Mind Your Own Business Novels & Stories

Halata sa boses nito ang panunukso kaya naman matalim ang mga matang tinitigan ko siya "Mind your own business. Mr. Raven. Ayaw na kitang makausap kaya bababa na ako." galit galitan kong bigkas at mabilis na akong bumaba ng kanyang kotse. HIndi ko pa nga maiwasan na makaramdam ng kaba nang pati siya ay bumaba na din at lumapit sa akin.

Iyong suyuan pagkatapos ang palagi kong hihintayin. “You think someone’s mad at me?” “Maybe. I’ll add security para masiguradong safe ka.” “But what if I’m not the target? Paano kung ikaw pala at ginagawa lang akong dahilan?” Napakamot ako sa leeg. “You know, para sa akin ang focus at hindi sa ’yo. May kagalit ka ba?” “Sa business world, hindi maiiwasan ’yon. Sa personal, I thought about Tommy . . . but he’s not like that. May pera naman siya at kahit hindi siya magtrabaho ay hindi siya maghihirap.”

Madamdaming payo niya. Tumango-tango lang ako. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Hindi ko maintindihan kung ano ang nararamdaman ko. Tuluyan na akong umalis bago pa mauwi sa MMK ang lahat. Kailangan kong mag focus ngayon sa business ko lalo na't may kailangan akong bayaran. Pinili kong tumulong sa kitchen para maging abala ako. I wanted to distract my mind from overthinking. Masaya na si Allessandro dapat ako rin. We're totally over now. Dapat ko na iyong tanggapin.

nagsalita si Jani, kaya humarap ako agad, “Stop sticking to people like them, masyado silang mataas, wag mo sila pilitin abutin, maging kontento ka na lang sa kung anong meron ka, wag ka nang umasa na may hihigit pa don, mind your own goddamn business,” That left me heart broken.

tanong niya ulit na ikinatigil ko. I will never get tired running my own business alone, pero siguro nga ito ang way ko para payagan nila akong umalis para makapag-isip at makahinga ng maayos. Feeling ko kasi, kapag nagtagal pa ako dito ay mas lalo lang akong nasu-suffocate dahil sa aming sitwasyon. Dahil sa sitwasyong kinakaharap namin ni Tristyn.

“Hindi ka naman namin pipilitin kung hindi mo kaya. Kung hanggang saan lang ang kaya mo, okay lang. Huwag mo dapat pinipilit ang sarili mo.” Napatango na lamang ako, at bahagyang napangiti. Hindi ko alam, pero ramdam ko ang pagtaba ng aking puso, dahil sa mga binitawang salita ni Mommy. Na kahit alam kong nasisinungaling ako, ‘yon din naman talaga ang nararamdaman ko magmula nang ako ang mag-manage ng mga business namin.

Napangiti nalang ako sa kanila at nagsimula na sa pagkain at hindi na pinansin pa ang mga tao sa paligid ko. Wala naman na akong magagawa kung husgahan nila ako. I am just gonna mind my own business, I don't need their opinion, They can judge me all if they want, THE HELL I CARE! "Oi Angelina ang tapang mo na ah hahaha" my subconscious mind is clapping her hands while laughing. A few moments later....

Tanong kong muli. Muli siyang humarap sa kaniya. “Sa tingin ko, dapat ang unang isipin ng isang tao bago pumasok sa isang business ay kung matatag ba ang isip niya. Business is not an easy route, kulang din ang tsaga sa industriya ng business. Dapat handa kang sumubok, mawalan, at matalo.” Saad niya at ngumiti. “At kung swertehin sila, h’wag na h’wag silang magpapabulag sa pera. Marami akong kilalang business na mabilis umangat pero mabilis din bumagsak dahil nakalimutan nilang sa business ay customers ang pinaka-main target…”

“I’m sorry. I’ll look at it after our meeting.” “No problem, Sir.” Tumango siya, halatang sanay na sa ganitong setup. But it is a problem, for me. Hindi ako dapat nagiging ganito ka-distracted. Hindi ito ang image na gusto kong nakikita ng mga tao sa akin. Kailangan kong ayusin. Kailangan kong i-handle both ang business at ang personal life ko without screwing up. Pero paano ko ba tatanggalin sa isip ko ang babaeng laging nandoon, kahit hindi ko siya kasama?

tinignan niya ako sa mata ko at ang tanging nagawa ko lang ay ang yumuko. Hindi ko maiwasang isipin ang lahat ng sinabi niya kasi alam ko na may parteng tama siya, hindi lang parte kasi alam ko lahat ng sinabi niya tama. Wala akong alam sa business, pero alam ko na malalagay sa alanganing ang kompanya nila kapag kukunin ng sinasabi nilang lolo ko ang shares niya at kapag nagkataon na mangyare iyon, kakainin ako ng konsensya ko.