Novel & Cerita The Phoenix Rises From The Ashes

Sa isip ni Ezekiel ay tila nakita niya ang isang babaeng nakayapak sa gitna ng apoy na nababalot ng dugo ngunit patuloy na sumasayaw sa gitna ng abo. Parang phoenix na muling nabubuhay mula sa pagkawasak. Nang matapos ang huling nota ay marahan siyang kumatok sa pinto. Bahagyang napakunot ang no ni Beatrice. Akala niya ay muli na namang dumating ang kaniyang stepmother upang balaan siyang huwag bumaba. “I already said I won’t go downstairs today,” malamig niyang sabi.

[The Phoenix Rise] Ang amoy ng sulfur at ang makapigil-hiningang usok ng nakakalason na gas ay mabilis na lumalaganap sa bawat sulok ng vault. Ang Ural Mountains, na dating simbolo ng katatagan, ay nagmistulang isang dambuhalang kabaong na yari sa bato at bakal. Sa gitna ng kaguluhan, nakahandusay si Ryella sa malamig na sahig, ang kanyang kaliwang kamay ay tila nagniningas dahil sa lason ng singsing, habang ang kanyang paningin ay unti-unti nang nilalamon ng dilim.

Isang panibagong umaga na naman ang bumungad kay Selena. Banayad ang haplos ng hangin, at ang mga ibong nagkakantahan ay tila bumubuo ng isang simponiyang nakakapawi ng bigat sa dibdib. Sa unang pagkakataong hindi siya nakakulong sa silid ni Don Rafael, dama niya ang kakaibang kagaanan—parang saglit na nakakalaya.

Maya said. "Kaya nga mala sa pusa ang babaeng yun. Tulog sa umaga tapos gising sa gabi...Sa gabi yu lumalabas at nagmamanman sa buong paligid," ani Sasha. Na curious tuloy ako kung sino itong Phoenix na sinasabi nila.

Fayre slightly flinched when the ointment came in contact with a large wound beside her knees. “Go and let me breathe, for you and I have decided fates. You illuminate the day, and I cast a glow on the night. We will never be. Our connection would go against what all the people believe, all they know.” “The Sun stayed a little longer that Summer in hopes that the Moon would change her mind. But no, she didn’t. Do you know her last words to him?” Umiling si Fayre. “Don’t you dare abandon your blessing of light for my darkness.”

Walang tigil na pinaghahampas ng halimaw ang bakal na haligi gamit ang mga kamao nito. Ang mapupula nitong mga mata ay nakatitig kay Phoenix. Parang may kakaibang kapangyarihan ang mga matang iyon. Hindi man lamang nangahas si Phoenix na titigan ang mga iyon nang diretso.

Kung lilitaw pa ang ilang katulad niya, malaking problema. Sa sandaling ito, narinig ng lahat ang isang malakas na tili ng phoenix mula sa timog-silangan na direksyon. Tumingala sila sa langit at nakita nila ang pigura ng isang phoenix sa unahan, na pumailanglang pataas. Isang beses itong umikot sa hangin, pagkatapos ay lumundag pababa. Gulong-gulo ang isip ni Alex.

Pagkasabi ay agad na lumabas siya mula sa kainan at naiwan si Phoenix na gulong-gulo sa biglaan nitong pag-iwan sa kanya. Pagbalik niya sa sarling kwarto ay hindi niya maiwasang ikumpara ang sarili kay Arissa. She's beautiful, she's radiating in happiness. Life seems to be good on her. Bagay na bagay sila ni Phoenix at hindi siya tanga para hindi maramdaman na may gusto ito sa huli. Ayaw na niyang makagulo pa sa dalawa.

Sagot ko. "Oh. So why Phoenix? Me, I first think of Black Mamba as my code name because my brother and I were die-hard fans of Kobe Bryant! Oh my Gosh. So back to my question, bakit mo pinili ang Phoenix na codename?” Napaka madaldal ng babaeng ito. Nakakairita. But then I heard myself answering her question. "Phoenix is a mythological creature. It emerged as a new and stronger bird from something that has been destroyed. Ako iyon. A long time ago, I died and rose from my own ashes." Tumayo ako at kumuha ng isang slice ng pizza.

It was the spark of something dangerous. They didn't just take my work, Aria thought, her grip tightening on her bag. They took everything. She looked at the mansion one last time. The rain washed away her tears, but it couldn't wash away the fire starting to burn in her chest. The Riveras thought they had buried her, but they forgot one thing about Project Phoenix: A phoenix only rises after it has been burned to ashes.