Chapter Three

Pagod siyang humilata sa kanyang kama. Alas kwatro na ng madaling araw at kadarating niya lang galing sa trabaho niya.

Inaantok na siya ngunit na-alala niyang may pasok pa ang kambal mamaya. Iidlip na lang siguro siya saglit, pero sure siyang bangag siya mamayang pagkagising niya.

Ipinikit niya ang kanyang mata, kasabay nito ang paglitaw ng isang imahe. Imahe nang lalakeng kaibigan ng Sir Lucas niya.

Ang mala-abong mga mata nito, matangos na ilong, at ang mga mapulang labi nito, na para yatang masarap halikan. Perpekto, napaka-perpekto nito. Pero teka lang, anong sabi niya?

'Ang mapulang labi nito na para yatang masarap halikan' 

'Na para yatang masarap halikan.'

Mabilis siyang napabalikwas ng bangon nang magreplay sa utak niya ang mga pinagsasabi niya. 

Jusko, mahabaging Pedro Calungosd, patawarin niyo po siya sa kanyang mga pinagsasabi. Sana ay papasukin niyo siya sa tarangkahan ng langit.

Gaga talaga siya. Bakit niya ba kasi iyon iniisip? Sinabunutan niya ang kanyang sarili at bumalik sa pagkakahiga. Naman kasi, bakit ba sumayad sa isip niya ang lalakeng iyon?

'Gwapo kasi siya.' sigaw ng isang bahagi nang utak niya.

Alam niyang gwapo ang lalakeng iyon, kaya nga tinawag niyang perpekto 'di ba, 'di ba.

Umiling-iling siya upang mawala sa sistema siya ang lalakeng iyon. Mukhang na-virus siya.

Sinet niya ang alarm ng cellphone niya sa alas sinko trenta ng umaga at natulog na.

PUPUNGAS-PUNGAS siyang bumangon sa kanyang kama habang hawak ang tiyan. Gutom na siya. Hindi pa pala siya kumakain ng tanghalian dahil tuloy-tuloy ang tulog niya. Pagkatapos niya kasing ma-ihatid ang kambal sa sakayan ng tricycle ay bumalik kaagad siya pagtulog.

Tuluyan na siyang tumayo at dumiretso sa kusina. Namataan niya ang kambal na gumagawa ng kanilang assignment. Sinimulan na niyang magluto para sa hapunan nila dahil maaga siyang papasok sa trabaho ngayon. 

Nag- text kasi sa kanya ang kanilang Manager na kailangan niyang pumasok ng mga alas-sais dahil gusto siyang kausapin ng boss nilang si Lucas. Nang mabasa niya ang text ay sagad hanggang buto ang kaba niya.

Hindi niya alam kung bakit gusto siyang kausapin ng Sir Lucas niya. Malay natin, tatangalin na pala siya sa trabaho dahil may nagawa siyang mali. Pero naman kasi, wala naman siyang maalala na may ginawa siyang mali kagabi. She didn't do any stupid things.

Pinagsawalang bahala niya na lang iyon at pinagpatuloy ang pagluluto.

ALA-sais na ng gabi, kaya naman ay umalis na siya sa bahay nila. Hindi na niya hinintay ang kaibigan dahil maaga siyang pinapasok nang kanilang Manager. 

Papasok na sana siya sa loob ng Rove's Bar, nang may mamataan siyang pigura ng isang lalake. Nasa may parking lot ito at mukhang may kausap sa cellphone nito at nagdedebate yata. Pamilyar sa kanya ang tindig ng lalakeng iyon.

Pinagsawalang bahala na lang niya iyon dahil hindi naman siya chismosa at paki-alamera.

Tahak na niya ang daan patungo sa opisina ng Boss nila. Ang sabi kasi sa kanya ng Manager nila, dumiretso na lang siya sa opisina nito.

Dumadagungdong ang kaba sa dibdib niya habang palapit siya sa opisina ng Boss niya. Hindi naman niya kasi alam kung anong panay nito at gusto siyang maka-usap.

Nang marating niya ang opisina ng kanyang boss, kumatok siya sa pinto nito para palatandaan na may tao sa loob. Pinihit na niya ang seradura ng pinto at tumambad sa paningin niya ang simple pero magarang opisina ng kanyang Boss.

