Novel & Cerita Meaning Of Prince

Anito habang pinupulot ang espada. Isang halakhak ang pinakawalan ni Eckiever. "Antagal mong nabuhay bilang prinsipe, pero hindi mo alam kung bakit? Isa lang ibig sabihin niyan, totoo ngang hindi ka myembro ng Royal blood." Ani Eckiever tsaka walang babalang umatake. Gulat ang naging reaksyon ng prinsipe. Subalit mabilis ding naka-ilag. "I am the prince! Nag-aral ako ng paghawak ng espada mula pagkabata, don't underestimate me-"

marinig ko pa lang ang pangalan niya ay kinikilabutan na ko. "Ayaw niya na tinatawag siyang Ice, hindi mo gugustuhin ang gagawin niya pag tinawag mo siyang Ice, kaya Prince ang tawag nang lahat sa kanya." "Siya ang pinaka makapangyarihan sa grupo, lahat natatakot kahit marinig lang ang pangalan niya. Siya rin ang tinaguriang The Cold Prince sa grupo. Hindi mo matatagalang tumitig sa kanya dahil malamig itong tumingin, pati ang pananalita nito ay malamig din na talagang kikilabutan ka, kahit marinig mo lang ang boses niya. Yung iba Emotionless Prince ang tawag sa kanya dahil wala itong pinapakitang kahit anong emosyon sa kahit sino. Nakakakilabot siguro ang itsura niya pag ngumiti no?" ayokon

tugon ko. "Bakit?" tanong niya. Hindi niya ma-gets kung ano ang ibigsabihin ko. "Hindi ko lang kasi maintindihan dahil sa sobrang yaman natin. Tapos naghihirap ka. Namumulubi ka sa pagkain at nakatira ka sa hindi disinting bahay." tugon ko. Kung isipin ang kalagay an ngayon ni Prince ay maihahalintulad sa isang ordinaryong tao sa mundo.

Sumasakit kasi ito. Nagkuwentuhan kaming dalawa tungkol sa araw namin, hanggang sa napunta kay Prince at kay Kuya ang usapan. "Sino kaya ang Mommy ni Prince, no?" "I don't have any idea, babe. It's easy to say that one of his flings. Pero Sir ang tawag niya kay King, e." "Iyan nga din ang iniisip ko. So, he didn't meet the woman on a bar or one of the parties you guys attended kasi she's poor."

No joke, lalaki na ako. "H-ha?" She's slow. Sayang ang ganda, slow pala. "Ang sabi ko, tawagin mo akong 'Prince'. Uh, ano pala ang pangalan ko?" Tanong ko sa kaniya n ikinagulat niya. "Princess--- ang ibig kong sabihin, Prince Ace, anong nangyari? N-nakalimutan mo na po?" Gulat na tanong niya.

sabi ni Kirito. Una nilang pinuntahan ang sikat na white-sand. Masayang pinagmamasdan ng mag-asawa ang kanilang anak. Maingat itong gumagawa ng sand castle. Pinalilibutan niya ng harang ang isang hugis upuan na nasa ibabaw ng pabilog na nagsisilbing stage nito. “What is that for, Prince?” Tukoy ni Mei sa upuan. Hindi nila tinatawag sa pangalan ang anak, sa halip ay tinatawag nila itong Prince. Nais nilang iparamdam sa anak na isa itong mahalagang tao—isang prinsipe sa sarili nitong kwento.

Siya lang daw ang prinsesa sa royal family kaya pambihira ang status niya. Naisip ni Cordelia na hindi lang ang katayuan niya ang pambihira. Napakaganda din niya. Lumaki bilang isang maharlika, kakisigan at maharlika ay tila nakaukit sa kanyang mga buto. Si Prince Alexander Charles, na nasa tabi niya, ay may lambot sa kanyang kagandahan. Siya ay magalang at mainit, down to earth.

Ang pinakang magaling sa kanilang organization! Madalang nga lang nila ito kung makita dahil na ‘rin palagi itong nasa mission dahil siya lang ang pinakang magaling sa kanila. Halata nilang lahat na mayroong relasyon si Princess at Prince ngunit ni minsan ay hindi pa nila itong nakikitang dalawa na magkasama. Ngayon na hinamon ni Prince si Queen ay sigurado na sila na mayroon nga relasyon ang dalawa lalo na’t kita nila ang galit sa muka ng lalaki.

After all, he's really is the prince. Isang ngiti ang bumahid sa kanyang labi bago umatras ng isang hakbang. She then bow at him. Ginawa niya iyon katulad ng mga napanood niya sa mga historical movies kung saan yumuyuko ang mga may mababang antas sa kanilang Hari at Reyna, gayundin sa Prinsesa at Prinsepe. "Naiintindihan ko, mahal na Prinsepe." Maikli niyang sabi. "Kung wala na kayong sasabihin, aalis na po ako."

Pumasok ako sa loob, hawak ang susi na tila nanginginig sa aking kamay. "Prince! Nasaan ang tatay ko?!" sigaw ko. Mula sa itaas ng hagdanan, dahan-dahang bumaba si Prince. Puno ng sugat ang kanyang mukha, at ang kanyang braso ay may benda. Pero ang kanyang mga mata ay nagniningas pa rin sa galit. "Dumating ka rin," nakangisi niyang sabi. "At mag-isa ka lang talaga. How brave. Or how stupid."