Rosa Manunulat Novels & Stories

Tumango-tango si Manang Rosa kaniya at pinisil ang kaniyang kamay. "Maswerte kayong dalawa. Alam kong kayo talaga ang magkakakatuluyan hanggang sa huli. Ang mga ngiti sa mata niyo ay kakaiba at hindi maipaliwanag ninuman kaya't naniniwala akong tanging kayong dalawa lang ang nakakaalam kung paano yan gagawin sa isa't-isa." Manang Rosa said. Tumulo ang luha nito sa isang mata. Gamit ang kaniyang mga daliri tinuyo niya ito at ngumiti ng matamis sa matandang mayordoma.

"I would like you to meet, Napoleon Rose." "Wh-what?" Para akong bingi sa sinabi ni Papa. Hindi naalis ang mata ko sa taong nakatayo sa aking harapan. Yes, Napoleon Rose is a goddamn beautiful woman kahit pa nakasuot sya ng simpleng slack, longsleeves at blazer. "I thought Napoleon Rose is.."

nautal na bigkas ni Zamara sa pangalan ni Misaki ng makita ang lalaking nakatayo sa taas na malapit sa hand rail. "Sirius Fuenco the gun prince. The bravest man who shoot the boss of Black Organization and that's Sensui Seo." salaysay ni Zamara. Napatingin sa lalaki si Misaki at doon nagkaroon ng masamang titigan na tila'y nagpapatayan na sa mga mata. Gumuhit sa labi ni Sirius ang ngisi at naglakad paalis kaya walang emosyon na naglakad si Misaki papunta sa reserve table nila.

bulong ulit nya. Napangiti naman ako sa kanya " Aling Rosa marami pa ba ang alaga nating native na manok" " Yes po senyorito alagang alaga po yon ni Berting at dumami na po sila lalo ngayon sir" " Okay magluto kayo ng tinolang manok damihan nyo ang at lagyan nyo rin ng maraming papaya at malunggay" " Okay po sir" " At sarapan nyo po Aling Rosa" pahabol ko

Halos dumugo ang mga palad ko sa higpit nang pagkakakuyom ng mga kamao ko. “Napakaperwisyo ninyo pati ilaw at tubig ng paupahan ko mapuputulan nang dahil sa inyo, eh,” patuloy pa ni Manang Rose. “Imbes na wala na akong problema, baka ma-blacklist ako sa Coralco at BaWaSa niyan! Palagi na lang kayong ganito! Hindi na kayo nagbago na mag-ama—hoy Charity, kinakausap pa kita!”

Malumanay at nagpapaintinding sambit ni Ynaria. "Ynaria, kung ayaw ni Trist ako na lang sasama sa'yo," Prisinta ni Clement. "Kahit di ko sila nakikita maaaring makatulong ako sa'yo." Bumuntong hininga si Ynaria, tsaka ito nag-isip. "Mukhang wala na kong magagawa." Bahagyang umiiling na sagot nito. Sinamaan muna ng tingin ni Ynaria si Trist, bago nito hinarap si Clement. "Tapusin na natin 'to!" Seryosong anito.

tanong ni Manuela sa akin. Tumayo ako agad upang hindi niya mapansin ang ibinaon ko sa lupa. “Wala Manuela, tiningnan ko lamang ang halamang rosas kung may namumuo nang mga bulaklakin,” anyang pagsisinungaling ko sa aking pinsan. Sinundan ko naman siya ng isang tanong, “Ikaw, ano ang ginagawa mo rito?”

ngiting paliwanag ni manang Rosa. Hindi ko magawang magalit na itinago niya ang kaniyang totoong identidad dahil wala naman siyang ginawang masama. Inalagaan kami ni manang Rosa ng totoo sa kaniyang puso. Kahit ito ay sa utos lamang ni madam Janice ay alam kong walang bahid ng kasinungalingan lahat ng kaniyang ginawa para sa amin ng kambal.

Hindi ko napaghandaan ang araw na 'to pero susubukan ko na maging maayos ang buhay namin ni baby Amadeus dito. "Amina, ayun na ang sundo natin." Nanumbalik lang ang konsentrasyon ko nang magsalita si Manang Rosa habang nakaturo sa isang lalaki na may hawak na banner na may nakaimprintang pangalan ko. "Let's go mom." Ani Amadeus at nauna na silang naglakad ni Manang Rosa.

SIERRA MAHIGPIT akong niyakap ni Kuya Eros kahit nasa harapan lang kami ng dalawang lalaki na ngayon ay pinapanood lang kami. Mahina kong tinapik si Eros sa likod dahil nakita kong kunot na ang noo ni Mayor Caleb. Bakas na kasi rito ang iritasyon sa mata nito na para bang hindi nagustuhan ang nakikita ngayon.