Matoi Ry奴ko

Character: Zarina Czyrine Montereal Sixto Grey Zarkozi (Mayor X Secretary) Synopsis: Simula noong namatay ang mga magulang ko sa 'di malamang dahilan, tanging sumalo sa akin ang lola ko. Bata pa lamang ako tinatak ko na sa kukote ko na lahat ng gusto ko ay hindi ko makukuha, kung makukuha ko 'man ito, kailangang mag banat ng buto, miski nga pag-aaral ay hindi na natupad dahil sa hirap ng buhay na kinagisnan ko. Mas lalong naghirap ang buhay ko ng namatay ang lola sa katandaan, halos bumalik sa umpisa ang buhay ko. Ilang buwan akong nagmukmok sa pagkawala ng lola, kahit gutom ko ay tinutulog ko na lamang para hindi ko maramdaman ito. Isang araw, may silay ng liwanag ng pag-asa ang dumating pero kapalit nito ay walang hanggang pagsisisi, pero wala akong magagawa dahil isang kahig isang tuka ako. Inaya ako ng kaibigan ko sa isang trabaho na tiyak ay kikita ng malaki sa isang gabi lang. Ang mga pulitiko ang magiging customer namin. Pataasan ng presyo, bidding ng mga babae ang mangyayari kung sino ang pinakamalaking offer ay sakaniya na ang babae ng isang gabi. Isang kakaibang lalaki ang nakakuha sa 'kin, kulay luntian ang mga mata at may malapad na balikat at maskuladong mga braso na kitang kita sa polo na yumayakap sa katawan nito. Pagtapos nga ba ng gabi ay tapos na rin sila? O mapapaamo niya ang isang Mayor na mabangis pa sa mga tigre?

"Sa tingin mo mamahalin kita? Hinding-hindi kita magawang mahalin Anna, kaya 'wag mo ng ituloy pa ang pagpapakasal saakin!!" "Alam kung matutunan mo rin akong mahalin Dylan, kaya pakiusap.. Pakasalan mo ako.." "Hinding-hindi kita mamahalin isinusumpa ko!" -Dylan "Nagustuhan mo ba?" Hindi ako pa rin ako makapaniwala sa nakikita ko sa kanya, bakit bigla nalang siyang nag-iba? Bakit gumaganda siya sa paningin ko? At bakit.... Bakit Minahal ko siya? Siya ba talaga ang asawa ko?- DYLAN

Yung bata na iniligtas ko noong maliliit pa kami ay lumaking isang possessive at obsessive na CEO. Sampung taon niya akong kinontrol, gamit ang sakit ng lola ko bilang pang-blackmail para pilitin akong magpakasal sa kanya. Sinubukan niyang gawin ang lahat para makuha ang loob ko—kahit anong paraan, ginawa niya,pero hindi ko siya kailanman minahal. Dahil sa sobrang galit, nakahanap siya ng babaeng halos kamukha ko para pumalit sa akin. Ipinagmalaki nila ang relasyon nila sa harap ng lahat, at may mga bulung-bulungan na natagpuan na raw ng CEO ang tunay niyang pag-ibig. Pero isang araw, dumating ang babaeng iyon sa villa kasama ang mga alipores niya, gamit ang atensyon at pagmamahal ng CEO bilang lakas ng loob. Isa-isa niyang binali ang mga daliri ko, sinugatan ang mukha ko gamit ang utility knife, at inalis ang damit ko para ipahiya ako. “Kahit nagparetoke ka pa para magmukhang ako, palalagpasin ko na ‘yun. Pero natuto ka pang magpinta nang kagaya ko? Grabe kang mag-aral! Tignan natin kung paano ka makakaakit ng mga lalaki ngayon!” Habang duguan na ako at halos mawalan ng malay, sa wakas dumating ‘yung obsessive na CEO. Hinila ako ng babae sa harapan niya at mayabang na nagsumbong, “Honey, itong babaeng ‘to ay nagtatago rito sa villa, tinatangkang akitin ka. Siniguro kong hindi siya magtatagumpay!”

