Novel & Cerita Mga Ibong Mandaragit Full Story

Naiiling nalamang akong napatingin sa litrato ng bawat lider ng organosí at ang mukha ko mismo ang nasa pinaka dulo. "Is that you?" tanong ni Aragon ng tinuro niya gamit ang kutsilyong hawak kung nasaan nakasabit ang litrato ko. "Yeah," tipid kong sagot at tumingin sa ibang direksyon pero narinig ko kaagad si Seirvun na biglang nag story telling. "Mendoza's the last leader who retired on his young age because of his lover"

Kung paano nangyari ang lahat ng ‘to ngayon. “Ano po ba ang ibig mong sabihin madam?” Sa boses niya, alam kong nagkukunwari lamang siya. “Mack, ikaw ang palaging nakasama noon ng dad ko. Alam ko na may alam ka sa lahat ng mga nangyari. Ngayon naman, gusto kong ipagtapat mo sa akin ang lahat ng ‘yon. Sana naman maintindihan mo ang isang magulang, dahil magulang ka na rin. Sabihin mo sa akin, kung na saan ngayon ang tunay kong anak. At kung bakit, nilayo niyo sa akin ang mga bata. Buong buhay ko, puro lang kasinungalingan ang nangyari sa akin. Hindi mo alam, kung ano ang nararamdaman ko hindi ba? Dahil, hindi niyo na isip na may puso ako na masasaktan sa mga kasinungalingan niyo. Pero, alam mo

Nangangatal din ang kamay ko dahil sa magkahalong galit at pangamba na baka masamang balita ang sabihin niya sa akin. “Sinugod kami ni Mandiego sa mansyon. Nagawa naming lumaban ngunit lagpas sa kalahati ng tauhan namin ang nalagas. Nasugatan din kami ni Thaigo pero nagawa naming mapatay si Mandiego. Kaya lang…may sumugod pa sa amin. Si Kyosawa, ang matalik na kaibigan ni Naokimoto. Wala na kaming nagawa dahil hindi na namin kayang lumaban pa. Kinuha nila si Thiago at binaril nila ako sa binti. At nag-iwan sila ng mensahe. Ikaw, kapalit ni Thiago.” Paliwanag niya na ikinakunot ng noo ko. “Anong ibig mong sabihin? Ako? Kapalit ng buhay ni Thiago?” Ulit ko na ikinatango niya. Malalaman mo daw

Pati si Mama kumunot ang noo at nagbaling din sa kanya. “Yes, Dad. Sa gabi raw madalas lumabas.” Tumungo ako at pinaglapat ko nang mariin ang mga labi ko sa pagtitimpi sa nakakabanas na matanglinghaga nyang kwento. Tumawa nang malakas si Tito Miguel. “Hindi ka naman makakapagdala basta-basta ng ibon sa Amerika, no! Sa Chinatown, Manhattan may mga nagtitinda ng mga ibon na pwedeng alagaan. Pwede bang mag-alaga ng hayop sa penthouse mo? Baka hindi rin.”

Adelina – Isa siyang mahusay at nakakatakot na mangkukulam, pero mayroon siyang magandang itsura na labis na nakalilinlang. May kakayahan siyang manggamot at gumamit ng mahika kaya marami siyang kayang gawin. Agor – Siya ang pinakamalaking mandirigma sa lahat ng madirigma. Muka siyang matipuno subalit

salit ng isip ko habang inaalis ko ang tingin kay Xander. “Balang araw, magagantihan at mapapabagsak ko ang lahat ng ari-arian ng pamilya Montenegro!” Mahina kong bulong na tanging ako lamang ang nakaririnig. PAGKATAPOS ng mahaba-haba pang kuwentuhan namin ay nag-decide na ang mga kaibigan ni Xander na humiwalay sa amin nina Bobby at Xander. Kahit ‘di kami masyadong close nina Betty at Alexandria ay nagbeso-beso pa rin kami. Dahil sa kaugalian na rin ng mga katulad naming nasa alta-siyudad.

Muli namang nalalapat ang batas ng kagubatan: mahirap man o mayaman, kailangang maging pinakamalakas sa kanilang grupo para hindi maging biktima ng ibang mandaragit. "Parang nakalimutan mo yata ang mga patakaran ng negosyo, ginoo. Ang mga labanan ay hindi kasasangkot ng mga miyembro ng pamilya nang walang mataas na bayad at tiyak na garantiya ng kaligtasan. Ang mga Rockfeller ay parang pinakamasamang mandaragit, ang mga hari ng kagubatan – gusto mong kidnapin namin ang asawa niya? Biro mo ba?"

Parang isang mandirigma na handang ipagtanggol ang aming pamilya laban sa kung anong nasa labas ng pinto ng impyerno. Tahimik akong bumaba mula sa aking kuwarto at dumiretso sa dining room. Doon ko naabutan si Mama, nakaayos na at tila may masamang balita sa mga mata. Nakaupo siya sa dulong upuan, tahimik na hinihintay si Papa na nasa kabilang dulo ng hapag. Sa tabi niya, nakaupo si Tita White. Hindi ko alam ang buong kasaysayan ni Tita White, pero alam kong lagi siyang nariyan kapag may kinakaharap na problema si Papa at mama.

“Pero kung hindi ka dumating bigla ay baka kami na ulit! Ikaw ang dahilan kaya siya wala nang pagtingin sa akin! You are bullshit! A whore! Ahas! Kaya ako umuwi sa Pilipinas para bawiin ang pagmamahal na para sa akin, Lila. Pero nagulat na lang ako dahil isang katulad mo lang pala ang ipinalit niya sa akin.” “Nakakatawa ano? Isa lang naman akong probinsiyana habang ikaw ay nasa tuktok ng karangyaan at may magandang imahe. Pero daig pa rin kita sa isang bagay. Iyon ay ako ang mahal ni Ryllander. Paano kasi ay malandi ka raw? Tapos ikaw pa itong may ganang tumawag sa iba na malandi? Makati ka raw at hindi nakapaghintay? Kaya ka pumatong sa iba. Iyan ang kuwento ni Adah sa akin,” saad niya sa b

Humakbang na siya at sumunod naman ito sa kanya. "Saan ba 'yong sinasabi mo? Saka huwag tayo masyadong gabihin, ha. Gusto kong magpahinga ng maaga," sabi niya habang hindi tumitigil sa paglalakad. "Naku gorl, ihanda ang feelings mo ngayong gabi dahil baka pagkatapos ng gabing ito ay gusto mo nang lunurin sa ilog na walang tubig si Daddy shark. Alam mo kung bakit? Kasi pag-aari ni Adam Sebastian Castillo ang bar na 'to. Saka balita ko ay doon namumugad ang mga guwapong binata ng Batanggas. Ang Contreras at ang mga Castillo, palagi daw silang kompleto do'n." Natigil siya sa ginagawa niyang paglalakad at hinarap si Margo.