Mga Ibong Mandaragit Full Story Novels & Stories

Pati si Mama kumunot ang noo at nagbaling din sa kanya. “Yes, Dad. Sa gabi raw madalas lumabas.” Tumungo ako at pinaglapat ko nang mariin ang mga labi ko sa pagtitimpi sa nakakabanas na matanglinghaga nyang kwento. Tumawa nang malakas si Tito Miguel. “Hindi ka naman makakapagdala basta-basta ng ibon sa Amerika, no! Sa Chinatown, Manhattan may mga nagtitinda ng mga ibon na pwedeng alagaan. Pwede bang mag-alaga ng hayop sa penthouse mo? Baka hindi rin.”

Madami kasi akong naririnig na kuwento ng Itang na mga nasira ang buhay at pagsasama dahil sa sugal na Sabong. And that man is no exception kahit pa ang kaguwapuhan nito ay hindi nababagay sa sabungan. Halos limang araw na ay kumakapit pa sa pagasa ang kanyang Itang. Lumalaban pa rin ito kahit wala pang operasyun.

Adelina – Isa siyang mahusay at nakakatakot na mangkukulam, pero mayroon siyang magandang itsura na labis na nakalilinlang. May kakayahan siyang manggamot at gumamit ng mahika kaya marami siyang kayang gawin. Agor – Siya ang pinakamalaking mandirigma sa lahat ng madirigma. Muka siyang matipuno subalit

salit ng isip ko habang inaalis ko ang tingin kay Xander. “Balang araw, magagantihan at mapapabagsak ko ang lahat ng ari-arian ng pamilya Montenegro!” Mahina kong bulong na tanging ako lamang ang nakaririnig. PAGKATAPOS ng mahaba-haba pang kuwentuhan namin ay nag-decide na ang mga kaibigan ni Xander na humiwalay sa amin nina Bobby at Xander. Kahit ‘di kami masyadong close nina Betty at Alexandria ay nagbeso-beso pa rin kami. Dahil sa kaugalian na rin ng mga katulad naming nasa alta-siyudad.

Parang isang mandirigma na handang ipagtanggol ang aming pamilya laban sa kung anong nasa labas ng pinto ng impyerno. Tahimik akong bumaba mula sa aking kuwarto at dumiretso sa dining room. Doon ko naabutan si Mama, nakaayos na at tila may masamang balita sa mga mata. Nakaupo siya sa dulong upuan, tahimik na hinihintay si Papa na nasa kabilang dulo ng hapag. Sa tabi niya, nakaupo si Tita White. Hindi ko alam ang buong kasaysayan ni Tita White, pero alam kong lagi siyang nariyan kapag may kinakaharap na problema si Papa at mama.

Hindi batid ni Ryllander kung siya ba ang unang magsasalita o hintayin niyang ang matanda ang magmumutawi ng linya. Napanatag siya nang makita na tumayo ang matanda at lumapit ito sa malaking litrato noong kasal nito at ng kaniyang Abuelo. “Your Abuelo is so handsome, Ryllander. I actually could see his face on yours.” Tumingin ito sa kaniya at ngumiti. “Noong pinanganak ka ng iyong ina ay lihim akong natutuwa, but I couldn’t show it because my pride was the hindrance. Nang lumaki ka at naging binata ay iniwan ko ang bansa upang maiwasan kong makita ang guwapo mong mukha na siyang dahilan ng pagkakaalala ko ng mapait na buhay na mayroon ako dahil sa lalaking kamukha mo. Your Abuelo marry me,

Humakbang na siya at sumunod naman ito sa kanya. "Saan ba 'yong sinasabi mo? Saka huwag tayo masyadong gabihin, ha. Gusto kong magpahinga ng maaga," sabi niya habang hindi tumitigil sa paglalakad. "Naku gorl, ihanda ang feelings mo ngayong gabi dahil baka pagkatapos ng gabing ito ay gusto mo nang lunurin sa ilog na walang tubig si Daddy shark. Alam mo kung bakit? Kasi pag-aari ni Adam Sebastian Castillo ang bar na 'to. Saka balita ko ay doon namumugad ang mga guwapong binata ng Batanggas. Ang Contreras at ang mga Castillo, palagi daw silang kompleto do'n." Natigil siya sa ginagawa niyang paglalakad at hinarap si Margo.

Isa sa mga shareholder ng binata ay ang kanyang ina na si Isabela at ang ipinama kay Xavier na kompanya galing sa lolo nitong si Ronaldo Alcantara—ama ni Alfonso. Natapos ang almusal, hindi na nagtagal sina Iñigo at Marie sa lugar na iyon. Dahil medyo ma-trapik na't mataas na ang sikat ng araw, kailangan nila makarating sa paroroonan. "Iñigo? Saan ba talaga tayo pupunta? Marikina na ito—Mandaluyong?" "I have found your real parents. At doon tayo pupunta ngayon."

Kaagad na bumilis ang tibok ng puso ni Third Young Mistress Cabello sa posibilidad na iyon. Lalo na't kahit mula sa Windfall Pavilion o sa ibang gang ang mga bandidong iyon, masasamang tao pa rin silang lahat. Ang pangyayari ng paglamon ng malaking isda sa maliit na isda—ang pag-api ng malakas sa mahina—ay madalas na nangyayari sa grupo ng mga bandido. Mukhang sa pagakakataong ito, mayroon pang ibang grupo ng mga bandido mula sa kabundukan na nagpunta para nakawan ang Windfall Pavilion.

Maging ang kanyang amo ay hindi rin nangahas na lapitan ang lalaking ito, kaya sino siya para kunin ang lalaking ito bilang kanyang alipin? Ito ang pinakamalaking biro talaga! Masasabi rin ni William na si Mandrill ay isa lamang bunging tigre, at hindi siya nangahas na umutot sa harap ni Thomas. Kaya naman, naglakas-loob din siya at sinabing, “Mandrill, ibalik mo sa akin ang lahat ng stock ko! Ibigay mo rin sa akin ang mga bagay na ipinangako mo sa akin!"