To The Moon And Back Novels & Stories

Pakiramdam ko ay gustung-gusto lang niya ang magmaneho ng manual. Ang biyahe pabalik sa aking lugar ay tahimik, maliban sa mahinang bulong ng aking musika at ang mahinang dagundong ng aking makina. Nagpahinga ako sa upuan, pinapanood ang full moon at ang walang ulap na gabi na puno ng bituin. Ang katahimikan ay tila isang matamis na paalala ng aming bagong commitment—isang nakabahaging espasyo ng kapayapaan bago ang bagyo.

Bulong ni Pauleen kaya nakatingin ang dalaga sa kanya. "Anong maganda, sa tingin mo?" Tanong ni Karinna sa kanya habang patuloy ang paghahanap nito. "Yung Moon na retro o yung galaxy Moon... Or, itong inked Moon?" Minata ni Pauleen ang lahat ng image na sinave ni Karinna at napa-titig sa dun sa half Moon na design. "Maganda yan Miss Karinna!" Excited niyang sinabi sa dalaga. "Teka, para san po ba ito?"

Ramdam niya ang pagpisil ni Gideon sa kamay niya. She inhaled the evening breeze. Tumingala siya sa kalangitan at tumitig sa bilog na buwan. Marahang dumaan ang hangin at humalik 'yon sa pisngi niya. "The moon shines bright tonight," bulong niya. Bumaling siya kay Gideon. Nakatingala rin ito sa buwan at may munting ngiti sa mga labi. Jewel just gaze at him, breathless.

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

Tapos ay kusa na siyang babalik kapag nasiguro niyang maayos ako. After all that happens, I'm still thankful that I have them on my side. Hindi ko alam kung paano ako babangon kung wala akong kaibigang katulad nila Lyden at Morgan. Ilang oras rin ang naging byahe namin nang tuluyang makababa ang eroplano at makalabas kami ng Airport. Bagong kapaligiran at lamig ng panahon ang sumalubong sa amin. Agad kaming pinasakay ni Morgan sa limousine na pumarada sa aming harapan, at ilang biyahe lang ay pumarada kami sa pinakamataas na building.

Lumipas pa ang mga araw, pero nawawala si Ria, hindi nila alam kung saan nito nagpunta, pero itinuloy pa rin ang kasong isinampa rito, dumating ang araw ng one month at binyag ng kambal, nasa simbahan na silang lahat, tuwang tuwa ang mga Ninong at Ninang sa kambal, malaman na kasi ang mga ito at bungisngis kahit isang buwan pa lang ang mga ito, habang nag aantay sila sa pari ay lumapit si Sarah kay Aldrin

kumibit-balikat si Ember, “sasama na ako.” “At ang flight mo pabalik ng Pilipinas?” Malungkot na ngumiti si Ember. Desidido na siyang iwan ang America pati si Cassian pero hindi niya maiwasan malungkot pa rin. “Five days from now ang flight ko pabalik ng Pilipinas…” wika ni Ember. “Mauuna ang kasal ng kaibigan ni Cassian kaya okay lang ‘yon. Once na mapirmahan ni Cassian ang divorce papers namin ay may isang araw pa ako para mabigay iyon sa abogado ko. And then… I can go back to the Philippines, free as a bird.”

Sana lang ay walang makakita sa amin dahil baka kung ano ang isipin. Ginamit namin ang kotse niya papunta roon. Walang umiimik sa aming dalawa kaya pinikit ko ang mga mata ko para sana umidlip sandali pero hindi ko na namalayan na nakatulog pala ako. "I will do everything just to take you back." "Pinagbigyan kita sa gusto mong umalis ng bansa. But now that you're back I will never let you go again. No, never."

KIER Akala ko ba aalis ka," saad ko kay Kisses. "Sa isang araw na, Tay. Naglalambing kasi si Nanay." "Pagbibigyan mo na. Alam mo naman iyon. Minsan ka lang namin makasama. Hindi ka ba uuwi sa asawa mo?" "Hindi po. Nasa ibang bansa si Moon." Nagtatakang tumingin ako rito. "Sa ibang bansa? Anong ginagawa niya?"

I can see it through the glimpse of moonlight. Pinatalikod niya ako at sinuot ang kwintas na binili niya kanina. The pendant of this necklace is a moon. “Just like what I have said before, you reminds me of the moon. Among all the stars who kept on shining in the night sky, you're the only one who I will always look up to. Whenever you're not around, I will always find you. I will always leave a trace to remember my way back to you.”