Mangkukulam Novels & Stories

KABANATA 80 Tulalang pinagmamasdan ni Catalina ang sarili sa salamin suot ang kulay puting gown habang may belo sa kaniyang ulo. Hindi niya magawang ngumiti kahit pilit lang sapagkat pakiramdam niya, ngayong araw na ito ay ililibing siya ng buhay. Wala siyang maramdaman kundi bigat ng kalooban at pagkamuhi sa lahat ng tao sa mansion na ito lalo na sa mala-demonyo nilang amo. Halos isang linggo nga siyang ikinulong sa madilim na silid na wala man lang sariwang hangin siyang malanghap mula sa labas. Hinahatiran siya ng pagkain sa silid na nagsilbing kulungan niya at kahit wala siyang gana, pinipilit niya itong kainin para sa bata na nasa tiyan niya.

sigaw ni Uno. “Paano?” “Nakapagtataka na ramdam kong nasa paligid lang ang mga bata pero hindi ko sila makita. Gumamit ng sabulag ang mangkukulam.” “Anong sabulag?” “Isang salamangka na ginagamit para linlangin ang mga kalaban.” “Ibig sabihin nasa paligid lang ang kapatid ko?” tanong niya, habang patingin-tingin sa paligid.

Mukhang may private army ang kung sinumang makapangyarihang tao na nagpadukot sa kanya. Iginala niya ang kanyang tingin sa paligid. Nasa loob siya ng isang maliit na kuwarto. Bagama't luma na ay may mga gamit naman doon. May isang kamang may manipis na kutson na di-kalakihan, isang may-kalumaan na ring aparador, electric fan na puro alikabok at isang monoblock chair. "Bakit inihiwalay n'yo pa sa akin ang kasama ko?"

Mukhang nagising sila sa ingay namin ni Navia. "Huhu, sorry po," paumanhin ko sa kanila at naglakad papunta sa kabilang pinto. Napangiti naman ako ng mabuksan iyon. "Bobo talaga ang babaeng iyon," aniya ko ng makalabas sa kulungan. Pero napahinto ako ng makita ang isang kulungan. Mukhang kulungan iyon ng mga manok. Dahan dahan kong binuksan iyon at pumasok sa loob. Pero parang naistatwa ako mula sa kinatatayuan ko ng makarinig ako ng kakaibang tunog.

pagpapakilalang saad ng lalaking mahaba ang buhok, tinugon ko rin ito. Nadaanan namin ang mga taniman at ang gulayan, maya-maya’y sumilaw ang punong hitik na hitik sa bunga. Mangga ito kumikislap-kislap ang aking mga mata, hinog na hinog na kasi ang mangga ayon sa balat nito. “Maari bang pumitas kahit isa lang?” ‘di maiwasang aking pagtatanong. Nagbabakasakaling pagbibigyan ang munti kong kahilingan.

Mukhang maaga akong mamamatay ngayon nito! ******** LMCD22

Kung sinuman ang mangahas na gumawa ng hakbang ngayon, sisirain ko ang kanyang pamilya! Bigla ring sumabog ang aura sa kanyang katawan! Si Adonis, ang isa sa pangulo ng underground sa lungsod! Sino ang nangahas na walang galang? ! Ang mga hamak na ito ay nililigawan lang si kamatayan! Nang makita ang galit na postura ni Adonis, ang mga taong ito ay medyo natakot, nagkatinginan ng ilang beses, at hindi nangahas na

Mukhang agree ang mga ito sa kanya. She sounded mean pero nagsasabi lang naman s'ya ng totoo. Duling ito at mukhang tilapia. Kung naging lalaki siguro s'ya o naging matanda rito ay baka s'ya ang naging no. 1 bully ni Arman. "Hindi porket kaibigan ng parents mo ang mag-ari ng school ay hindi na kita papatulan," asik ni Arman.

sambit ni manang tumungo lamang kami Tinulungan ko si manang mag luto at si clara naman ay nag huhugas lahat ng niluto ay nilagay namin sa lamesa Nag dagdag din kami ng Isang plato sabi ni manang ay bukas daw dadating ang mga kaibigan ni kudos kaya hindi matutuloy ngayon " Tikman n'yo nga itong dinuguan ko.." sambit ni manang " Si clara manang favorite daw n'ya yan sa kanya n'yo po ipatikim.." nakangiti kong saad hindi sa maarte ako pero

Kung puting mangkukulam kami e' di si Gaben din? "Si Gabo katulad din ba natin?" Umiling-iling siya at inirapan ako habang napangiti. "Sabi ko na nga ba tatanungin mo yan. Katulad din natin siya ngunit kalahati nga lang." Huh? kalahati? meron bang ganun? "Anong kalahati lang?" "Kalahating puting mangkukulam at kalahating lobo si Gabo."