Moonrise 소설 & 이야기

Ulit ko na patanong dahil hindi ko naintindihan ang sinabi niya. "Ibig sabihin ay Heart Moon napakagandang pangalan diba?" Napatango ako iyon pala ang ibig sabihin nito. "Heart ikaw ang buwan na dumating sa akin kaya ito ang regalo ko sa iyo." Biglang umilaw ang isang kwintas na tumama sa liwanag ng buwan ng bigla itong lumabas mula sa mga ulap kaya nagliwanag ang buong paligid.

Hindi alam ni Faith kung naka ilang beses na siyang nag pabalik-balik sa pampang, malapit na kasing matapsos ang buong mag hapon ay wala pa ring Zack na bumabalik mula sa MABILIS na pangingisda lamang mula pa kaninang umaga. Isamang ang lakas ng ulan at mukha ring galit na galit ang dagat, tuloy ay hindi niya mapigilan ang sariling huwag balutin ng labis na pag aalala.

Napakalamig ng simoy ng panggabing hangin at napakaganda ng buwan. How she wish that her lolo could see this too. Pangarap niyang makasama muli ang lolo habang nakatingin sa buwan. It's their habit before her lolo fell ill. Napangiwi siya nang mapatingin sa lugar kung saan ginanap ang engagement party. Bumalik sa kaniyang alaala ang paghabol sa kaniya ng mga doberman at mga guwardiya ng gabing iyon. Hindi niya kita ang main gate dahil malayo-layo ito. Ang fountain sa harap ng mansyon ay gumagawa rin ng ingay.

Ngayon pa lang ay inihahanda na niya ang kaniyang sarili para doon. Nakaalis na ang mga bampira, ngunit hindi pa rin umaalis sa conference hall ang mga opisyal ng Red Moon, ayon na rin sa kagustuhan ni Gregory. Balak nilang ngayon na rin pagplanuhan ang tungkol sa magiging Luna Ceremony ni Celestine, bago pa man makarating sa kaalaman ng ibang wolf packs ang tungkol sa kaniyang pagiging Hybrid.

Sa halip ay mas lalo lang yatang nanikip ang dibdib niya na kahit anong oras ay papatak ang luha niya. Bumaba siya ng kabayo niya nang huminto siya sa tabi ng batis. The moon is on its crescent shape. May liwanag na hatid na sapat na para magbigay ng konting liwanag sa paligid. It's getting dark pero imbes na umuwi ay nanatili siya sa kakahuyan.

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

Ang pag-asa na dala ng buwan ay nilukob ng kadiliman. But today, the moon go back to her place again. The light from the night disappeared because of rain... but today... She came back.. the moon came back to show up on her place again. My wife open her eyes from another half hour of sleep. She look like a goddess waiting to be kiss. I put my lips to her ears. I hope this message heard even from above. “After everything that we’ve been through. Pain after pain... tears after tears... Finally, my moon find its place... to my place... to rise again.”

Idagdag pa ang matipuno nitong katawan na tiyak niyang bunga ng regular nitong pag-eehersisyo. “I like sun sets because of the relaxing feeling it gives me. Hindi lang pagsikat ng araw ang sumisimbolo ng bagong simula para sa akin. Sunset gives me chances everyday to make it better the next day. I like watching the sunset over the sea,” Sylvan cleared his throat when Eliana moved closer to his side. The close distance between them distracted him. “What are you doing?”

ani nito. "Napakabuti mong Luna..." muli itong ngumiti sa kanila at kinumpas ang kamay sa hangin, isang portal ang nabuo, kinuha niya ang bulaklak na nasa kanyang bulsa saka niya ito inabot sa babae. "... pumasok kayo sa portal at dadalhin kayo sa bakuna ng Dorne, doon, kayo ay manirahan ng mapayapa. Huwag kayong mabahala... sapagkat ang bulaklak na iyan ang nagsisimbolong kayo ay gagabayan ng Inang Diyos ng Buwan..." Huling saad ng batang babae bagon ito lamunin ng isang liwanag.

Xander asks. We all fell silent for several minutes. That's not impossible, for 16 yrs no one had ever seen her. She could be dead right now or, Tsk! I don't know. 'But the Moon Goddess won't send us here, if she is dead.' I said in my mind, but I know, they heard it 'cause I wanted them to hear it. Tumango-tango naman ang mga kasama ko. Marami pa kaming pinagusapan tungkol sa mga kailangan naming gawin. Lalo na sa gampanin namin sa school. Kaya ng tumunog ang telepono ko.