Dahang-dahang bumukas ang malaking pinto para lamang mahigit ko ang aking hininga. Tila tumigil ang pag-ikot ng aking mundo nang makita ko kung sino si Mr. Guidotte! “Kygan…” usal ko sa mahinang tinig. Ang lalaking limang taon kong hinanap. My ex-boyfriend, Kygan. Hindi ko akalaing siya pala ang misteryosong tagapagmana ng pinakamayamang pamilya, hindi lang sa bansa kundi sa buong kontinente ng Asya. Kaya pala kahit anong hanap ko sa kanya noon ay wala akong makuhang kahit anong impormasyon tungkol sa kanya. Magkaibang mundo pala ang ginagalawan namin. Paano ko siya mahahanap kung kabilang pala siya sa mge elitista?

The only man I trusted cheated on me! Ginawa ko ang lahat. Nagpakatanga, nagpaka-martyr, nagpaka-alipin. Siya lang ang minahal ko, siya lang ang pinagkatiwalaan ko, sa kanya lang umikot ang mundo ko, sa kanya lang ako sumugal. Pero hindi pa rin naging sapat. Wala naman sigurong masama kung gaganti ako? Walang masama . . . Pero sa halip na siya ang masaktan, kapatid niya at ako ang nagdusa!

Hindi ako gold digger. Oo, tatlong trabaho ang pinagsasabay ko. Server ako sa umaga, cashier sa hapon, at sa gabi, naglilinis ako ng kubeta sa isang bar sa Makati. Ako si Maria Tala Loresca, twenty-three years old. May utang na kasing lalim ng depression ko, at walang balak na lumaki ang interest nito. Kaya nang lapitan ako ni Lucas Salazar sa VIP lounge ng club na pinagtatrabahuhan ko isang lalaking nakasuot ng suit na halatang isang buwang sahod ko ang isang butones, may amoy na pangmayaman at kayabangan, at may titig na parang hinuhubaran na ako bago pa man ako magsalita, akala ko isa siyang manyakis na mayaman. "Five million. One night. No names, no feelings, no bullshit." Tiningnan ko siya. Six feet. Broad shoulders. At isang ngisi ng lalaking sanay makuha ang gusto niya. "Sure. Sige. Pero cash agad." That night, ikinama niya ako sa penthouse niya. Walang bulaklak. Walang kandila. Pagkatapos? Limang milyon sa bedside table. Umalis akong hindi siya ginising. Akala ko tapos na. Hanggang sa malaman ko ang totoo makalipas ang tatlong linggo. Ako pala ang sikretong anak ng taong pinakakinamumuhian niya ang ina ko ang babaeng sumira sa pamilya niya, at siya ang rason kung bakit namatay ang kanyang ina. Kaya ang plano ko ay paibigin siya. Pakakasalan ko siya. Gagamitin ang apelyidong Salazar para kunin ang lahat—pera, lupa, dignidad niya. Plano ko siyang sirain. Hindi ko inasahan na habang ginagawa ko 'yon, unti-unti rin pala akong mababaliw sa kanya. Sa mga kamay niyang humawak hindi lang ng katawan ko kundi ng pusong tinuruan kong maging bato. At ang masaklap? Kapag nalaman niya ang totoo—na ang babaeng hinuhubaran niya sa kama ay ang mismong dugo ng demonyong hinahangad niyang mamatay at hindi ako sure kung sino ang mas masasaktan. Siya ba? O ako?

Ang mga magulang ko, ang pinakamayaman na magkasintahan sa bansa, ay sikat na mga pilantropo. Kailangan ko hingin ang permiso nila kung kailangan ko gumastos ng higit pa sa limang dolyar. Sa araw na nadiagnose ako ng terminal cancer, humingi ako ng 100 dolyar, pero sa halip na tulungan ako, sinigawan nila ako ng tatlong oras. “Anong klaseng sakit ang makukuha mo sa edad mo? Kung hihingi ka lang ng pera, galingan mo naman sa palusot mo.” “Alam mo ba na ang 100 dolyar ay kayang suportahan ang mga bata sa naghihirap na mga lugar ng matagal na panahon? Mas may sense pa kausap ang kapatid mo kaysa sa iyo.” Kinaladkad ko ang katawan ko na may sakit pabalik sa maliit na basement. Pero noong dumaan ako sa mall, nakita ko ang mga magulang ko, live sa malaking screen, gumagastos ng malaking yaman para lang rentahan ang Disneyland para sa kapatid ko. Ang isang daang dolyar ay hindi sapat para sa isang round ng chemotherapy. Gusto ko lang bumili ng bagong damit at lisanin ang mundo ng may dignidad.

