My Lovely Liar Tagalog Dubbed の小説・ストーリー

Well I found a woman, stronger than anyone I know She shares my dreams, I hope that someday I'll share her home I found a love, to carry more than just my secrets To carry love, to carry children of our own We are still kids, but we're so in love Fighting against all odds I know we'll be alright this time Darling, just hold my hand Be my girl, I'll be your man I see my future in your eyes "L-lucas," pagtawag ko sa kaniya kaya bumitaw siya mula sa pagkakayakap sa akin. "Alam mo bang b****a ang tingin ko sa sarili ko kaya nagulat na lang ako ng sinabi mong mahal mo ako."

Hindi ako marunong lumangoy. — SPECIAL SCENARIO —Helliry slow era “Lo, bakit gano'n si Ashray? May kambal ba siya?” Napatawa si Lolo at tinapik sa balikat. “Gano'n talaga siya kapag may gusto siyang sabihin na hindi niya masabi, mataas kasi ang pride niya at lumaking gusto niya ay gusto niya.” Napa 'ah' ako sa sinabi niya.

(Saan ang may-ari ng mansyon? "Unsa muna ang imong pangalan maam at nganu man gapangita ka sa tag-iya?" Ano muna ang pangalan nyo maam at bakit nyo po hinahanap ang may-ari? I offered a polite smile. "I'm Ms. Sereia Philomena Isolde, at nandirito ako para bilhin ang lupaing ito." *** AUTHOR’S NOTE: Hello readers! Sana naenjoy nyo ang first chap! If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya.

biglang dumikit si Mischell sa akin na mas lalong ikinadagdag ng gulat ko ng tawagin ako nitong 'love' pakiramdam ko ay tila ba kiniliti ang puso ko ng marinig kong tawagin niya ako ng ganun. Tinitigan ako nito na tila ba sinasabing sabayan ko ang trip niya kaya naguguluhan man ay pinilit ko nalang sabayan ang tila gustong mangyari ni Mischel kaya ngumiti rin ako rito pabalik.

dagdag na sabi ko. "Alam ni Damian na ikaw ang mahal ko kaya gusto niyang magkaayos tayong dalawa. Gusto niyang mabuo tayo ulit, and what you saw was his good bye kiss. Wala akong feelings sa kaniya dahil ikaw ang mahal ko-"

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Maya maya pa narinig kona ang mga nagmamadaling yabag nila. “Apo, you're here!” Masaya akong kumaway kay Lolo. “Hi, Lo! Kamusta na kayo?” Tumayo ako para salubungin ito at magmano. Humalik rin ako sa pisngi nito. Tapos tumingin ako sa lalaking nakasunod sa kanya at nakangiting nilapitan ito saka binigyan ng malambing na yakap. “Dad, I miss you.”

"Naiintindihan ko. Kaso nga lang you have to do it slowly. Hindi ka pwedeng basta-basta na lang nakakalakad na kaagad ulit. There are phases. Baka kapag binigla mo, e, mahuli ka niyang nagsisinungaling." Natawa rin siya. "Kevin, nakalimutan mo na ba kung sino ako? Ano pa't naging best actress ako nang maraming beses kung hindi ko magagawang umarte nang maayos sa harapan ng asawa ko?" Napangisi naman si Doc Kevin. Mas nadagdagan ang paghanga nito sa kaniya. "Oh, am I seeing now the new Hope Vasquez? Bolder and braver."

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////