heart, to your brain, to your whole nervous system, reproductive system, digestive system and circulatory system that you like either love your baby Lesbian. Denying it will make you more confuse as fuck. At pwede ka ngang ma-depress, hayop ka. Huwag kang maarte. Para kang tanga." Asar na sabi ko bago kumuha ng dalawang bote ng naka-sarado pang beers at chocolate saka siya iniwan doon para makapag-isip-isip. Kung makakapag-isip pa siya. Napaka-denial. He's not that handsome after all. Lugi pa si Xerene kung kay Van ang bagsak niy

Kabanata 47 : 'Mayari' Mayari (In Kapampangan mythology, Mayari is the goddess of the moon and ruler of the world during nighttime. Mayari/Malayari. Lunar deity. Symbol, Moon.) Hindi ko alam kung anong totoong kwento— Bakit maraming nilalang na sakim parin sa kapangyarihan? Ngunit— Hindi lahat ng bagay libre, bawat nais at gusto laging may kapalit. Ngunit hindi ko naman nilalahat. Iyon ang naging epekto ng sobra— nakakagawa ng mali, nang hindi inaasahan, naaabuso ang bagay na hindi dapat. Nakakagawa ng isang desisyon na hindi napag-iisipan. Bagay na siyang kinakatakot ko, dahil hindi lang naman ngayon ang oras, gumagalaw parin ito.

Sa isip-isip nya na hindi dapat isatinig. "fine! sorry!" nakunot ang noo ni mart dahil hindi nya alam kung anong parte ng katawan nya ang tinitignan ng kumare nya. ayaw nyang isipin na sa bakat nyang anaconda ito nakatingin pero kung susundan ang direksyon ay doon ito dadalhin. "Sab? sab! what? is there any problem? natulala ka na riyan!"

She deserve that, masyado syang mapag mataas at mayabang I really hate that bitch, i swear to god sya unang una kong ipapatapon sa Antarctica kapag may ipapamission ako! "Christ. Napaka kunsintidor mo" pamumuna ni papa and kuya laugh, at ako talaga ang dapat nila kampihan hindi yung plastikadang babae na yon, sarap ibaon sa lupa. 6 feet deep. Yung hindi na sya mabubuhay at mag hihirap sya

Kaya kita ko kung paanong namutla si Misha. "Hey, you can tell him about your fear of swords." Untag ko kay Misha na parang naumid na ata ang dila pero hindi man lang nito nagawang magreact. She totally lost it. Mukhang natatakot na ito habang nakatingin ito sa mga espada. "Hey Marcus, Misha could not handle sword. She has selective Aichmophobia, particular with swords." Saad ko rito. Hindi naman siguro masama na sabihin yun di ba? Kesa naman parang mauulol na itong si Misha habang nakatingin sa mga espada.

Sabi ni Zayne, “Gimmick Puppet ba ito?” Bago pa makasagot si Alex, sinabi ni Freya na may maselan na boses, “Hindi ito Gimmick Puppet. Isa itong zombie na ginawa gamit ang isang buhay na tao. Tingnan mo ang mga mata nito. Kulay ginto, tama ba? Isa itong golden-eyed Golden Zombie na may walang katapusang lakas.”

Dito na niya nilabas at binuksan ang isang kahon na naglalaman ng isang nakalalason na insekto, agad niya itong itinapon kay Moriri. Takot namang nanginig ang katawan ni Moriri nang makita niya ang nakalalasong insekto—natakot at nagulat siya sa kaniyang nakita. Ang nakalalasong insekto na pinakawalan ni Lilo ay isang makulay na gagamba. Nagkaroon ito ng nga tuldok sa buo niyang katawan na aprang mga mata. Nagkaroon ito ng laki na katumbas ng kalahating palad. Masyado itong nakalalason at nakakatakot.

Buntis ako. Hindi ako makahinga. Hindi ako makapaniwala. Parang binibingi ako ng katahimikan sa loob ng malaking banyo ng mansion namin. Sa labas, maririnig ko pa ang tunog ng mga hardinero, ang tawa ng mga kasambahay, ang tikatik ng fountain sa hardin—lahat normal. Lahat maliban sa akin. Dahil sa tiyan kong ito… may buhay.

Half Human, Half Wolf Special Abilities: •mayroon siyang buntot na kapag ginalaw niya ay maaari niyang makopya ang itsura ng isang tao •naglalabas siya ng puting likido na kapag tinamaan ka ay tiyak tunaw ka •ginagamit niya ang kaniyang tainga upang makiramdam sa kaniyang paligid Si Maricon ay matangkad, mahaba ang buhok na kulay kape, maputi at makinis ang balat na parang isang porselana, at asul ang kulay ng mga mata. Simple lamang siyang babae na walang kaanik-anik sa katawan kundi relo, matapang na kasing bangis ng wolf kapag nagalit, maikli ang pasensya kaya huwag ninyo siyang gagalitin pero masayahin. Friendship, ayan ang pinakamahalaga sa dalawang tao ngunit maaari pa bang ibalik ang