Novel & Cerita Moonlit

Hindi niya p'wedeng ipahalata sa lalaki na nanghula lang siya. "Is that all?" 'Ano? May iba pa bang nakaukit doon?' Tumaas muli ang dalawang kilay ni Yael. "B-Buwan. May imahe ng buwan sa tabi ng initials," nakangiting sabi ni Livina nang maalala niya ang palaging sinasabi noon ni Luna sa kaniya. "To be exact, a crescent moon."

“Not much just the, you will be sleeping with him tonight part… but really? Oh my Gosh…” Maarte nitong sabi at nakuha paypayin ang mukha gamit ang mga kamay. Mabilis na kumilos ang kamay ni Faith at may kalasang sinapok ang kaibigan. “Aray ko ha, kailangang manakit?” “Kailangang maging tsismosa? Bumalik ka na nga sa platform at baka hindi ako makapag pigil, katayin na kita ng tuluyan.”

hindi ko mapigilang wika bago isinara ang libro. Perhaps Mythosia is a world, and Flareone, Aquaros, Gaialore, Aeralis, Glaciem, Maldonia, Luminara, and Tenebrae are places in that world. Tenebrae, then, represents the mentioned darkness that threatens these places, which embody the forces of light. Maybe this is a fantasy book.

Bumukas ang pinto ng kwarto ko at pumasok si mama dala ang meryenda ko. “Salamat po, pakilagay na lang po sa table,” Sabi ko habang abala parin ang mata ko sa laptop at sa mga notes sa harap ko. Narinig ko ang yabag ni mama palapit at tumayo sa gilid ko. “Dominique,” masuyo niya’ng hinaplos ang balikat ko. “Pwede bang mag pahinga ka? Ang hirap ng sitwasyon mo. Wala ka ng tamang pahinga at tulog-“

namamaos niyang utos ngunit hindi naman ito nakinig. Lalo siyang namaluktot sa init. Nasisilaw na nga siya sa liwanag ng ilaw, namawis pa ang buong katawan niya. Idagdag pa ang kaba na baka pumasok na lang bigla sa loob ng maliwanag na kusina si Yaya Lilit at makita ang ayos nilang dalawa. "Sh*t! Bilisan mo at baka mahuli pa tayo dito," may gigil niyang paalala dito.

Alam niyang ano man oras ay bubuhos na ang ulan. Mula sa harap ng computer ay tumayo siya at tumanaw sa labas. Ngayon na tuluyan na siyang pinatahimik ng bangungot na nagtulak sa kanya para magtrabaho sa gabi. Mas gumaan na ang kalooban niya sa ulan. Ngayon lang niya naisip na kapag umuulan, naitatago niya sa likod ng malakas na tunog nito ang tunog ng kanyang pag-iyak. Magagawa niyang maitago sa ilalim ng ulan ang kanyang mga luha. Now, midnight rain gives her comfort instead.

Sa gitna ng racetrack may madamong clearing, doon sila tumigil ni Liam. “Look, the moon is bright tonight, babe,” ani Liam, tinuro ang buwan. Tumingala naman si Lily, pinagmasdan ang buwan. The moon is indeed big and bright, surrounding it are stars, twinkling one after the other. “Dinala mo ko rito para mag-star gazing?” ani Lily, muling bumaba ang tingin sa asawa.

Walang annoying bodyguards and such. "Wala? You mean kahit hindi ka umuwi, okay lang?" tumango naman ako na ikinakunot ng noo niya. "Nasubukan mo ng hindi umuwi sa inyo?" "A couple of times. Unplanned sleepovers and such and minsan lang naman talaga ako umuuwi sa bahay namin. We're living sa condo, with Zia and Kianna." tumango naman si Lance pero mukhang may malalim na iniisip.

I wondered when I would finally feel that constant—when the noise inside me would stop, allowing me to just be. The moon doesn't try to compete with the sun. It knows the sun is brighter, fiercer, and capable of commanding the entire day, but the moon doesn't disappear in shame. Instead, it waits for its moment. It owns the darkness, turning the shadows into something beautiful and soft. It doesn't need to be blinding to be significant; it has its own spotlight, a gentle glow that guides people when the world goes quiet.

In the dimly lit room, the soft glow of moonlight filtered through the curtains of the room, tumatama ng banayad na liwanag sa natutulog na anyo ni Rose. As the night wore on, a subtle movement roused her from her slumber, stirring her senses to alertness.