Mind Your Own Business นิยาย & เรื่องราว

tanong ko. Hindi maipinta ang mukha niya. “If you keep entertaining every shit here, your face will be on the headline the next morning. It would be best if you didn’t experience the same thing again. Especially I am running my own company. You should at least be mindful with your acts, and protect our reputation.” Napatanga ako sa kanya. Salubong ang kilay nito at halatang galit siya.

Pwede kong manahin ang main business kung kailan ko gusto. The problem is, right now, I am not interested yet. Gusto ko munang pag-aralan ang bawat pasikot-sikot sa business. Ayokong sumabak sa isang gyera ng walang alam at wala man lang sandatang dala para protektahan ang sarili ko. I heard one of the Big Three is owned by a mafia boss. And it is not something that I need to take lightly. They can take me down so quickly before I even inherit the business.

“Mind your own business” Napairap ako sa kasungitan niya. Siguro may personality disorder tong lalaking to. Kanina, may pa ‘I miss you’ pa tapos ngayon ‘mind your own business' na? Tsk! Pasalamat siya gutom na ko at wala na akong energy makipag-away. Tinaas ko yung kamay ko at humingi ng menu. Mabilis din naman akong nakapili at umorder kaya nilibot ko muna ang paningin ko sa paligid.

Saka, hindi niya hinihingi ang opinyon nito kaya walang dahilan para may lumabas na anumang kataga sa labi nito. "Mind your own business," pasinghal niyang sabi rito pero alam niyang hindi naman kalakasan ang kanyang pagsasalita. Kahit naman kasi naiinis siya ay ayaw niyang mamahiya ng tao. Hindi siya ganoon kasama. Bahagyang tawa ang pinawalan nito.

agad na lumipad ang palad ko sa pisngi niya, sa lakas ng impak ay napatabingi ang mukha nitong hindi inaasahan ang sunod na kilos kong iyon. “Rule no. 1, mind each of our own businesses, remember?” sarkastiko, puno ng galit at may diin kong paalala sa kanya. Napatigagal ito, mas lalong hindi inaasahan ang lumabas sa bibig ko. His jaw clenched at masama niya akong tinitigan. Nakakakaba ang gawi ng pagkatitig niya sa akin ngunit pinanindigan ko ang tapang ko. Kotang-kota na siyang saktan yung damdamin ko, hindi na yata pwede yun.

My heart skipped a beat - ako na mismo ang umiwas ng tingin dito. "Business." Napabuga ako ng hangin. Bakit pa nga ba ako nagtanong? Sa dami ng alam niya tungkol sa business malamang kaakibat na roon ang mapasama sa underground society lalo na't pugad 'yon ng mga taong gustong yumaman at ayaw malamangan!

minding my own business and eating the gift from an old friend. TO BE CONTINUED....

"Mind your own life, and just do your fucking business!" I left him with his mouth wide open while his eyes grew bigger after I told him that. Isa na namang kalahi ni Adan ang siyang sumira ng tahimik kong gabi. Kung hindi baga naman saksakan ng kamalasan ang dumapo sa akin, at talagang sunod-sunod pa!

madiin n'yang sambit. "Mind your own business. Mind your own business. Be professional," paulit-ulit na sinasabi ng drayber na sa halip na awatin kami ay nagpapatuloy lang sa pagmamaneho. Nagpupumiglas ako pero hindi hamak na mas malakas s'ya kaysa sakin. Madaya e! Malakas ang tulak n'ya sa'ken kaya nauntog ako ng malakas!

"Anytime you can do bar hopping, woman. But for pete's sake learn to manage your own time. That's how business minded people think. Do you get it?" Saka ko lang naalala ang napag-usapan namin kanina. Damn! What the! Nawaglit na naman kasi ulit sa isipan ko. Napatampal ako sa sariling noo. Gosh! How stupid, I am. Argh!