Moon Breathing Forms Novels & Stories

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

With all the years that I have celebrated my birthdays, nasanay na rin ako. Tahimik lang ako noon nang may maamoy ako. I smell something bold. Habang tumatakbo ang oras ay mas naaamoy ko iyon. I can't point it out. It somewhat smell like a sweaty and a sun on the skin. Habang mas lumalapit iyon ay naririnig ko rin ang mumunti niyang hininga. Sumasakit ang ulo ko dahil doon. I closed my eyes so tight because I can't bare the pain. My brain is like squeezing as my head is like being pinned by a heavy rock.

I muttered and closed my eyes. The bed is so fluffy, there's no electricity here so walang aircon or something. But it's cold here, I can feel the wind blowing. Whoever is living here, makikitulog muna ako. And after feeling the soft bed, I fall into a deep slumber.

Its fragrant essence was mixed with the cold night breeze and it was a breath of relief even just for a bit. Aside from the aesthetic flowers is also the majestic full phase of the moon beside the cirrostratus clouds, swollen eyes staring at it for a couple of minutes. Always, she's too breathtaking; especially when she's full and so bright. Blythe adores the breathtaking Luna so much because she somehow felt connected with it. Well, since her childhood Luna used to be there whenever there was an episode of her misfortune in life... just as right now.

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

Ngayon pa lang ay inihahanda na niya ang kaniyang sarili para doon. Nakaalis na ang mga bampira, ngunit hindi pa rin umaalis sa conference hall ang mga opisyal ng Red Moon, ayon na rin sa kagustuhan ni Gregory. Balak nilang ngayon na rin pagplanuhan ang tungkol sa magiging Luna Ceremony ni Celestine, bago pa man makarating sa kaalaman ng ibang wolf packs ang tungkol sa kaniyang pagiging Hybrid.