Mind Your Own Business นิยาย & เรื่องราว

galit na sigaw niya rito. "Are you out of your mind? Alam mo pa ba ang ginagawa mo ha? Halos pagnasaan kana ng mga lalaki sa paligid mo pero parang balewala lang sayo! Are you for real?" balik sigaw ng lalaking humatak sa kanya "Pwede ba mind your own business! Huwag ako ang pakialamanan mo, buhay ko ito. Kaya pwede ba leave me alone! Hindi kita ka ano ano at mas lalong hindi kita kilala." sigaw nito

Wala siyang pakialam sa ano mang nais sabihin ng babaeng ito, subalit isa lang ang alam niya, hindi siya makakapayag na maapi, once na mag cross ng lines ang babaeng ito. Bahagya niyang itinaas ang kanyang baba, tuwid ang tindig, at malamig niyang sinabi, “Mukhang hindi ata bagay sayo na makialam sa private life ko.. Alam mo, mind your own business!. Kung wala ka nang ibang mahalagang sasabihin sa akin, lumayas ka na sa harapan ko, bago pa magdilim ang paningin ko sayo!"

Kung hindi ako nagkakamali nasa trenta silang lahat Nag-back flip ako tsaka inihagis sa kanila ang mga shuriken na dala ko. Agad naman itong bumaon sa kanilang dibdib at noo dahilan para bawian sila ng hininga *Bang* *Bang* Nagtago ako sa pader tsaka huminga ng malalim. Kahit may na gaganap na barilan ay wala man lang nangingialam. See? Everyone here believed to the words 'Mind your own business'

"Can you please mind your own business?" Binitiwan niya ang hawak na kubyertos. Now, I got his full attention. With his jaw clenching, he eyed me warily. "Apparently, you are my business..." mariin niyang wika sa galit na tono. "Hindi din," depensa ko. "Hindi ako papayag na magpakasal sa'yo. Hindi na ako susunod sa magulang ko. You can find someone who owns a big company that can sustain the power of your empire."

kanina pa ako nagtitimpi, pero nawala na ang lahat ng pag-pipigil ko, hinablot ang phone at tinignan ng masama si Ate, at dahilan `yon para mapaatras s`ya. “Mind your own business, tigilan mo ang pakikialam sa buhay ng iba, unahin mo sarili mo at kung papaano ka magiging mabuting ina, mahirap na makuha ng anak mo ang ugali mo,” I said and Ate sarcastically, inismiran ako at naupo sa kama ko.

Sinamaan niya naman ako ng tingin. "Hindi sa ganon, masisira kase ang image ko as a business man. Anong sasabihin nila kapag nalaman nila na ang mapapangasawa ng isang sikat na business man na kagaya ko ay pagala-gala lang sa bar?" Ma-awtoridad niyang sabi. Aray ha. Ibig sabihin hindi talaga siya concern sa akin. Para lang pala 'yon sa magiging image niya. Psh!

Muling nagkausap at naging magkaibigan. At ngayon nga ay siya na ang pinagkakatiwalaan ko sa pagpapatakbo ng business ko. Maliban doon, kapag may mga bagong tao na napapalipat malapit sa bahay o sa shop ay sa kanya ko ipinauubaya ang pag-alam sa identity ng mga iyon nang sa gayon ay malaman namin kung dapat ba akong mag-ingat.

"Napag-isipan ko rin na mas makakabuti nga sigurong maghiwalay tayo, dahil wala naman tayong nakukuhang supporta sa isa't-isa diba? At dahil nga magkakaroon na tayo ng sariling negosyo, 'Mind your Own Business' payong na lang ang maibabayad ko sayo." "Julius..." "Wala nang bawian." At dahil di ko inabot yung payong, hinulog niya ito sa paanan ko. "Goodluck sa 'Mind your own Business' mo Trisha." Pumasok siya na may traydor na ngiting pabaon sa akin. Biglang nangalaete ako na sapakin ang mukha ng lalaking yun. Ngunit sabagay, wala na ba akong kahihiyan na natitira sa katawan ko?

I failed to protect myself before, but now, hindi na ako mag dadalawang isip na gumanti, lalo na kung sumusobra na sya, dahil kung patuloy ko syang pagbibigyan, mamimihasa sya. "Have a life, focus on your business, baka mamaya bumabagsak na ang business mo, sa sobrang confident mo, bumagsak ka, sige ka. Pero oo nga pala, idol mo ako, kaya lahat ng ginagawa ko ay ginagaya mo." Binagsak nya ang hawak na glass wine at tinuro ito.

Para akong tanga tingnan dito! "See? You can't." He said, lifting it up again. I huffed, giving up. I decided to talk to him about giving my phone back. Lame idea, I know, but times like this call for a civilized approach. "You were the one who said: 'mind your own business. So now why are you butting into mine? The fact that I'm texting never hurts anyone and I've always attended to customers when they come in, so bakit mo ba to ginagawa?!" I ask, "Nagseselos ka ba?"