Moonlight Shine On Paris Lyrics Novels & Stories

I said at nilagay naman niya ang kamay ko sa kaniyang batok, he pulled me closer to him, his hands on my waist. Lumaki ang ngiti ko nang inikot niya ako and he also did the same, he turned around and we both laughed at our craziness. We danced under the stars, like there's no problem around us. The moon we're not shining at us but, the star does. "I'll do everything just to make the Moon shine just for you my love," he whispered while dancing me in a slow rhythm. I smiled. "Maybe I still don't know you but I promise, when the moon shines on us like the star does. I will stay with you, forever," I whispered and I don't know where that words came from, I just feel like I'm so fucking safe in h

“S-sabi mo, hindi ka marunong mag alaga? P-paano mo nalaman na makakatulong itong tuwalya?” Sa wakas ay basag ni Faith sa katahimikan. Narinig niya pa ang mahina nitong pag tikhim bago nag salita. “Paris… We were in Paris when I got sick, I remembered you doing this to me kaya ginaya ko iyong ginawa mo, ang galing mo ngang mag alaga, I guess that’s a power of women we can never have.” Muli pang natahimik si Faith nang mabangit nito ang Paris.

Itinaas na ng mga tao ang kanilang mga cellphone na bukas ang mga flashlight at marahan nila itong iwinawagayway sa hangin. "Sitting in a dark balcony, using the shining stars as our lights while sharing me your agony," he sang. This song really suit the deep and graspy voice of Levi. Dahan-dahan kong ipinikit ang mata ko, hinahayaang pumasok sa aking tainga ang bawat liriko at dinadama ang bawat salitang may ibig sabihin. Sa pagdilim ng paningin ko, akala ko ay wala akong makikita pero meron, tulad ng dati.

Maaaring wala talagang nakarinig sa 'kin no'ng gabing 'yon dahil nasa liblib na lugar kami. Inihilamos ko ang aking dalawang kamay sa aking mukha pagkatapos ay sumigaw dahil sa inis habang marahang sinasabunutan ang aking sarili. Kasabay ng mga 'yon ang pagbagsak ng mga luha ko dahil sa frustration na nararamdaman ko. Dali dali akong pumunta sa pintuan at kinalabog ito. Agad naman iyong binuksan ng estrangherong halimaw na lalaki dahilan para sampalin ko ito nang malakas.

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

Hindi ko sinasadyang mapatingin sa kan'ya habang mariin naman s'yang nakahawak sa kamay ni Monique. [Simoy ng hangin na kay lamig sa katawan Daig pa rin ng liyab na 'king nararamdaman Sa tuwing tayo'y magkabilang mundo Isang tingin ko lang sa buwan, napalapit na rin sa iyo] [Langit ay nakangiti, nag-aabang sa sandali Buong paligid ay nasasabik sa 'ting halik] [Oh kay sarap a ilalim ng kalawakan

Beauty and Madness Over there, just beneath the moon There's a man with a burden to keep And sleep will fall washout rags and paper bags Homes and lives passing by Who will see the beauty in your life? Who will be there to hear you when you call? Who will see the madness in your life? And who will be there to catch you if you fall? Now dreams run wilds, as lovers find their way Through the nights, not a care in the world And over there, over the twinkling of the lights Harbor lights, say goodnight one more time Who will see the beauty in your life? And who will be there to hear you when you call?

Iyon na ang huli kong naaalala habang ako'y unti-unting natutulog sa aking sariling magagandang panaginip. Sa ilalim ng buwan, sa gitna ng lungsod ng pag-ibig, naglaho ang lahat ng iba pang ingay. Sila lang. Sila lang dalawa. At sa gabing iyon, mas pinagtibay ng Paris ang isang pag-iibigan na itinakda ng tadhana—isang pag-ibig na walang katapusan.

Hanggang sa maalala ni Luisa ang sinabi nito noong nakaraan gabi. “When the rain pours, I’ll come back to you.” Tumingin sa madilim na kalangitan si Luisa. The sky is clear and the moon is shining to bright along with the stars twinkling down at her. Unang tingin pa lang ay alam na niya na malabong umulan sa mga sandaling iyon. Nakaramdam ng lungkot si Luisa. Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lang ang nararamdaman niya para sa isang lalaking kailan lang niya kakilala.

Isasayaw ka sa ulap, damhin ang hangin Ang ihip na nagsisilbing himig natin Kasabay ng tibok ng mga puso nating Nagniningning ang mga bituin Nagniningning ang mga bituin... "Dahil nahanap na kita, pwede na ba kitang ligawan?"