Novel & Cerita Martha Cecilia Pocketbooks Free Reading

Inubos ni Martha Cecelia ang mga tauhan niya! Naglakad si Martha Cecelia paakyat ng hagdan. Luminga-linga ito sa paligid, tila ba may hinahanap. Nang makita nito ang camera ay matamis itong ngumiti at inayos ang nagusot na damit. Napapikit sa init at galit si Jonas. Sa kabila ng ginawa ng dalaga sa mga tauhan niya ay tinatablan pa rin siya ng mga ngiti nito. Gano'n kalakas ang tama niya rito.

Dahil sa malakas na intelligence channel ng Ten Thousand Armies, kasama na sa impormasyon na ito ang halos lahat ng krimen na ginawa ni Martha habang nasa United States siya. Ang nakalimbag na materyal na ito ay binubuo ng mahigit tatlumpung pahina, at inabot si Charlie ng mahigit isang oras bago niya natapos basahin ang lahat ng impormasyon. Nagalit siya pagkatapos basahin ang mga materyales na ito! Hindi niya inaasahan na gumawa ng hindi mabilang na krimen si Martha sa mga kababayan niya sa United States.

Anong kasalanan ang tinutukoy ni Manang Cecil? "D-Darius, don't listen to that woman! N-nagsisinungaling siya!" Hinawakan ako ni Martha sa braso. Nilingon ko siya at doon ko napagtanto na may hindi ako nalalaman. Lumakas ang iyak ni Manang Cecil sa video. "Patawarin mo ako, Sir Darius, lalo na kay Ma'am Tessa. Nagsinungaling po ako, hindi totoong tinulak ni Ma'am Tessa si Martha. Kusang nagpatihulog si Martha sa hagdan para palabasin na tinulak siya ni Ma'am Tessa, para mapakulong ito at maagaw sa kaniya si Sir Darius. Patawarin n'yo po ako. Nagsinungaling ako."

Ang dilaw na ilaw sa kusina ay patuloy na nagniningning. At sa dingding, unti-unting naglaho ang mga salita hanggang sa ang natira na lamang ay isang pangalang halos hindi na mabasa. CELIA. --------------------------------------------------------------------------------------------------- Bago matulog, binuksan ni Mara ang kaniyang kuwaderno. Matagal niyang tinitigan ang blangkong pahina bago nagsimulang magsulat. Chapter 10, Part 1.

Ang buong atensyon niya ay nakatutok lang sa iisang babae. Huminga nang malalim si Aling Martha, dahan-dahan nitong inilabas ang isang puting sobre mula sa kaniyang bulsa. Ang sobreng iyon ay may nakasulat na pangalan ni Wesley sa harap, gamit ang pamilyar, maayos, at simpleng sulat-kamay ng dalaga.

"A letter from Mr. Cesar. It's addressed to you." Martha's gaze fixed on Osiris, a mixture of surprise and wonder flickering in her eyes. "For me? But why?" Osiris smiled knowingly, his expression inviting her to uncover the truth. "Read it," he encouraged, his voice soft and encouraging. With a mixture of trepidation and curiosity, Martha took the letter from him and unfolded it. The words on the paper were a direct connection to the man who had played a significant role in her life. As her eyes traced each line, she felt a rush of emotions – nostalgia, gratitude, and a bittersweet ache that tugged at her heart.

Walang nagbago. Napatingin siya sa may hagdan nang makadinig ng mga yabag ng takong. Sumeryoso ang kanyang mukha nang makita si Martha na naglalakad pababa ng malaking hagdan habang nakasuot ng pegged dress na kulay pula. Ngumiti ito sa kanya. "Welcome home, Trixie."

Pagdating namin sa may pinto ay nagkabanggaan tuloy kami ni Chadleen sa sobrang pagmamadali kaya iyong yakap-yakap niyang malaking backpack ay nabitawan niya at siyang naging dahilan kung bakit naglaglagan ang mga gamit niya mula roon. “I’m sorry, Chad! I’m so sorry!” paumanhin ko naman at yumuko upang tuluyan siyang pulutin ang mga iyon. “Ayos lang, insan. Ako na ang bahala rito.” Natigilan ako sa ginagawa ko nang mabasa ko ang pamagat ng itim na maliit na librong napulot ko na lumabas mula sa loob ng bag niya. It was entitled, ‘The Witchita’s Guide’.

"Alam mo pala na hindi kaya ng tatlong tao pero inutos mo sa iisa lang? Tama ba 'yon?" Kumukulo na ang dugo ni Martha at ang iisang nakita niya lamang ay ang kape na hawak ni Thalia. Walang sabing kinuha niya ito at ibinuhos sa isang section ng dokumento. The white papers are now stained with coffee. Nabitawan na lamang ni Martha ang baso nang napagtanto ang kanyang ginawa. She took a few steps back and pointed accusingly at Thalia.

Hindi pala ito nagpalit ng pabango. “Ano ba ‘yang binabasa mo?” painosente niyang tanong kay Gabriella. Pero nang matukoy kung ano ang binabasa nito ay ngumiti siya ng nakakaloko. “Pocketbook? Alam mo, maraming ganiyan si Mama. Collector din si Mama ng pocketbook. Hindi na pala ako dapat kabahan, sure na palang magkakasundo kayo ni Mama.” Tuluyang nawala ang ngiti niya nang tumayo si Gabriella at padabog na sinarado ang binabasa nitong pocketbook. Hindi talaga siya nito tinapunan ng tingin at iniwan siya sa study shed.