Misery Novel Mga Nobela at Kwento

Hinaplos niya sa daliri ang urn at bumuntong-hininga nang bumara ang hangin sa kaniyang lalamunan. "Cong, may balita tungkol kay Madam." Pumasok doon si Celso, bitbit ang cellphone. Lumingon siya at nahulog ang paningin sa screen ng cellphone kung saan naka-display ang page ng online newsletter. -Jissel Guadarama, isinugod sa hospital, nag-overdose sa sleeping pill- Iniwas niya roon ang mga mata at muling ibinaling sa urn ng kaniyang anak.

paliwanag pa ni Doris. “Naku, sobrang pagluluksa namin mula ng gabing iyon. Mula nang mawala kayo ni Sir Levi dito, hindi na naging gaya ng dati itong mansion. Malungkot na. Napakahirap kasama nitong si Madam Marga at Dexter. Si Sir Ian umalis na rin dito. Akala mo sa kanila itong bahay kung umasta, lalo na ‘yang Dexter na ‘yan. Napakayabang, ang sama ng ugali mana sa ina. Kung sinu-sinong babae ang dinadala dito,” galit na kuwento pa ni May.

Parang isang stand novel ang librong 'yon dahil nakasulat do'n ang mga bagay na nangyari sa female lead na inspired sa totoo niyang buhay. She writes the book when she’s not okay, when she feels like she’s given up. Some of the scenes she wrote in that book were what happened to her mother, Helenah Miller ten years ago. Namatay si Helenah noong 9 years old pa lamang si Hayacinth. The cause of its death was internal bleeding, mas naging complicated pa ang survival rate ni Helenah noong oras na 'yon dahil na rin sa dinadala nitong bata sa tiyan niya na pang-tatlong buwan pa lamang.

Be my blissful grief in every misery. I went home alone. Kasalukuyan akong nasa kusina ng condo ni Rius dahil naisipan kong ipagluto siya sa huling pagkakataon. I will leave tomorrow morning and I will live alone. Hahanap nalang siguro ako nang matitirhan kahit maliit na kuwarto lang.

Pagkatapos tumingin, nalaman niya na ang mga miserableng anchor na iyon ay hindi man lang mas miserable sa kanya. May sakit ang mga anak, asawa, o magulang nila, pero sa sitwasyon niya, may dalawang naparalisang lalaki at isang matandang babae na malapit nang mamatay sa bahay nila. Inapit siya nang maraming taon ng biyenan na babae niya at pinwersa pang magtrabaho sa isang minahan ng uling kung saan aksidente siyang nabuntis. Sa huli ay naligtas siya, pero bilang resulta, binugbog siya ng sarili niyang asawa, at tinaboy siya ng pamilya niya. Sino pang mas miserable sa kanya?

Magdidilim na sa buong paligid,Lumalalim na ang gabi'Ngunit nananatili paring nakahiga si rica sa kama,Iniisip niyang kasama parin niya si winson sa kanyang tabi. Sobrang hirap pala ng kalagayn ng aking kaibigan ,simula nong inagawan ko siya ng asawa."Ganito pala ang pakiramdam ng mawalan ng kinakasama sa buhay,Lalo pa at may anak silang dalawa,Lalo na ngayon,Sabay hawak ng kanyang maliit na tiyan,habang sinasabi ang ,Tulad ko,Magkakaanak narin kami ni winson,Pero hanggang kaylan niya kami balak, kupkupin? Nandito na ang asawa niya at kami ni lorain ay nagsisilbing kab*t lang ni winson.Kahit bali baliktarin pa ang mundo,Mistress parin kami. Ang seryusong saad nito sa kanyang sarili habang na

Ngunit para bang wala itong narinig at nagawa pa nitong umirap sa hangin at mas lalo pang suminghal sa galit. “Anniversary n’yo ngayon asan sya? Wala! Ni hindi nya nga magawang bisitahin anak nyo sa sementeryo” nang gigigil na sabi ni Mia. Sa hindi malamang dahilan ay para bang may tumutusok sa kanyang puso sa sinabi ng kaibigan. Noong nakaraang taon lang ng nawala ang sana’y panganay na anak nila ni Nico. Habang na sa labor si Cheska ay nalaman nya ang balitang nasangkot ang kanyang ama sa Isang car accident dahilan nang pag panaw nito. Kasabay naman non ang pagka matay ng kanilang anak dahil hindi kinaya ng Bata ang panganganak ni Cheska at kahit kailan ay hindi nya nasilayan ang kanilang

Kahit maganda ang sinag ng araw at buhay na buhay ang paligid ay napakadilim nito para sa kan’ya na animo’y wala siyang ibang kulay na nakikita dahil mas nananaig ang kalungkutan doon. Huminga siya nang malalim at pilit na winawaksi sa isipan ang miserableng memorya sa lugar na iyon. Matagal din niya iyong binaon sa limot dahil nawalan na s’ya ng pag-asa na makamtan ang hustisya, ngunit sa pagbabalik sa lugar na iyon hindi niya inaasahan na naroon pa din ang sakit at hindi siya nilulubayan.

Used to be. Months and years had passed. And I prissoned myself in my place. Umiinom naglalasing. That was my daily routine. I locked up myself in my own misery. Ginawa kong miserable ang buhay ko dahil sa mga nalaman ko. I can not accept my fate. I can not accept that my whole book was made of lies. Lalong hindi ko matanggap na kapatid ako ng isang mamamatay tao.

Binaba ko na ang tawag matapos sabihin 'yon. Bakit nga ba hindi ko naisip ang pangunahing code sa libro ng Book of Code ni HuPoFEL? Nakasaad doon ang mga kataga na.. "Never abandon your mission. Dead or Alive" Tumayo ako mula sa kinauupuan ko para sana kumuha nang tubig ng magdilim ang paningin ko. Napatili ako ng bumagsak ako sa carpet nang akmang hahawak ako sa dulo ng mesa ko. Narinig ko ang pagbasag ng mga gamit sa paligid.