Kumatok siya bilang pagbigay alam na may tao sa loob. May saltik din pala siya, kumatok pa rin siya kahit nakabukas na ang pintuan. Lumingon sa direksyon niya ang tatlong lalakeng nasa loob ng opisina. Tumikhim muna siya bago bumati dito.

"Magandang gabi po mga Sir." bati niya sa mga ito, kahit na naiilang siya sa titig nila. 

"Good evening too Miss. Oliveros, come in and please have a seat." utos ng kanyang boss.

Pumasok siya sa loob at umupo sa upuang itinuro nito. Nilibot niya ang kanyang tingin sa loob ng opisina nito. Kagaya ng sabi niya kanina, simple lang ito pero nagsusumigaw sa karangyaan. Dumako ang kanyang tingin sa dalawang lalakeng naka-upo sa may couch. Ang isa ay abala sa sarili nitong cellphone, na para bang may ka-text ito, batay na rin sa galaw ng darili nito, habang ang isa naman ay nakatingin lamang sa kanila ng kanyang boss. 

Biglang tumikhim si Lucas kaya naman ay napalingon siya rito.

"Sir pinatawag nito daw po ako." putol niya sa katahimikang kanina pa bunabalot sa loob ng opisina.

"Yeah. About that, tatanggalin na kita bilang server ng Rove's Bar." kaswal na anunsiyo nito. 

Nanlaki bigla ang kanyang mata sa anunsiyo nito. Ano daw? Nabingi ata siya. Siya, tanggalan na sa trabaho? Ibig ba nitong sabihin, wala na siyang trabaho? Hala, hindi pwede!

"Ho? Sir, ano po ba ang nagawa ko? Bakit niyo po ako tatanggalin? Sir, maawa naman kayo sa akin, may kambal po akong pinapakain at pinag-aaral." hysterical niyang pagmamaka-awa dito.

Paano siya hindi mag-hyhysterical kung mawawalan na siya ng trabaho? Magpapa-party ka ba? Ikaw nga, isipin, mawawalan ka ng trabaho, matutuwa ka ba? Hindi naman 'di ba?

"Relax Ms. Oliveros---" pinutol niya ang sasabihin nang kanyang Sir.

"Sir, paano ako magrerelax kung matatanggal ako sa trabaho? May nagawa po ba akong mali?"

Wala naman siyang natandaan na may ginawa siyang mali o nilabag man na patakaran. Nakahinga siya ng maluwag ng umiling ang kanyang boss.

"As I've told you Miss Oliveros, relax. I'm not done yet. Patapusin mo muna akong magsalita," tumango siya habang kagat ang kanyang labi. Nakakahiya siya, "So, back to what I've said earlier, tatanggalin na kita bilang server ng bar. Yes, tatanggalin kita bilang server but I'm going to put you in Rove's restaurant as a waitress, sounds good?" Nakangiting wika nito.

Nakahinga naman siya sa tinurang iyon ng kanyang boss. Ililipat lang pala siya sa restaurant nito pero, bakit? Bakit siya nito ililipat, e, maayos naman pala ang trabaho niya sa bar?

"Sir, bakit niyo po ako ililipat?" taka niyang tanong dito.

"Iyon ba? May nakapagsabi kasi sa akin na may naiiwan ka daw na kapatid sa bahay niyo kapag gabi. Delikado para sa mga kapatid mo kung wala silang kasama lalo na 't gabi pa." paliwanag nito.

Tumango naman siya bilang sagot, palatandaan na naintindihan niya ang ibig sabihin nito. Tama naman kasi ito, delikado talaga ang iwan ang mga kapatid niya, kahit sabihin nating may pinaki-usapan siyang samahan ang mga ito kapag gabi. Gustuhin man niyang bantayan ang mga ito kapag gabi, hindi niya magawa dahil may trabaho siya para may makain sila. Pabor na rin iyon sa kanya. 

Nga pala Miss Oliveros, nasaan ang mga magulang mo?" taka siyang napalingon sa gawi ng mga kaibigan ng Sir Lucas niya. Bakit nila iyon tinatanong? 

"I respect your privacy, no need to answer. By the way, I'm Lancer Nicholas Calderon, Lancer or Lance for short, and that guy is Clyden Trevor Montero, Clyden for short." pakilala nito at sa katabi niyang lalake na hanggang ngayon ay busy pa rin sa sariling cellphone. 

