Step Dad Spg Short Story Novels & Stories

Pagkatapos ay itinaas niya ang kanyang boses upang tawagan, "Scarlett, nandito na si Mommy." Si Scarlett, nang marinig siya, ay kinuha ang kanyang telepono, inayos ang kanyang damit, at lumabas mula sa kanyang pinagtataguan. Ipinagaspas niya ang telepono upang maabala si Vivian sa kanyang pagbibihis. "Inay," "Scarlett, sinabi sa akin ng iyong stepdad kung paano mo siya ginulo sa nakaraang ilang minuto. Bakit?"

VIP kami rito kaya kahit fully booked ay laging may available slot para sa amin. Akala ko pa naman tutulungan nila akong maghanap ng solusyon sa problema ko, pero parang mas lumala pa yata.I’m here right now at my Dad's office. May isang lalaki ring narito na sa tingin ko ay kaedad niya lang. Gaya ni Dad, gwapo at matipuno rin ito na masasabi mong habulin ng chicks noong kabataan nila. "Have a seat," aya ni Dad. Sumunod na lang ako. I have no idea what this is all about.

"Miss na rin kita hija, sige na baka naabala na rin kita. It's getting late here. Tumawag lang ako kasi nabalitaan ko na wala na nga kayo.. At gusto ko sayo mismo ko malaman ang katotohanan. "Yes, dad ok lang po.. Sleep well po." sagot niya. Pagkawala ng dad niya sa screen hindi maiwasang mapaluha siya ng hindi sinasadya at namimiss na rin kasi niya ang kanyang daddy. Plano niyang pumasok na sa coffee shop pero hindi pa sa kumpanya dahil ayaw niyang ma pressure siya. Tama lang na doon muna siya sa coffee shop. Mas peaceful pa roon kumpara sa kumpanya nila na araw-araw niyang nakikita ang cheater na si Gregory.

Sa hapag-kainan, bumalik sa pagiging suplado si Mister CEO. Ni hindi man lang niya ako tiningnan nang iabot ko ang kape niya. Pero heto kami ngayon, nakasakay sa isang mahabang bulletproof SUV papunta sa King Hotdog Manufacturing Corp. Nagpumilit kasi ang batang si Reyleigh na sumama sa daddy niya sa trabaho dahil bored na bored na daw siya sa mansyon. At bilang paboritong yaya, syempre, nakabuntot ako.

Pagkatapos ng maikling usapan namin ni Tiya Vangie, pinauwi ko na muna siya at inabutan ng pera. Dinagdagan ko ng isang daan ang perang ibinigay ko sa kanya, bilang pandagdag sa gastusin nila. Sa totoo lang, sa tuwing tinitignan ko si Tiya Vangie, naaalala ko ang aking ina na namatay kasama ang aking ama dahil sa virus na tumama sa Pilipinas isang taon na ang nakalipas. "Baby, pagaling ka, okay? Nandito lang si ate sa tabi mo," malumanay kong sabi habang hinahaplos ang buhok ni Mio.

sa ngayon, ninong pa ngunit katagalan ay matutunan nya na ring tawaging papa ang papa Mart nya. "Seve. he is your Dad. call him papa." "papa ninong!" ang kulit lang. ang cute nilang mag-ama. The end AUTHORS NOTE: MARAMING SALAMAT PO SA PAGSUPORTA SA LIBRONG ITO. TUNAY PONG KUNG WALA KAYO AY HINDI AKO MAGKAKAROON NG INSPIRASYON PARA TAPUSIN ANG KWENTO NILA SAB, NIKKO AT MART. NAIS KO LANG PO SANANG MAGLAMBING SA INYO MGA MAHAL KONG MAMBABASA, KUNG UMABOT PO KAYO SA CHAPTER NA ITO, PWEDE PO BANG MAG-IWAN KAYO NG MAGANDANG REVIEWS SA LIBRO NA ITO?

Kabanata 11 POV OF KATH Ito na yata ang araw ng aking kamatayan, ng maramdaman ko ang mga labi ni Steven ay dumapi sa akin mga labi at pilit niyang sinisiil ang akin dila upang mailabas niya ito. Kaso hindi siya nagtagumpay sa gusto niyang mangyari, tiniis kong hindi ibuka ang bibig ko para upang hindi masukit ng kanya dila ang dila ko.

At hindi ko gagawin na magsalita ng hindi maganda laban sa iba. “Ako na ang bahala sa anak ko. Umuwi na muna kayo,” sabi ni daddy sa kanila. “Okay, tanda,” sabi ni Mavie kaya ako naman itong nagulat sa narinig ko. Tatawa na sana ako pero bigla na lang pinagsabihan ni daddy ninong ang anak niya. Kaya itong kaibigan ko ay nahuli ko na inirapan ang daddy ko. Nalaman ko rin noong nakaraan na doon siya nag-OJT sa company ng daddy ko. Nagpalit lang talaga kami dahil mukhang ayaw niya rin sa daddy niya. At sa tingin ko talaga ay hindi pa nakaka-move on ang kaibigan ko sa ginawa sa akin ng daddy ko.

“Stella Beatrice Garcia. Anak ng Garcia Elite. Hindi mo pa nga sinasabing mahal mo pero ginagawa mo nang lahat na parang hawak mo na ang buhay niya.” Napapikit ako. “Hindi ko sinasabing mahal ko siya.” “Pero obsessed ka sa kaniya, Randall.” Hindi ako sumagot. “Come home,” dagdag ni Dad. “Tomorrow. That’s final.” Huminga ako nang malalim. “I can’t.” “Why?”

Pinamasahe nito sa kaniya ang ulo nito habang nakikinig sa kuwento nito. “Dalawang beses ko lang nakasama si Daddy bago siya namatay. Umuwi na kasi kami rito ni Mommy sa Pilipinas noong seven years old ako, at dito na ako nagtagal. My Dad was a US Army Lieutenant, and he was assigned to Afghanistan. In seven years since I was born, he came home once. At noong nakauwi kami ni Mommy sa Pilipinas, isang beses lang din umuwi si Daddy, noong ten years old ako. Kaya malayo ang loob ko sa kaniya. I hated him, at inisip ko na mas mahal niya ang trabaho kaysa sa amin. I never talked to him since we left and went to the US. I didn’t even accept the toys he bought for me,” mahabang kuwento nito.