Reminiscing In Tagalog Novels & Stories

Kinuha ko rin ang cellphone ko at kinunan siya ng larawan. "Remembrance, baka kasi pag gising mo... Limot mo na ako." ***

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

Ang kaninang mga luhang natuyo ay muli na namang nagbabadya, kaya ibinaling ko nalang ang atensyon sa ginagawa. Ayoko nang maging mukhang kawawa sa harapan niya. Pagod na ako, sobrang pagod na pagod na ako. Upon typing, I suddenly remember the term my auntie May always reminded me about. _“Minsan, kung sino pa ang nanakit sa atin. Sila pa yung makapagbibigay sa atin ng kaligayahan.”_

“Bakit ka tumatawa diyan?!” “Hindi ba sabi mo kanina hindi ka makakalimutin?! Sabi mo napakatalas ng memorya mo?!” “Hindi ko naman nakalimutan nang tuluyan!” “Edi ano 'tong ginawa natin?! Tumatakas tayo?!” “Hindi ko lang naasikaso agad dahil sa kausap kita!” “Same thing! Makakalimutin ka pa rin!”

Tatawag na lang ulit ako "“Sige, nak. Amping diha perme, ha.”--- Sige, nak. Ingat ka lagi dyan, ah? *“Mingaw na sad ko ninyo , Ma. Kamo sa sad diha amping sad mo,”--- Miss ko na din kayo, Ma. Kayo din, ingat lagi.

Nakasimangot Siva at masama ang tingin kav Caramel. "Leigh, suwayin mo yang aso mo. Manang mana sayo, magnanakaw ng halik." "Jascha, I didn't realize you'll come here early. Hindi ba may convention pa sa Bacolod?" "Naroon na ako kahapon, ikaw, bakit hindi ka nagpunta?"

wika 0a ni Troy sabay napangiti at napatitig sa akin. " Well, maganda nga para sa akin maganda naman kasi at naging memorable pa kasi 'yung place na iyon sa akin kaya't napakaganda iyon para sa akin, iwan ko lang sa inyo kung magagandahan kayo. May tambayan naman doon actually nasa tabing ilog itong sinasabi kong lugar," paliwanag ko pa sabay napahawak sa aking liig.

“Natakot ako e. Na baka tuluyan mo na akong kalimutan.” “That will never happen. Remember your curse? I think, it worked. Isinumpa mo na hindi kita makakalimutan, ‘di ba? Kaya siguro kahit hindi kita maalala, palagi naman kitang napapanaginipan. Gumana ang sumpa mo, baby.” I missed this. I missed him. Na-miss kong tawagin niya akong baby. Na-miss itong yakap niya. Lahat ng tungkol sa kanya, na-miss ko.

Anito at ako'y saglit na tinapunan ng tingin "Oo". Tipid kong sagot. "I'm sorry, Mister ko akala ko kasi ay aalis kang muli, akala ko pabalik ka na kaagad sa Cotabato. Akala ko ay wala lang sa 'yo ang pagkawala ng kambal." Wika ko habang ang aking mga luha ay nagbabadya ng kumawala. "Gagawa na lang tayo ng kambal ulit, Misis ko." Nakangiti nitong wika

Parang hindi kombinsido sa naging sagot ko. “3-in-1 po kadalasan ang iniinom ko ngayon.” “I thought gusto mo ng gatas,” “Hmm, dati po. Pero nang tumira ako dito, nasanay ako sa kape.” “Oh.” “Are you really connected to Manang Precing?” Umiling ako. “Hindi po.” “Hindi ka native na taga San Remigio?” Umiling ulit ako.