Novel & Cerita Miss Tagalog

I already miss Philippines. “Where's papa, mama?” My daughter ask me while driving. I look at her for sec before i answer her question. “Your papa is still on work, later on he will go home. Do you already miss your papa?” “I miss papa.” then she pout. “Papa's girl ka talaga.” “No, im not i love you both of you mama.” She sweetly said. While we're here in Singapore hindi lang English ang itinituro naming salita kay Zyryll buy also Tagalog dahil ayun naman talaga ang natural language niya na dapat gamitin.

I've never feel it. Napakamot 'to sa ulo. "Tinanong ko po kasi 'yan kay Seth, at ito mismo ang linya, kinabisado ko lang hehe. May wrong grammar po ba?" Napaismid ako at parang kumulo ang dugo. Seth, again? Baka mabilaukan na 'yon dahil kanina pa siya nababanggit ng kaibigan niya! "Ma'am, namimiss ko na siya, ikaw ba?"

May sakit ka pala? Daddy Maddox: Ha? 'Hakdog' Daddy Maddox: What? 'Sabi mo kasi na miss mo na ako' Daddy Maddox: Yeah, and then? Where's my I miss you too? 'Ayon na nga, baka ako kasi yung lunas sa sakit mong, I miss you.'

Heartbreak Pumasok ang sasakyan ni Peter sa aming malawak na bakuran, mula sa shotgun seat ay tanaw ko si Mommy at Daddy na excited na naka-abang sa pagdating namin. "Mom! Dad!" Salubong ko sa mga ito nang makababa sa naturang sasakyan. "How are you, hija? I missed you," she mumbled, while hugging me tight. "I'm okay, mom. I missed you too.." Ginantihan ko ito ng mas mahigpit kong yakap.

Si Martha naman ang naglahad, mabilis naman iyong tinanggap ng lalaki at muling bumaling sa kaniya. “You look like someone I knew.” Saad nito. Hilaw na ngiti ang gumuhit sa kaniyang labi. Hindi niya pa kailanman nakita si Mr. Garcia. Hindi pamilyar ang mukha nito. Hindi niya maalala. “Do you know how to speak Tagalog? Are you a Filipino?” Maagap nitong tanong. Tumango siya. “Ah, oo, Mr. Garcia. Marunong po akong magtagalog.”

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

Anito at ako'y saglit na tinapunan ng tingin "Oo". Tipid kong sagot. "I'm sorry, Mister ko akala ko kasi ay aalis kang muli, akala ko pabalik ka na kaagad sa Cotabato. Akala ko ay wala lang sa 'yo ang pagkawala ng kambal." Wika ko habang ang aking mga luha ay nagbabadya ng kumawala. "Gagawa na lang tayo ng kambal ulit, Misis ko." Nakangiti nitong wika

Tumango tango Naman ito. Ikaw gusto mo ba dito...?tanong ko Kay louisse Oo Naman kahit saan Basta kasama kita Saad Naman nito. Haaay.... hiyawan Ng mga kaibigan namin. Ang sweet Naman Saad pa Ng mga ito. Pagkatapos Ng tanghalian ay umuwi Naman na sila louisse at Ang mga kaibigan niya sa maynila marami pa daw Kasi silang trabaho.

Bumagsak ang mga luha ko at masakit na tiningnan ang litrato. "Bakit iniwan niyo ako ng maaga mama at papa? Miss ko na kayo yung panahon na masaya tayo sa hapagkainan at walang problema. Hindi niyo po ako pinaglinis ng gawaing bahay nang paulit-ulit. Namimiss ko na maging masaya kasama kayo! Bakit maaga niyo ako iniwan sana hindi na ako nahihirapan dito kila tita at binababoy ng anak niya."-Iyak kong sabi sa litrato.

Tinawag lang pangalan mo ang dami mo nang dinada! Ano walang preno pagsasalita ganun?? Wahhhh Misaki!! Lorenzo: "You are crazy!!" Sigaw na narinig ko kay Lorenzo. "Ul*l mas baliw ka! Huwag kang mag-ingles dito dahil nasa pilipinas ka kaya mag tagalog ka, huwag sadyang t*nga ul*l!" { Misaki POV }