Moonrise Novels & Stories

May maliit na water fountain sa center ng garden ng clubhouse, at may nakapalibot ditong bench upang maupuan, at simula bata sya, duon sya laging tumatambay kapag nabo-bored sa party. She sat on one of the benches, and laid her back on it's backrest. Zhai was holding the mojito on her left hand, while her eyes was hooked on the night sky. There are plenty of stars, and the moon is in a waning gibbous. Medyo maliwanag pa din kahit hindi naman full moon. Zhairiyah know that her decision about the engagement can either make her happy or not. Depende na lang siguro iyon sa taong ipapakasal sa kanya. She just hoped na sana mabait ang lalaki.

"Yes, you're right. The moon tonight is too beautiful to not be appreciated, but the stars are missing. Do you think it would have been breathtakingly beautiful to look at when both stars and moon shines together?" Napatango si Rafus sa sinabi ko. Tumingin siya sa akin suot ang malapad na ngiti kaya hindi ko maiwasang mahawa sa kaniya. "The stars are missing, but I think you forgot something, baby." He huskily uttered. My throat went dry by just looking at his dark and intoxicating eyes. "The moon may be alone but it shines beautifully on its own. The moon illuminates and reflects the surrounding making it more fascinating. Look how the moonlight reflects the sea water, it gives another impr

Muling tumaas ang h***k niya sa labi ko habang sapo ang mukha ko. Mayamaya pa'y ramdam ko na ang pagdampi ng hangin sa kabuuan ko, senyales na h***d na ang buong katawan ko at nakita ko si Marcus na ganoon na rin. Madilim na ang paligid at tanging ang papalitaw na buwan ang nagsisilbing tanglaw namin na sapat para makita namin ang isa't isa dahil sa full moon kahit ito'y hindi pa tuluyang lumilitaw.

I wondered when I would finally feel that constant—when the noise inside me would stop, allowing me to just be. The moon doesn't try to compete with the sun. It knows the sun is brighter, fiercer, and capable of commanding the entire day, but the moon doesn't disappear in shame. Instead, it waits for its moment. It owns the darkness, turning the shadows into something beautiful and soft. It doesn't need to be blinding to be significant; it has its own spotlight, a gentle glow that guides people when the world goes quiet.

Mapula ito kaysa karaniwang kulay pero mababa pa lang ito. "Did you know that the last super blue blood moon was in 1866?" Tumango ako. "We're lucky." "Today is the day that we are closest to the moon and the moon, earth and sun are perfectly aligned. Alam kong alam mo." "Di ba sabi nila kapag merong ganyang phenomena, merong nababaliw?" Ngumuso ako at binuksan ang isang tub ng ice cream. "Siguro ako. Baliw na nga ata ako." Tumingala si Jascha at bumuntong hininga.

Sa wakas, sa gabi, nang ang isang bulalakaw ay tumawid sa magandang kalangitan sa gabi, ang Moon Maiden ay lumabas sa kanyang tirahan. “Miss Moon Maiden!” Sa orihinal, si Rong Bingshao ay naka-squat din sa pasukan ng kweba, nakatingin sa bulalakaw. Bigla siyang nakaamoy ng mahinang bango. Lumingon siya at nakita niyang ang Moon Maiden pala ang iniisip niya araw at gabi!

"Paige makinig ka, malapit nang sumapit ang Blood moon at iyon ay mangyayari sa susunod na mga araw. Sa Valentines Day to be exact. Gusto kong ipaalam sa'yo na mag-iingat ka. Alam mo ba kung bakit palaging umaalis si Uno? Dahil naghahanap s'ya ng maaaring magamit na lunas upang huwag maging matindi ang epekto sa kanya ng Blood moon." "A-anong meron kapag blood moon?" "Ang unang Blood moon sa panibagong taon ay isang sumpa sa katauhan ni Uno. Hindi rin namin napaghandaan na mapapaaga ang paglitaw nito, kaya mas pinananatili ni Uno ang distansya n'yo sa isa't isa. Habang napapalapit ang pagsapit ng pulang buwan, mas tumitindi ang sumpa sa katauhan ni Uno. Ang nakilala mong boss ay mag-iiba pag

Eksaktong paglubog ng araw, nagsimula ang seremonya. Kaagapay ko si mama na lumabas ng bahay at naglakad papunta sa gitna ng compound. Sa unahan namin, naglalakad si Luna. Ang tradisyon daw kasi ang Forseer ang naghahatid sa moon bride sa nagsisilbing altar. Sa palibot ng simbolo ng bilog ng buwan nakapuwesto ang mga bisita. Puro kapamilya lang naman namin ang naroon maliban sa huwes na nakatayo na sa podium paharap sa dalawang silya na uupuan namin ni Zion.

Parang apoy na dumadaloy ang kapangyarihang bigay ng buwan sa aking mga dugo. Glowing threads of light came out of the moons' hands and travelled towards me. My body absorbed the lights. After some time, Luna and the other moons stopped glowing. They look normal. "Luna, what is happening?" tanong ko. "Fight, Vera. Fight." she said at nagmamadaling bumalik sa puwesto nila kanina. The moons are now in front of us. "No one was permitted to lay even a finger on Vera or her friends. Dadaan muna kayo sa bangkay namin." saad ni Luna. All of the moons prepared for a fight. I tried to call Luna and stopped her, but she is unstoppable. Hindi niya pinakinggan ang mga tawag ko. Luna, why are you risking

What the. "Lance and Zeke, I bet you already know Miss Dela Cruz." tumango naman si Lance habang nakatingin sa akin. "You three will be together for almost two months because of this research. I'll leave you na para makausap kayo. You need to spend time with each other ha and take notes." With that, he left us and a defeaning silence envelope us. This is so stupid. "This is a prank, really." hindi makapaniwalang ani ko. Napalingon ako kay Zeke at muling nag-init ang ulo ko. Binato ko sa kanya ang isa sa hawak kong notebook.