Matthew 23:12 の小説・ストーリー

"Huwag na huwag mong minamaliit ang krus na ito. Pumunta ako sa simbahan upang hilingin sa isang pari na pagpalain ito. " "Sinabi ng guro na hangga't binibigkas ko ang Mateo 6: 9 hanggang 13 pitumpung beses pitong beses, maaari akong magpadala ng mga pagpapala para sa aking minamahal na makauwi ng ligtas."

“’Di ba?” Hindi umimik si Ezekiel, na umiling lang sabay bulong, “Huwag mo ‘kong idamay sa kalokohan mo.” Ngumisi si Matthew at bumulong pabalik, “Gusto mo rin naman. Ayaw mo lang aminin.” Nanlisik ang mga mata ni Ezekiel. Sa ilalim ng mesa ay mariin niyang inapakan ang paa ng kaibigan. Napangiwi si Matthew, muntik nang umaray pero agad nagpigil. Umubo na lang siya, kunwaring may nalunok na mali matapos tingnan ng dalawang babae.

Tinapik ni Matthew ang bunsong kapatid para manahimik dahil sa malisyoso nitong pang-aakusa sa magulang. Napansin ni Ezekiel ang pagkadismaya sa mukha ng ina, “Zach, that’s not funny,” he spoke, “watch your behavior,” dagdag ni Matthew added, agad namang humingi ng tawad si Zach sa ina at bumalik sa upo.

nagpamayawang ito tumayo sa harapan ko. Umangat ako ng tingin inaantay ang sasabihin nito sa akin. “Sa mag-asawang Martinez, mo lang sabihin hayaan mo iyang buset na Matthias,” irap pa nito talagang inis pa kay Matthias. Napangiti ako. “Talagang hanggang ngayon badtrip pa rin ikaw kay Matthias?” “Natural beshy. Sino bang matutuwa sa walang bayad ba lalaki aber,”

(Colossians 3:12-14) 12 My command is this: Love each other as I have loved you. 13 Greater love has no one than this: to lay down one's life for one's friends. 14 You are my friends if you do what I command. 15 I no longer call you servants, because a servant does not know his master's business. Instead, I have called you friends, for everything that I learned from my Father I have made known to you. (John 15:12-15) The End always!

Flashback…. “Tandaan mo nawa palagi ang sinasabi ko, Oryrius. Huwag mong kakalimutan ang nasa libro.” Marahan akong tumango. “Opo, ama. Hindi ako makakalimot. Itinakda ako upang isakaturapan ang propesiya.”

Sabi ni Matthew, “Pero mag ingat ka. Huwag mong ibigay ang sarili mo." “Huwag kang mag alala. Mas naiinip pa siya kaysa sa akin. Maghintay at tingnan lamang. Makikipag ugnay siya sa akin kapag naghagis ako ng pain. Hindi magiging mahirap na linlangin siya sa kama." "Brother, pasensya na kung pinagdaanan kita," Sabi ni Matthew habang tumatawa.

“Colossians 3:13. Bearing with one another, and if one has a complaint against another, forgive each other; as the Lord has forgiven you, so you also must forgive.” Must. Hindi ‘try to’. Must. Naramdaman ko yung kamay ni Mom na pinisil yung kamay ko. “Now, alam ko yung iba sa inyo iniisip niyo…. ‘Pero pastor, hindi niya deserve ng kapatawaran. Hindi naman siguradong magbabago na sila. Sasaktan lang nila ako ulit.’” Yes. Exactly. Ngayon ko lang napagtanto na marunong ngang bumasa ng isip ang mga close sa Panginoon.

"Madami boss. What I mean is—" Devi interrupts Alice from talking. "In the Bible, Jesus said: “Whatever you do for the least of these you do for me.” We do Christ’s work when we act with and for people affected by hunger and poverty. God teaches us, through the prophets, that we are not to withhold nourishment from anyone (Nehemiah. 5:1-13). So, kapag may taong gutom, pakainin. Kapag nauuhaw, painumin. So, ano ang gagawin mo kung maka-encounter ka ng ganyan? Hindi mo ba pakakainin kahit may pagkain ka naman na sobra? Hindi mo paiinumin kung may tubig ka naman na sobra sobra?"

Bawal na bawal 'yan sa Bibliya! Yes, I am afraid that when I come again, God will humble me in your presence. And I will be grieved because many of you have not given up your old sins. You have not repented of your impurity, sexual immorality, and eagerness for lustful pleasure. (2 Corinthians 12:21)