Me Time Captions Novels & Stories

Sinandal ko na lang ang ulo ko sa chest nya. Nagulat ako ng maramdaman kong dahan dahan kaming nagsu-sway at nagsimula na syang kumanta. 🎶 What day is it? And in what month? This clock never seemed so alive I can't keep up and I can't back down I've been losing so much time 'Cause it's you and me and all of the people with nothing to do, nothing to lose And it's you and me and all of the people

Sinamahan ko pa ng may wink na emoji at walang pagdadalawang-isip na pindot ang send button. Siguradong masisiraan na naman ng tino ang matandang masungit na yon. “I’ll be there,” dagdag ko pa dahil baka mahighblood na naman ng walang sa oras. Gawin kong lively ang araw niya ng dahil sa presensya ko. Wait ka lang future husband, your future wife is coming to town! Hahaha!

I typed the caption: 𝘛𝘩𝘦 𝘯𝘦𝘸 𝘊𝘌𝘖 𝘰𝘧 𝘒𝘢𝘮𝘪𝘬𝘢𝘻𝘦 𝘊𝘰𝘳𝘱. Mas lumakas ang halakhak ko nang wala pang ilang segundo ay ang dami nang nag-react at nag-share sa post kong iyon. Oh my god! I should’ve done this yesterday.

Pero hindi ko inisip na makukuha ko ang disappointment niya. Umakyat ako sa kwarto. Sinara ang pinto. Ikot ulit ang stopwatch ng ulo ko habang nag-ulan ng memorya. Paulit-ulit kong pinanood sa isip yung picture, yung sarcastic caption, yung mga comments ng classmates. Pero kahit papaano, alam kong naisip ko: one moment in time – may epekto kung babaldahin mo nang todo. Pero hindi ko damit iyon. Hindi ‘yun ako. Hindi ‘yun si Althea, Thea Dela Vega.

(Music) Something's telling me it might be you Yeah, it's telling me it might be you (Music) So many quiet walks to take So many dreams to wake And we've so much love to make (Music) I think we're gonna need some time Maybe all we need is time... And it's telling me it might be you All of my life... "Happy 1st Monthsary wife! Looking forward to spending my forever with you." "Thank you Maru! Thank you for being a great husband! Thank you!" I can't help but cry. (Music) I've been saving love songs and lullabies And there's so much more No one's ever heard before...

It was me. I'm the happiest when I'm with you. Napakagat ako nang labi sa caption. It was posted the day of his birthday. November 19. Naalala ko na hinatid n'ya ako ng gabing iyon. He also said that he loves capturing me because it makes his heart happy. Pinusan ko iyon at nag view sandali ng comment, puro pangangantyaw ang nakita ko roon at karamihan mga fans n'ya na tinatanong kung sino iyon. Hindi kasi masyado kita ang mukha ko dahil sa madilim, naka lugay ang buhok ko na tumatakip sa aking mukha at naka suot pa ako nang ready glasses.

Kabanata 65 Slap --- Hindi ko alam kung kailan ako magtatagal sa mundo. Nobody knows the perfect time for that. But if I'm going to decide, I hope I live endlessly. I want to spend my time with my love once. Nong namatay sila mama at papa, akala ko katapusan na ng mundo ko. Kahit na nagluluksa ako nun, pinipilit ko pa rin ang aking sarili na maging matatag dahil sa mga kapatid ko. Ayaw kong makita rin nila na nasasaktan ako. Ayaw kong makitaan nila ako ng kaonting kahinaan. I`ll live with enough courage and hope that things would be better after these. Minsan, dahil tao lang, nakakaramdam din ako ng pagod pero sa tuwing makikita ko ang mga kapatid ko. The enough light they show to me is enou

"May itinatago ka ba sa amin?" Napalunok ako. Jusmiyo naman! "W-Wala..." Nag iwas ako ng tingin sa kanya. "Mikay, kilala kita... yung caption mo may something... gano'n din si Ruby." Ang caption ko ay 'sana katulad ng painting, ganito rin sana kaganda ang ugali niya...', samantalang si Ruby ay 'whatta a lucky b*tch' hay naku! Si Suzy pa man din ang kausap ko. Hindi ito titigil hangga't hindi nakakakuha ng sagot eh.

tapos ang caption niya. The Sun and Sunshine of all times. Happy New Year, indeed. Hindi ko napigilan ang ngiti at kilig na nararamdaman ko ngayon. I checked the comment box and saw some interesting comments. I let a soft laughed. I am too blissful. This is a good year, indeed.

P'wede kong gawin kahit anong gusto ko? Binuksan ko ang camera at naghanap ng anggulo para kuhanan ang sarili ko kahit wala akong make-up at kakagising ko lang. Kita ang kulay kremag headboard ng kama at ang puting kurtina na mahaba dahil purong glass ang dingding. Dalawang picture na magkaiba ang pose ang ipinost ko. Isang nakangiti na labas ang itaas na ngipin at isang nakanguso sabay nakakindat ang isang mata. Nilagyan ko pa iyon ng caption na, "I'm back!" Hindi ko na iyon dinagdagan pa. Gusto ko lang ipaalam sa mga taong nag-aalala sa akin na okay lang ako at nakabalik na ako!