My Name Is Novels & Stories

Bakit parang ang bilis naman kung nakalimutan nya agad kung sino ako. Hindi naman ganito yung nakausap ko kagabi. Pero dinouble-check ko—parehas na parehas. Mukha, boses, height… kahit amoy. Siya talaga. Baka iba lang talaga personality niya sa workplace? “Uy, ano na?“ “Ah ano Maxene pala pangalan ko. Pero Max na lang for short" “Pfft. Ang common naman. Ayaw mong baby na lang itawag ko sa’yo?”

Pinandidirihan niya lang ako. "Hoy!" Sinubukan ko siyang tawagin. Nagbago ang ekspresyon ng mukha niya. Kitang-kita ko ang inis sa mga ngiti niya. "May pangalan ako. I'm Akhira," nakangusong sabi niya kaya napatango na lamang ako. Actually, my name is Akia Markisha Sylvastra. In order to hide my identity, I need to use fake name.

Nanlaki ang mga mata ko. Ang mukha ko. Ang pangalan ko. “Ahva Tani.” Parang tinusok ng libo-libong karayom ang dibdib ko habang pinapanuod ko ang bawat detalye na inilalabas ng screen. Hindi lang basta achievements ko bilang student ang pinapakita roon, kundi pati na rin ang buhay at pinagmulan ko.

Agad Naman niyang kinuha ang cellphone niya at may tinawagan, Maya Maya pa ay humarap na ulit siya sakin. " So, you didn't know anything about me except sa nahagilap mo sa social media" sambit naman niya sakin. " Yeah" wika ko Naman habang tumatango tango pa. " Great" wika naman Niya sakin habang nakangiti. " And by the way can I know your whole name?" Tanong Niya naman sakin. " I am Astrid" wika ko Naman habang nakangiti.

Basta yong mukha niya kase matured tingnan. Ang sakit naman sa pakiramdam na mas matanda ako ng ilang taon sakanya. Wala lang, medyi mahirao tanggapin na tumatanda na talaga ako at malapit na akong mag bye-bye da calendar gosh! "Ikaw, anong pangalan mo?" "Vee but they also call me Anika." Sagot ko. "Vee Anika ang pangalan mo?" Tamango-tango ako. "Yeah."

Kuryuso niyang tanong. “My full name is Althea Menesis Villareal, ma’am. People call me Almene,” I said finishing up in updating her data. “Almene,” marahan niyang sambit. “Beautiful name. It suits you.” “Thank you,” I smiled as I run through the other details.

Ayaw ko ng atensyon ng mga tao pero kailangan ko nito para magpatuloy ang plano ko. "Ano nga palang pangalan mo?" aniya para muli niyang mabawi ang mga mata kong abala sa pagtitig sa mga taong nakabantay sa amin. "I'm Erin Estallane," ani ko. I used my middle name as my last name.

Kaagad niya akong niyakap at nagpakilala siyang siya si Orange. At ang pangalan ko naman daw ay Grapes. Muntik na akong matawa. Anong klaseng pangalan iyon? kung hindi lang siya umiyak sa harapan ko, iisipin kong jino-joke time niya lang ako eh. Mukhang sinsero siya dahil ramdam na ramdam ko ang yakap niya. Parang isa nga siya sa mga malalapit na tao sa buhay ko.

Sout niya ang bistidang kulay berde na bumabagay sa kanyang berdeng buhok. "Gosh, akala ko talaga na babaliw na ako." I said to myself. "Come and join me up here." Alok nito sa akin. "Salamat nalang po." Tanggi ko sa alok niya. Sa totoo lang, hindi talaga ako marunong umakyat ng puno. "Ano pong panglan niyo?" "My name is Nalia, how about you?" Nalia? Bakit parang narinig ko na ang mga pangalan 'yan, pero hindi ko maalala.

"Hindi ko pa alam ang pangalan mo." "Ah," natawa pa ito. "Ako si Luminaries. Lumina nalang for short, weird ng pangalan ko noh?" Natawa pa ito. "Huwag kang mahiya sa akin hindi ako maarte. At madali lang din akong makapalagayan ng loob." "Buti naman, pasensya kana nahihiya pa talaga ako."