Mark Manson The Subtle Art Novels & Stories

Puno ng pintura ang katawan niya at ayaw niyang madumihan ang suot nitong pang-opisinang damit kaya siya lumayo rito. Maliwanag ang art room kung saan siya nagpipinta dahil nakabukas lahat ng ilaw kaya hindi niya napansin na gabi na. Hindi rin siya tumingin sa orasan at kahit ang phone niya ay ininda niya buong maghapon kaya hindi niya alam na binisita siya ni Manson.

“Solene, always remember this. Kapag gusto mo mag seduce ng isang tao, dapat lagi ka niyang iisipin. Huwag mong hayaang isipin niya na lagi siyang may chance sa'yo, make him feel that he's not the one. Na iisipin niya maraming nag pu-pursue sa'yo. Got it? Kung may eksenang ulit na ganiyan, you should go first. Puwede mong sabihin na may aasikasuhin ka pa or may kikitain ka pang iba, para ma triggered siya at mas lalong 'di ka mawawala sa isip niya.” Napakagat ako sa labi ko dahil sa sinabi ni Hendrix. “Pero kasi parang anh rude ko naman kapag ginawa ko 'yon, 'di ba?” nakabusangot na sabi ko. “The Art of Seduction, Solene! You have to trust me.” Umiling siya at kumunot ang noo. “Kung aayain k

Mahapdi. Kinabukasan. Lahat ng malapit na pwedeng pasyalan ay pinuntahan na namin at ng magutom ay naghanap lang kami ng malapit na kainan. Pumunta kami sa montmartre. Una namin pinuntahan ay ang place du tertre, isang plaza na kilala ang mga artist na gumuguhit ng mga portrait at nagbebenta ng mga obra. Lumapit kami sa isang artist upang magpaguhit, tuwang-tuwa ako ng makita na kuhang-kuha niya ang mukha namin ni William. Ito ang unang larawan namin na magkasama kaya niyakap ko ito ng mahigpit.

Gayunpaman, ang pag aaral niya ng Sage Art ay ang sikreto niya ay hindi niya ito pwedeng ituro sa kahit sino. “Baam!” Ulit na hinampas ni Mason ng malakas ang ulo niya sa sahig hanggang sa dumugo ito. “Mr. Wolf, alam ko na masyado akong simple para maging disipulo niyo.”

Pinanood niya rin iyon kagabi at kita ang confidence sa mukha niya habang sinasabi iyon. Ilang saglit pa ay bumukas na ang pinto. Tumambad sa kaniya ang sikat na cosmetic surgeon na si Samantha Vittori. Sa estilo ng pananamit, make-up at buhok nito ay aakalaing ka-edad niya lang ito. Pinakatitigan siya nito mula ulo hanggang paa at inikutan pa para suriin. Tumikhim ito at pinaarko ang isang kilay.

muling bungad ni Dylan matapos sumandok ng scrambled eggs, sabay sipol sa hangin, “let’s talk about the subtle art of keeping her in line.” Si Althea, napailing. Subtle art? Ano ba itong gagawin nila? “Subtle art?” tanong ni Sebastian, nakataas ang kilay, halatang protective. “Explain, please.” “Ah, you know,” sagot ni Dylan, inosente at may pahiwatig ng ngiti. “How she managed to… make you… less scary? Emotionally speaking.” Napatingin si Sebastian kay Althea, bahagyang ngumiti. May bahid ng territorial edge sa titig na iyon—parang sinasabi sa barkada: don’t mess with her.