Marco Phoenix Novels & Stories

Ng tumingala sila, nakita nila na ito ay ang Phoenix Restaurant. “Ito’y ang Phoenix Restaurant, isa sa top five na fine dining restaurant sa California. Ang isang baso ng tubig ay nagkakahalaga ng ilang dang dolyar sa restaurant na ito,” Sabi ni Mona, nuutal. Nagngingitngit ang ngipin ni Beatrice. “Ang hayop na ito. Para pabilibin si Zendaya, hindi lang siya bumili ng luxury car, ngunit dinala niya pa ito sa ganitong lugar. Pero, hindi man lang niya mabigyan ang aking ina ng isang kusing. Alam niyo ba? Nanatili siya sa aking bahay ng kalahating taon, ngunit hindi man lang bumili ng mansanas para sa amin. Ang binigay niya lang sa aking ina sa kanyang birthday ay isang sirang pares ng sapatos.

Dahil kay Parker, nagkaroon na ng lakas si Phoenix na magsalita. “Wow! I really can't believe it. I'm still confused, yet I'm overwhelmed by the warm welcome and open-hearted support,” maluha-luhang panimula ni Phoenix sa kaniyang talumpati. “Isang karangalan po ang makatayo sa harap niyo bilang bagong mamamahala ng ProMed Solutions. Alam kong kilala niyo na ako dahil bago po ibigay sa akin ni daddy itong kumpanya, naging Chief Financial Officer po muna ako. I know hindi niyo alam, pero matagal ko na pong pangarap ang maibigay sa akin ni daddy itong kumpanya niya na talaga namang pinaghirapan niyang itayo bago pa man ito maging matagumpay…” nakangiting pagpapatuloy ni Phoenix.

Mababa ang boses na sumagot si Marco sa kabilang linya. "Babe? Ako ito si Marco," pakilala ng guy. Huminga ng malalim si Phinea at pinakalma sarili. Nabibitin siya at ang kulit ni Marco. "Marco, mamaya ka na ulit tumawag okay? Kasama ko ngayon si Victor at ngayon masama tingin niya sa akin," ani ni Phinea at nakatingin kay Victor ngayon is parang gusto siya ihagis mula sa balcony.

“Zio Mateo, hindi ikaw ang inaasahan ko na pupunta ngayon dito,” ani Marco nang ang matandang d’Angelo ang pumasok sa basement ng off-site base ng mga tauhan ni Carlo d’Angelo. When he sent the message that he wanted to talk to Enzo, doon sa lugar na iyon siya sinabing pumunta. He knew that place. He’d been here once or twice. Sa katunayan, alam din niya ang iba pang base ng Pheonix Security Agency na pag-aari ni Carlo d’Angelo.

Napalitan na ito ng mukha ng mga mababangis na leon. Makikita na sa screen ng mga laptop ang loob at labas ng isang barko. Ito ay ang kabuuang hitsura ng barkong pagmamay-ari ng mga Rashitackchun. May halaga itong $360 bilyong dolyar. Tinatawag itong Phoenix casino ship. Sabay sabay pinisil ng mga mandirigma ang isang code. Nagpakita sa kanilang screen ay mga pangalan ng mga maffia liders sa buong mundo. Nabibilang na sina Erc, Ave, Cris, Max, Kazumi at Tetsu sa mga high profile maffia lider. Hawak ng bawat isa sa kanila ang hindi bababa sa $200 bilyong dolyar.

Isang makahulugang tingin ang ipinagkaloob muna ni Marco sa lalaki bago nagpatuloy sa pagsasalita. “Speaking of which, why did you go back to the states? Did you just visit your business there or you’ve gone to see your family?” “Well, I have been here in the Philippines for quite some time already, so I paid my company and my family a short visit. My assistant called me a few weeks ago to inform me that there were some decisions and transactions that needed to be done in my presence. But everything is settled now so I came back right away. Only to be welcomed by that disheartening news.”

Si Marco ay naging katuwang niya sa bawat hakbang, na nagbibigay sa kanya ng lakas upang tanggapin ang mga pagkatalo at magpatuloy sa paglalakbay. Habang papalapit sila sa boarding gate, huminto si Señora sandali at tumingala. “Hindi ko alam kung ano ang hinaharap para sa atin, Marco,” wika niya, ang boses ay puno ng pag-aalinlangan. “Pero ang alam ko lang, kailangan kong harapin ang mga bagay na nagawa ko. Kailangan kong magsimula sa isang bagong buhay, at sana, sa pagbabalik ko sa Pilipinas, matutunan kong magpatawad sa aking sarili at sa lahat ng nasaktan ko.”