Novel & Cerita Apple Of My Eyes

Pagkauwi sa bahay, agad napansin ni Mia ang lungkot sa mga mata ni Apple. Kahit pa pilit nitong iniangat ang sarili, halata pa rin ang bigat na dinadala niya. "Apple... okay ka lang ba?"

He asked again, his voice carrying a forceful edge that demanded an answer. Her eyes were fixed on him, filled with fear and despair. Luke suddenly felt a sense of guilt at the sight of this woman, he momentarily questioned his actions. He didn't need to raise his voice, but the feeling of betrayal burned within him. As he stared back at her, he suddenly noticed something different about her eyes—something he hadn't seen before. They weren't the eyes of Ruby. Why hadn't he noticed that in ? It was the past? It was a realization that struck him with unexpected clarity, adding another layer of confusion to an already chaotic moment.

Harang ng isang alepores ni Andie. Huminga siya ng malalim saka deretso niyang tinitigan ang dalagang humarang sa kanya. “Ano? Titigan mo lang ba ako?” nanlalaki pa ang mga mata nito na nakatingin sa kaniya. “Tapos na akong gumamit ng CR kaya padaanin mo ako.” Sabay tabig ko sa nakaharang nitong braso.

He was staring at me gently while spitting those words. “Your eyes it’s something I cannot explain. It looks so innocent and yet so deadly.” Nagbukas ulit ako ng isang beer dahil naubos na ‘yong pangalawa. “Pakiramdam ko may mali sa mga mata mo.” Matagal ko nang napapansin na may kakaiba sa mata n’ya. Those innocent eyes. “Someday… someday Arnellé I’ll let you open the curtain that keeps my secrets.”

Josh Rain Montez Nagising ako na mabigat ng sobra ang ulo ko. Patunay no’n ang mahihinang d***g at ungol ko habang nakapikit ang mga mata ko at sapo-sapo ko ang ulo ko. Ilang sandali pa ang lumipas nang unti-unti ay marahan ko nang naimulat ang mga mata ko. Bumungad sa akin ang puting kisame saka ko iginala ang mga mata ko sa paligid. Hindi ako pamilyar sa lugar na ito.

Pinanood ko siyang uminom, pero ang napagtuonan ko lang ng pansin ay ang adam’s apple niya na gumagalaw. Shinake ko ang mukha ko para mawala ang tingin ko sa adam’s apple ni Daylon at para mawala na rin ang masama kong iniisip tungkol sa kaniya. “Thanks.” Kinuha ko ang tubigan ko at napalunok ako nang makaalis siya sa harap ko. Parang nanlumo ang mga binti ko dahil hindi ko maramdaman ang binti ko, pati na rin ang mga tao na nagsisitilian ay hindi ko marinig.

If I don’t fix this ay hindi si Jeraldine ang magiging problema ko. It will be the look in Alice’s eyes. And I’m not sure I can survive seeing that again.

Bulong ng dalaga mula sa kaniyang isipan na may pagpipigil sa kaniyang sarili. Tahimik na lamang niyang hinubad ang plastic gloves na suot niya sa dalawang kamay at tsaka kinarga ang malaking lata ng pineapple juice na pinapasuyo sa kaniya ni Myla. Hindi naman gaanong kalayuan ang pagitan ng istasyon nina Sasha sa mga back up boys, kaya wala pang benteng segundo ay nakarating na rin siya kaagad.

Gusto kong matahimik kaya nagkibit- balikat na lang ako, at pinagtuunan nang pansin ang mga inumin sa harap ko. Maya-maya lang ay hinatak na ako ng dalawa sa dance floor. Napakaraming tao pero pinilit ni Apple na pumunta kami sa gitna. May mga nagsasayawang mga babae sa gitna na halos wala nang damit. Hindi pa kami nagtatagal doon ng biglang umabante si Apple na parang gusto yatang hamunin ang babae. "Hoy, Apple!" sigaw ko.

Pero dahil mas agaw pansin ang mahahaba at bilogan kong binti ay parang ako ang naging apple of the eye ng show. Malapit na ako sa dulo kung saan magawa ko dapat ang finale pose ko ngunit mula dito ay na agaw ng pansin ko ang lalaking nasa dulong bahagi ng mga audience. His eyes were so dark, his jaw flex strongly, even if he's wearing a bull-cap ay kilalang kilala ko ito.