Kalibugan Story Novels & Stories

"Ang ginawa mo... sinigurado mong wala akong mahahanap." Nanlamig ang paligid. "Ginawa mong kalaban si Caleb sa akin," dagdag niya, "habang ako, naghahanap ng sagot kung bakit bigla na lang akong iniwan ng babaeng mahal ko." Napakurap ako. Ang kwento ay unti-unting nagkakaroon ng hugis—isang hugis na hindi ko alam kung handa akong makita. Si Caleb ay dahan-dahang nagsalita ulit.

Sa gitna ng kagubatan ay may isang lumang bato—ang mismong lugar kung saan ayon sa kwento, tayo ay naghiwalay noon. “Narito na tayo,” bulong ni Gabriel habang humihinto sa harap nito. “Dito nagsimula ang lahat… at dito rin ito magtatapos.” Habang naghihintay tayo sa pagdating ng kabilugan ng buwan, lumabas ang mga kalaban—mga anino na nag-anyong tao, matatangkad at malamig ang tingin, na walang ibang hangad kundi ang paghiwalayin tayo muli at ibalik ang lahat sa dati.

At minsan hinihiling ko na sana malaman na ng kaibigan kong si Mirabella na ako ang kabit ng asawa niya para hindi na siya magpapagalaw dito. Bumuga ako ng hangin at pagkatapos ay lumabas muna ng bahay namin. Bigla kasi akong nag-crave sa buttered shrimp. Kaya bibili ako ng butter sa tindahan dahil naubusan. Hindi pa man ako nakakalabas ng bahay, humarang na sa daan ko si mang Kanor. O mas kilala ng iba na si Mr. J. Mayaman ang matandang ito. May pasugalan kagaya ng sabungan. May mga paupahan at may business na bumibili at nagbebenta ng ginto. Kaya ang dami niyang ginto. Pati ngipin niya, ginto na rin.

Pero nanatili siyang tahimik at hinayaan itong magkuwento. Diumano, taga-Maynila si Carlo. Palibhasa’y mabuting tao, marami Igorota ang nagkakagusto. At isa na doon ang ina ni Kibaweg. Dangan nga lamang at ipinagkasundo na ito sa iba. Kaya palihim ang ginawa nilang pagkikita, ang pagtatagpo sa mga tagong lugar. Ganoon nang ganoon hanggang sa mabuntis ito. Nagalit ang buong tribo dahil sa kahihiyang idinulot ng relasyong iyon kaya minabuti nilang tumakas. Lumayo. Takbo, lakad, tago. Malapit na sila sa naghihintay na sasakyan na gagamitin nila paluwas ng Maynila nang abutan sila ng panganganak sa daan. At dahil may mga humahabol sa kanila, minabuti ng ina na magpaiwan na lang upang iligt

Hindi pa ako nakakasagot ay agad niya binitbit ang malaking bag habang nakakusot ito sa kaniyang mga mata. Pagkatapos lumabas ni yaya ng kuwarto naiwan ako at doon ako napa iyak ng malakas habang karga ko si baby, ayaw ko man aminin pero paano na kami ni baby ngayon? Saan na kami tutuloy sa oras na lisanin namin ang bahay na ito? Akala ko dito ako bubuo ng sarili kong pamilya kasama si calib at ang magiging anak namin. Lalo ako napahagolgol ng makita ko ang malaking wedding picture namin ni Calib nakasabit iyon sa wall. Pinahid ko ang aking luha at saka ako humakbang palabas ng kuwarto. Calib's POV

Bumili rin ako ng maikling wig na siyang suot ko kapag lumalabas. Nang anim na buwan na ang aking tiyan ay lumipat na ako sa Kalibo, Aklan, sa bahay ng kakilala ni kuya sa aming resort. Wala daw tao sa kanilang bahay maliban sa mag-asawang katiwala. Ang bahay ay halos nasa outskirt na ng Kalibo. Sinama ko si Inday sa Kalibo para may personal din akong alalay.

Malakas ang pakiramdam kong may kakaiba kay Rebecca. Bakas ang pagkagulat sa mga mata ni Rebecca ngunit mabilis iyong napawi at napalitan ng confidence. "The Kai-La-An tribe of the Benguet mountains. What about it?" she replied. "Can we go there?" I directly asked her habang parang pelikulang naglalaro sa utak ko ang mga visions na nakita ko when we shook hands. I am bothered.

Kilalang-kilala ang bagay na ito sa Vigan City. Sumunod na nagkwento ang amo tungkol sa eksena ng pag-aaway nila ng buntot na hayop. Parang ilang beses na niyang ikinuwento ito, matatas ang mga salita at ang kuwento. ay konektado nang maayos.

Mabuti na lang dahil pagkadating namin doon naka-sakay kaagad kami at hindi pa gano'n ka dami ang tao. "Sinong gusto ng balut? Pinoy? Or chips?" sigaw na tanong ni Gael kaya nasapo ko na lang ang noo ko. Nakakahiya talaga ang babaeng 'to kahit kailan. Napatingin tuloy sa kanya ang mga kasama namin. "What is balut, Mommy?" tanong ni Kalix. Hindi pa nga pala sila nakakatikim no'n. "The balut is an egg but with a twist. There's a chicken inside!" English pang sagot ni Gael kahit mali-mali naman. "Chicken? Baka sisiw po, Tita," sabi ni Kalix sabay tawa.

Dapat ay binayaran sila nang mabuti, kundi hindi sila mananatili sa ibang bansa nang ganito katagal! Sa puntong ito, hindi na kailangang ipaliwanag pa ni Kali ang kahit ano para maintindihan nina Kat at Frank ang lahat ng nangyari noon. Lumabas na pagkatapos ng lahat ng panahong ito… ang kaibigan ni Kat noong kabataan niya ay ipinagbili na parang kalakal! At ngayon siya ay nakaratay sa kama, halos patay na dahil nagampanan na niya ang kanyang layunin at dahil hindi alintana ng mga Sturgeon kung ano ang mangyari sa kanya.