Mind Your Own Business Novels & Stories

Halos malula ako lalo pa’t hindi ako pamilyar sa mga bagay na ‘to. Kaya nakatitig lang ako rito, at hindi maiwasang mapaawang ang aking bibig. Nakalimutan ko na nga rin ang sinabi ko, dahil nakatitig na lang talaga ako sa mga hinanda nilang pagkain, eh. “Business.” “What kind of business?” Napatikhim na lamang ako, at kaagad siyang nilingon. Doon ko lang din napansin na nasa akin pala talaga ang kaniyang atensyon magmula pa kanina.

“Hindi lang sa business… kundi sa mundo, at sa akin?” Tumango ako. “Handa na ako. At handa rin ako sa’yo.” Ngumiti siya, controlled, at hawak niya ang tingin ko—hindi hawak sa katawan, ngunit hawak sa isip. “Good. Dahil kahit ano pa ang dumating, hindi ka bibitawan. At hindi rin kita hahayaang lumapit ang sinuman na may maling intensyon.”

Hindi ko na alam kung ano'ng gagawin ko. Nagpasiya na lang ako na manatiling malayo sa gulo nila at huwag nang makialam pa. I have my own business to focus on, besides. May trabaho ako, at nandiyan na rin si Jane na pinangakuan kong kahit kailan ay hindi ko na papabayaan at sasaktan. And I am more than willing to act on my words.

Napakarami ko pang mga bagay na kailangang asikasuhin bukas so my mind shouldn't be interrupted. I have learned long ago that success requires discipline, and discipline requires emotional distance. Mas madali para sa akin ang lahat kung nakatuon ang isip ko sa mga numero, sa mga transaksyon at sa mga desisyong kailangang gawin bilang isang namamayagpag na businessman. I don’t allow unnecessary emotions to interfere with my judgment. Ayokong maabala ang isip ko. That has always been my rule. I'm done everything back then at tama na iyon. “Focus is the highest form of control,” Iyon ang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko.

umalis siya agad. " Ano ba ang problema niyo?" Pasigaw kong tanong napatingin sa akin lahat ng mga classmate ko. " Janella hayaan mo na sila" sabi ni Venice " Huwag niyo namang pag usapan ang buhay ng ibang tao" Mike . " Masama ba ang magsabi ng totoo" " Huwag nga kayong mangialam sa buhay ng iba. Mind your ownbusiness" nakapaymaywang na sabi ni Klent agad naman silang tumahimik.

HIndi naman siya tinatrato ng maayos ng mga ito. "Thes, you can still manage your businesses kahit dito ka nakatira. Kung saan sa tingin mo makukuha mo iyong peace of mind mo ay doon ka muna. Knowing you, alam kong stress na stress ka na rin. Take a break. Ang dami mo naman kasing negosyo, akala mo ka mauubusan ng pera lagi."

Pinanlakihan ko ito ng mata pero hindi nito inalis ang kamay sa hita ko naglakbay pa ito kaya't napahawak ako sa lamesa. "W-what are you doing? Are you out of your mind, remove your hand!" Hindi ko nilakasan ang boses ko kahit na may kalayuan sa amin ang ilang customer ay kinakailangan pa rin naming mag-ingat. I don't wanna be on article saying the only daughter of the well known businessman is doing something malicious in the public! Paniguradong hindi lang ako kay Daddy malilintek.

sagot ko habang lumalapit sa bar cart para magsalin ng brandy sa baso ko Tahimik si Dad. Natahimik na rin si Lolo. Pero ramdam ko ang bigat ng mga tingin nila sa akin. “Kung gusto n’yong ayusin ang negosyo, gawin n’yo. Pero huwag n’yo akong gawing puhunan,” dagdag ko. "Ang damdamin ko ay hindi bahagi ng kahit anong business deal."

May halong panunukso ang boses niya at napipikon ako. “Tsk. Ang lakas din ng bilib mo sa sarili mo.” I smirked even though he can’t see it. “Kahit ilang babae pa ang i-date mo, wala kang maririnig sa ’kin. Kahit pagsabay-sabayin mo pa silang lahat.” I laughed a little pero may kirot akong naramdaman sa dibdib ko. “I am minding my own business, and you should too.”

Bakit niya gagawin iyon? Pero gayunpaman, ito ay isang close call. Nagdasal si Amy na huwag na siyang makitang muli. Sa katunayan, pinipilit na niya ngayon na ang sariling business lang niya ang isipin. Magsisimula na siyang umiwas sa anumang malaking pagtitipon dahil tila kung saan man naroroon ang lalaki ay sa mga crowded na lugar.