To The Moon And Back Novels & Stories

Ramdam niya ang pagpisil ni Gideon sa kamay niya. She inhaled the evening breeze. Tumingala siya sa kalangitan at tumitig sa bilog na buwan. Marahang dumaan ang hangin at humalik 'yon sa pisngi niya. "The moon shines bright tonight," bulong niya. Bumaling siya kay Gideon. Nakatingala rin ito sa buwan at may munting ngiti sa mga labi. Jewel just gaze at him, breathless.

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

I just want to curse him from the moon and back! |Y_S|

Tapos ay kusa na siyang babalik kapag nasiguro niyang maayos ako. After all that happens, I'm still thankful that I have them on my side. Hindi ko alam kung paano ako babangon kung wala akong kaibigang katulad nila Lyden at Morgan. Ilang oras rin ang naging byahe namin nang tuluyang makababa ang eroplano at makalabas kami ng Airport. Bagong kapaligiran at lamig ng panahon ang sumalubong sa amin. Agad kaming pinasakay ni Morgan sa limousine na pumarada sa aming harapan, at ilang biyahe lang ay pumarada kami sa pinakamataas na building.

Lumipas pa ang mga araw, pero nawawala si Ria, hindi nila alam kung saan nito nagpunta, pero itinuloy pa rin ang kasong isinampa rito, dumating ang araw ng one month at binyag ng kambal, nasa simbahan na silang lahat, tuwang tuwa ang mga Ninong at Ninang sa kambal, malaman na kasi ang mga ito at bungisngis kahit isang buwan pa lang ang mga ito, habang nag aantay sila sa pari ay lumapit si Sarah kay Aldrin

kumibit-balikat si Ember, “sasama na ako.” “At ang flight mo pabalik ng Pilipinas?” Malungkot na ngumiti si Ember. Desidido na siyang iwan ang America pati si Cassian pero hindi niya maiwasan malungkot pa rin. “Five days from now ang flight ko pabalik ng Pilipinas…” wika ni Ember. “Mauuna ang kasal ng kaibigan ni Cassian kaya okay lang ‘yon. Once na mapirmahan ni Cassian ang divorce papers namin ay may isang araw pa ako para mabigay iyon sa abogado ko. And then… I can go back to the Philippines, free as a bird.”

Hindi pa man ako nakakaalis ay parang gusto ko nang umuwi. Ilang minuto pa ay tuluyan na ngang nilisan ng eroplanong sinasakyan ko ang runway. I don't know why but I can feel my eyes tearing up. I have to do this. I have to take a break sabi nga ni Mia. After 2 months I will be back stronger. Two months lang, Chin. Two months lang. Ipinikit ko ang mga mata ko at sumandal sa upuan. After a few hours I will be seeing Dad again. I smiled. Maybe there's something good waiting for me there after all.

Sana lang ay walang makakita sa amin dahil baka kung ano ang isipin. Ginamit namin ang kotse niya papunta roon. Walang umiimik sa aming dalawa kaya pinikit ko ang mga mata ko para sana umidlip sandali pero hindi ko na namalayan na nakatulog pala ako. "I will do everything just to take you back." "Pinagbigyan kita sa gusto mong umalis ng bansa. But now that you're back I will never let you go again. No, never."

I can see the moon from my view, behind his back while I'm laying in flat stone. This night is definitely magical.

KIER Akala ko ba aalis ka," saad ko kay Kisses. "Sa isang araw na, Tay. Naglalambing kasi si Nanay." "Pagbibigyan mo na. Alam mo naman iyon. Minsan ka lang namin makasama. Hindi ka ba uuwi sa asawa mo?" "Hindi po. Nasa ibang bansa si Moon." Nagtatakang tumingin ako rito. "Sa ibang bansa? Anong ginagawa niya?"