"Ouch, ang sakit ng ulo ko," daing ko habang hawak ito. Para itong binibiyak sa sobrang sakit. Dahan-dahan akong nagmulat ng mata at umupo. "Teka, nasaan ako?" Ang huli kong natatandaan ay nasa bar ako at nagpapakalasing upang makalimot. Niloko kasi ako ng long time boyfriend ko pagkatapos ng tatlong taon naming relasyon. At para panandalian makalimutan ang sakit ay nagpasya akong magpunta sa bar para aliwin ang sarili ko. Napasinghap ako sa gulat ng mapagtanto ko na wala akong saplot. "Bakit nakahubad ako?!" Bulalas ko habang kipkip ang katawan ko ng kumot. Wala akong suot na bra, kahit panty ay wala, ang nakakabahala ay masakit pa ang gitna ko... palatandaan na may nangyari na hindi dapat. Nanigas ako ng maramdaman na may gumalaw sa tabi ko. "Oh no..." Ayokong lumingon dahil kinakabahan ako. Pero kailangan kong kumirmahin ang hinala ko, kaya dahan-dahan akong lumingon. Umawang ang labi ko sa gulat ng makita ang huling tao na naisip kong makikita ko. S-si Sir Elijah, ang CEO at boss ko! May nangyari sa aming dalawa! Ang unexpected sex naming dalawa ay nauwi sa kontrata ng kasal at sa loob ng isang taon ay pag aari niya ako.

“Anastasia, ready?” Seryoso kong tinignan ang manager ko na siyang bumanggit sa pangalan ko. “Always,” tipid kong sagot sa kanya. Kinuha ko ang lipstick sa table. It’s a bold red lipstick, my signature. Mas masarap halikan kapag ganito ka pula ang labi ko. “Remember, no fighting with the clients okay?” bilin nito sa akin. Bahagya akong ngumisi sa sinabi nito sa akin. Hindi ko ito sinagot, minsan na akong nakipag away sa mga kliyente dahil sa mga pina pagawa nila sa akin na hindi ko gusto. “Anyway, your client is a big time billionaire,” sagot nito sa akin habang humi hipak sa sigarilyong hawak niya. Dahan dahan akong tumayo, ang pag iingay ng mga perlas at alahas na naka kabit sa kasuotan ko ay nag ingay, kaya naman nakuha nito ang atensyon ng mga kasamahan ko sa kwarto. Kita ko ang inggit at galit sa mga reaksyon nila pero ni isa sakanila ay wala akong pinaunlakan. Kinuha ko ang sigarilyo na nasa labi ng manager namin at ako ang humipak dito. “Who?” “Rocco Blackwood” Kusang huminto ang mundo ko nang ma rinig ko ang pangalan ng lalaking naikama ako noong nakaraang gabi sa isang high end bar. Bago pa ako maka tanggi ay na kita ko na agad ang lalaking may madilim na ekspresyon naka titig sa akin, as if he is staring at is prey, ready to devour me wholly, in bed. Rough and steamy, I found myself in bed with the ruthless Billionaire. Ang liyab ng pagnanasa na pinaparamdam niya sa akin na siyang nagpapa baliw sa akin sa tuwing nasa kama kaming dalawa.

Isang araw nagising ako sa katotohanan na may asawa na pala ako. kung hindi niya lang binili ang nalulugi namin na kumpanya hindi ko gagawin ito. Lalo na't kung alam ko na siya na boss ko pala ang nakabili nun.