Ano ka yang ginagawa nito? Naglalaro o may ka-text? Hindi siya chismosa pero ichosera siya. Huh? May pinagkaiba ba ang dalawang iyon? Mukhang parehas lang naman e.

Nagkibit-balikat na lamang siya at hindi na lang ito pinansin. Wala naman siyang pake. Sasagutin na lang niya iyong tanong ni Lancer.

"Ahmm.. wala na po iyong magulang namin. Namatay po sila tatlong taon na ang nakakalipas sa isang aksidente." Pagkwekwento niya. Wala namang masama kung ikwekwento niya ito sa kanila. 

"So, wala na kayong kasama. A relatives, perhaps?" tanong nito ulit. 

"Wala po. Kung meron man, hindi ko po alam kung tutulungan kami at kukupkupin." sagot niya dito. Tumango-tango naman ito.

Nakaka-ilang dahil ngayon na lang ulit siya nakipag-usap sa iba dahil ang lagi naman niyang kausap ay ang kaibigan niya at kambal niyang kapatid.

Sabay-sabay silang napalingon sa pinto ng puwersahan itong bumukas. Kahit yata iyong busy sa sariling cellphone ay napalingon din doon.

Pumasok sa loob ang lalakeng may kulay abong mga mata. Ang lalakeng kagabi pa laman nang kanyang isip. Kunot ang noo nito, na para bang kay laki ng problema. Salubong na salubong din ang makapal na kilay nito.

"Fvck you." malutong na mura nito sa kausap. 

Suminghap siya nang biglang dumako ang tingin nito sa kanya. Biglang nanlaki ang kanyang mata ng mapagtanto ni Nyx kung ano ang sinabi kanina nang kanyang Boss. Ang lalakeng ito ang dahilan kung bakit siya nailipat? Bakit naman kaya? 

Napalingon siya sa kanyang Boss ng bigla siya nitong kalabitin.

"That's Tyrus Icarus Vargaz, one of my friend. He's the reason why you're going to the morning shift."

"Sir, hindi ko naman tinanong kung ano ang pangalan niya, saka Sir, bakit niya ako ipinalipat sa morning shift?"

"Kailangan mong malaman ang pangalan niyan. And to answer your question, just ask him. Ayokong manghimasok." seryosong sagot nito.Napa-iling na lang siya sa tinurang iyon ng Boss niya.

Totoo naman kasi, hindi niya tinatanong ang pangalan ng lalakeng iyon. Bakit makakain niya ba iyon? Hindi naman 'di ba. Pero ang sabi ng Boss niya, kailangan niyang malaman ang pangalan nito. Para saan naman kaya? Anong rason nito at bakit siya nilipat sa morning shift? Trip lang nito, gan 'on.

"If only the stare could kill, dude you're now lying on the floor," natatawang saad ng lalakeng kanina niya pa ino-obserbahan. Iyong lalakeng busy sa cellphone nito at parang may sariling mundo. Ano nga ulit ang pangalan nito? Cly-Clyden Montero? Tama ba siya?

"Dude, hands off ako, okay." naka-ngising depensa ni Lucas.

Hindi alam ni Nyx kung ano ang pinag-uusapan ng mga ito. Naiilang na rin siya dahil parang kanina pa may nakatitig sa kanya. Iyong titig na nakakapaso. Lumingon siya sa direksyon kung saan iyon nanggagaling. Galing iyon kay Tyrus. Nakatitig lamang ito sa kanya, katulad ng titig nito noong nagdaang gabi. Iyong titig na para bang kakainin siya nito ng buhay.

Iniwas niya ang kanyang paningin sa lalake. Hindi na niya nakakayanan ang mga titig nito. Mainit iyon at malalim na para bang nakikita nito ang kanyang kaluluwa. Nakakapangatod ng tuhod. Mabuti na lang ay naka-upo siya, kung hindi ay kanina pa siya nabuwal.

Mahinang natawa si Lucas, na para bang may nakakatawa. Narinig pa niya itong bumulong ng, "whipped." Mahabang katahimikan ang namayani sa apat na sulok ng opisina.

Teka nga lang, ano pa ba ang ginagawa niya sa opisinang ito?