Into The Darkness Down Mga Nobela at Kwento

Carson's voice, distorted and fading, "Get comfortable, sweetheart." Fuck. Not this again. I struggled to stay awake, to keep fighting, but the darkness closed in around me faster than I could resist. And then, nothing.

Para akong patay na bata. Sariwa pa sa akin ang lahat. Hindi ganun kadali mag move on. Napahiga na lang ako sa sahig na puro bubog. ( nakatagilid na higa ) ♩♪Never fade in the dark, just remember you will always burn as bright. You will always burn as bright. The Light behind your eyes The Light behind your ... Sometimes we must grow stronger And you can't be stronger in the dark When I'm here, no longer, you must be stronger, and....♩♬

I can go anywhwre, as long as I'm with him. ----- VOTE AND COMMENT. FOLLOW ME

Napalunok ako ng ilang beses at huminga ng malalim saka pinagpatuloy ko ang pagtakbo nang maabutan ko si Ponty! As we go further, I can't help but stunned. There is a dark dimension at the end of it. Ponty didn't hesitate to get in and the it starts to fade. "Paalam, Binibini!!!" halakhak niya para awtomatikong bumulusok ako sa kanyang kinaroroonan. Unexpectedly, I got on time. I was able to get in to the dimension before it closed. Yet, I fell so hard in the floor. I grabbed my back as it extremely aches while focusing to Ponty. She's standing as well as gave an expression like she had seen a ghost.

"Positions." Agad kong utos. Mabilis na gumalaw ang mga tao sa paligid. The musicians prepared. The staff moved into place. Everyone knew what to do. Huminga ako nang malalim. Then I spoke again. "Turn the lights off." At ilang segundo lang... The entire venue fell into darkness. Complete darkness. Then... The entrance doors slowly opened. At mula sa malayo ay narinig ko ang pamilyar na boses ng anak ko.

"Gusto kong simulan mag video ngayon. Hindi ba ay may alaga ang Donya na bulaklak na namumukadkad lamang tuwing gabi?" "Oo, sa may Greenhouse iyon!" "Maganda kaya iyon na i-video natin para sa unang video na ilalagay ko sa aking account? Papamagatan ko natin na, "Pamumukadkad ng Queen of the night" Okay lang kaya iyon, Yacinda?" "Magandang idea iyan Betty, kaso dapat ay may entrada kang salita gaya ng napanood natin para mas bumaba pa iyong oras at para narin makita ka ng mga manonood," suhestiyon ko.

"Sir, ano ang gagawin mo?" takot na tanong ni Doke sa binata at itinutok na ang baril sa doorknob. "Tabi!" bulyaw ni Dark kasabay nang pagbaril sa doorknob. Huli na para takpan ni Doke ang mga tainga at naiputok na ang baril. Pakiramdam niya ay nasira ang eardrum niya samantalang ang amo ay baliwala lang ang ginawa nito. Agad niyang sinundan ito nang pumasok sa loob. Binuhay ni Dark ang ilaw ngunit sira ang bombilya. Nakalimutan niyang pinutulan na rin ng ilaw ang gusali na iyon. Mabilis niyang binuksan ang flashlight ng cellphone at sinuri ang paligid ng naturang silid.

May apoy na gumapang sa kaibuturan ko nang sagutin ko siya without sparing her a glance. Bree didn't see it. But I can't lie to myself. For a split seconds, alam ko kung saglit na nalaglag ang maskara ko. Sa ilang segundo, hinayaan kong bumaba ang pader na matagal nang nakapalibot sa akin. I, Lev Petrov, let my darkness fall. It's untraceable to the human eyes but it's there. I let myself dream and hope.

Napakauto-uto ko. Di ko na namalayang may tumulo na pala na luha mula sa mata ko. Pagbukas ko ng pinto sa music room, sumalubong sa akin ang nakangiting mukha ni Dark. Pero agad iyong napalitan ng pagtataka dahil sa panlilisik ang mata ko sa kanya. "Carlo, are you ok---"

Sa ilalim ng malamlam na ilaw ng kalsada, saka lamang niya naramdaman ang bigat ng nangyari, at ang mas mabigat pang mga susunod pa lamang na darating. Paglabas nila sa bar, mabilis na nagmasid si Davian sa paligid. Madilim at makipot ang eskinita sa likod, malayo sa ingay at makukulay na ilaw sa harap ng establisimyento. Tahimik, ngunit hindi payapa. Ang lugar na ito ay tila nakatago sa anino ng lungsod, isang sulok na hindi dinadaanan ng mga matinong tao kung hindi may hinahanap na kakaiba.