Novel & Cerita Memories Conan Gray Lyrics

“I never knew Love like I’ve know it with you Will a memory survive? One I can hold on to I don’t really need to look, very much further I don’t wanna have to go Where you don’t follow I'm holdin’ back again This passion inside I can’t run from myself There's nowhere to hide. . .” Nang sumapit ang chorus ay ibinirit niya nang todo ang tinig. Alam niyang hindi siya kagalingang kumanta, pero may ibubuga naman daw siya. Iyon ang palagi niyang naririnig sa Lola Gloria niya— na madalas naman ay sinasabi lang para itaas ang self-confidence niya. Kaya ngayon, magkakaalaman na talaga kung totoo ba iyon o hindi.

"I believe in memories They look so, so pretty when I sleep Hey now and, and when I wake up You look so pretty sleeping next to me" Napatingin ito sa kaniya at nag tama ang mga mata nila at muli itong bumalik ng tingin sa daan na sumasabay parin sa kanta. "But there is not enough time And there is no, no song I could sing And there is no combination of words I could say But I will still tell you one thing". Patuloy lang ito sa pag kanta at sa last ay tumingin ito sa kaniya muli at nguti.

“Fuck pride and the other guy I cried, I don't 'member why Tonight, I'ma try to hide No slide, get frostbite Eight calls, all you, eight ball, all you Yeah, I never missed her anyways Yeah, I never missed her anyways” Kinanta niya yun habang nakatingin sa akin, pero agad na pumikit parang nahihirapan. I felt so guilty, what if I stay? What if we conquer it together? Hindi ba sana nasayang yung anim na taon? “Drank too much, got the sickness Pray to God and his son for forgiveness

Nakakaramdam siya ng lungkot na hindi niya mapigilan kahit wala namang dahilan. Biglang tumigil ang masigla at maingay na tugtog. Napalitan ito ng awitin ni Pink na "Just Give Me a Reason", kaagad na nag alisan ang mga taong kanina lamang ay tumatalon at nagwawala sa pag-indak. Isang pamilyar na kirot ang naramdaman ng binata sa dibdib niya.

Lahat yata sila naniniwalang kaya niyang patayin ang sariling ina. "Ipagtatanggol lang naman 'to ng mga fans 'kuno' dahil gwapo," I read one comment out loud. No, Honey. I'm defending him because I know he can't do it. He will never will. Sa paparating na tunog at busina ng mamahaling kotse, agad akong napaayos ng upo. Pinanood ang palapit na pagdating ng sasakyang mabilis na humaharurot. I could already sense his presence. Nandito na siya.

Matapos ang operasyon ni nanay tumigil na ako sa pagkanta at ngayon lang ako ulit sumubok muli. Habang kumakanta ako, may mangilan-ngilan na tao ang napapatigil upang panoorin ako. Pinikit ko ang aking mata at dinama ang bawat lyrics ng kanta. Memories from the past flashback on me. Music heals buts sometimes lyrics kills. Kaya ako tumigil sa pagkanta matapos ang araw na iyon dahil sa bawat bigkas ko ng aking awitin, sumasagi siya sa isipan ko. . . Ang isang tao na nagbago sa buhay ko. . A one night mistake that changed my life forever that I couldn’t escape.

Masyadong okyupado ang utak ko at nanghihina ako. Pagpasok ko sa silid ko umupo ako sa kama ko at inabot ang larawan naming dalawa ni Lennox. Parang tanga akong umiiyak habang nakatingin doon. "Anong nangyari sayo, mahal? A-anong nangyari s-satin..." Naalala ko ang sinabi nya kanina. Malamang hindi na ako birhen dahil binigay ko na sa kanya ang sarili ko matagal na panahon na ang nakakalipas.

Halos mandiri siya kung paano niya magagawa iyon, lalo na kay Grayson na paniwalang paniwala naman dito. “That white lotus ha? She need to go back where she belong, mas bagay pa siya sa garbage bag. Ang kapal ng mukha, kapag nasa harap si Grayson parang napakamahiyain at hindi kayang gawin ang kawalang hiyaang bagay. Kapag nagsasalita siya akala mo kung sinong anghel, pero halos masuka na ako sa malakas na amoy ng green tea. No need to be so confused about Grayson's mind. He's losing her mind. Malamang may problema talaga siya sa utak!

Nagpatianod ako at tumayo kami sa gilid ng cottage. "Ano ka ba? Walang tugtog." Sabi ko. "H'wag kang mag-alala. Maliban sa napakagwapo ko, I'm also a good singer." I put my hands on his shoulders. Siya naman ay dahan-dahan pang nilagay sa baywang ko. He was humming now... And then he sang... Remember me... If there's a place that I could be Then I'd be another memory Can I be the only hope for you?

Habang iniiisip iyon ay pumasok din sa isip ko ang nangyari sa bar five years ago. Gosh! Bakit ba naaalala ko pa ‘yon? Lasing ako non pero alam ko talaga na siya ‘yon. I’m sure of thet. andang-tanda ko ang magands niyang mga mata non. Kung nakalimutan na ni Krypt iyon, baka dapat kalimutan ko na lang din? “Lana!” “What?” I snapped at Grace. “Saan ba lumilipad ang utak mo ngayon?”