19 Days 소설 & 이야기

Lihim din siya nananalangin na sana ay huwag naman siya nito tanggihan. “Remaining days? How long is it?” Cassandra wanted to know how to act on the remaining days he was saying. “Three days. After that, we are totally leaving each other. Can we?” Hindi na masama kung pagbibigyan niya ito ay kahit paano ay may mga babaunin pa siyang magagandang ala-ala nilang dalawa. “Okay. I’m in.”

Napailing nalang ako. "There's no such thing as 1 day," I giggled. "Don't worry. I got you." Nilingon ko 'yung tindera at sinabing, "16 days." "What?" Tanong niya sa akin. "16 days? Ava, I don't think I can eat that." "Try it," nguso ko. "Hindi naman siya masyadong malaki amd you won't even notice. Sige na." He sighed. "Fine."

Abot tenga din ang ngiti ko. "Hmmm hindi pa ba tayo uuwi?" Pabebe kong tanong. "Bakit? Namimiss mo na nu?!" Makahulugang sagot niya. Lumabas ang ngipin ko sa sobrang kilig na dumadaloy ngayon sa buong sistema ko. "Ang alen?!" Pagkukunwari ko pero alam ko kung anung tinutukoy niya. "It's been more than month. 35 days to be exact na.. Hmm na alam mo na.." Natatawang paliwanag niya at ganun din ako.

Pinapa-fill up sa kanya ang iba niyang impormasyon para sa delivery. Kamot niya ang mga mata habang binabasa ang laman ng tab na iyon. May pinilian pa siya kung gaano katagal ang shipmentng wedding photos. May dalawang taon, isa’t kalahating taon, anim na buwan at tatlong buwan. Doon siya nagpunta sa pinakamaikling oras ng paghihintay. Hindi na niya lubusang maintindihan ang nabasang: Nigel Laxamana will be your Premium Husband for Three Months. Ipinindot na niya ang submit sabay hilata sa kama.

Let’s talk. Mabilis dumating ang reply. [Business trip. Returning in five days.] Bahagyang kumunot ang noo ni Beatrice. Five days. Eksaktong limang araw bago matapos ang seven-day trial marriage agreement nila. Napangiti siya nang mapait. So he was avoiding her. [Then I’ll wait for you.] Pagkatapos noon ay wala nang sumunod pang reply. ************************************************************************************************************* Limang araw ang lumipas.

Dinaanan ako saka hinila na ako palabas. Di pa nga ako nakamugmog. Bad breath ako nito. Tsk. Owss. Kala ko maaga akong nagising yun pala… Good Morning Mr. Sun. Nakangiti ka ngayon. Dahil ba naunahan mo ako? Well Mr. Sun, 3,653 days na akong nauna sayo. Ikaw ngayon pa lang. Opo. Pati araw inaaway ko. At nakita nga ang kalokohan ko ni Jeff.

"Your first day of staying here is not counted as 1 day. You count at least 24 hours every day you stay. And you'll see, hindi mo pa nabubuo ang pang-tatlong araw na sinasabi mo." Xillin pursed her lips. Kung bibilangin nga ay kakaumpisa pa lang ng pangtatlong araw niya sa bahay nito. Xillin couldn't retort. May point naman ito pero... "But you are already fine. So, why do I still need to stay here?" "The deal is 3 days, Xillin." Xillin looked annoyed at Lucca. Alam niyang hindi siya mananalo dito lalo at kung bilangan nga ng oras.

Hindi ito umimik kaya naman itinuloy niya na ang ginagawa niya. Pagkatapos niyang buksan lahat ng bintana ng kwarto nito. sunod niyang ginawa ay i-off muna ang aircon ng silid nito. Maganda ang simoy ng hangin sa labas at isa pa, duda siya kung mag-stay ba itong si Darren dito sa kwarto buong araw. Kapag naumpisahan kasi nitong tumambay sa dalampasigan, minsan, maghapon na ito doon eh. Ilang buwan na ba siyang nagta-trabaho kay Darren? Dalawang buwan na. yes, dalawang buwan na at sa loob ng dalawang buwan, hindi niya pa pala nagagamit ang day-off niya.

Masasabi lamang na matagumpay na ang aking pagsasanay kapag hindi ako nawalan ng malay sa loob ng labing-dalawang oras na paggamit ng aking kapangyarihan. Sa unang araw ay nakakaisang oras pa lamang ako ay kaagad na akong nawalan ng malay. And what would it feels like? Para lang akong lobo na unti-unting nawawalan ng hangin hanggang sa kumupos. Hindi naman siya masakit ngunit nakakapagod at nakakapanghina ng sobra. It took me eighteen days just to be immune in using my powers all day and to go on to my next lesson of being a werewolf.

Did you already have lunch? Nangingiti ako habang tinitingnan ang mensaheng natanggap bandang tanghali. Umalis na siya kaninang umaga. He didn’t want to wake me, pero ibinilin ko sa kanya na mas gugustuhin kong gumising para lang maihatid siya sa labas, lalo na’t ilang araw din siyang mawawala para sa training nila. Ayon sa kanya, three days ang training, pero ang araw na ‘to ay hindi kasama ro’n dahil nakalaan ito para sa pagpunta sa kanilang tutuluyan.