My Name Is Novels & Stories

Himala ngang ito lang ang natamo ko mula sa pagkahulog sa bangin. “Ikaw, ano nga palang pangalan mo?” tanong ni Sunshine. “Cristine. Ako si Cristine.”

His parents are also CEOs; his mother and father. By the way, ang dami kong say dito, hindi pa pala ako nag papa kilala sa inyo. I am Iyannah Havier, and don't ever pronounce my name "i-ya-nah." It's "yah-nah," or just call me Xea for my nick name, para di kayo mag kamali sa pronouncing ng name ko. "Se-"yah"—that's my pronunciation of my nickname. Should I start my life story?

sigaw niya kaya naman napapitlag ako. “Kung tatahimik ka saglit ay maiisip ko yan. Kaya kumalma ka lang.” Napahawak ako sa aking noo papunta sa aking ulo sabay pikit para alalahanin ang pangalan niya. Yes, ako ang mukhang hindi kalmado, pero sinisikap ko na kumalmaa talaga. “Lander. My name is fucking Lander.” Mukhang ubos na ang pasensya niya kaya siya na rin ang nagsabi.

Sagot ko saka marahang ngumiti sa matanda. Magmula ng napadpad ako sa malayong lugar na ito ay Alas na ang dala dala kong pangalan. Iyon din ang pangalan ko na ipinakilala ni Lola Greta kina Tiyang Isme. Para daw walang ibang makakakilala sa totoo kong pagkatao. Kaya matagal ko ng ibinaon sa lupa ang tunay kong pangalan maging ang dala dala kong apelyido na hindi rin naman talaga karapat dapat sa akin.

sabi nya sa akin. "Hello!" ngiti kung sani sa kanya. "Matagal na sana kita makilala ng personal, salamat kay Meme at pinagbigyan nya ang hiling ko na makilala kita in person. By the way, my name is Brandon De Castro, and you are?" sabay lahad sa kanyang kamay, ngumiti ako muna saka ako nag sasalita.

“Okay.. No wonder kasi yung mga past client na nandiyan sa pwesto mo e maingay pero ikaw, tahimik lang.” Hindi ko alam anong sasabihin ko. Dapat ba akong dumaldal? Well kanina no’ng nadapaan ako sa iba, may naririnig nga akong nag-uusap. “Ikaw lang ba mag-isa?” “Kasama ko po ang kapatid ko.” “A-Anong pangalan mo?” “Vida po.” “Vida, ang ganda naman ng pangalan mo. Ako pala si Gita but you can call me Moma.”

Ilang sandali siyang hindi nagsalita. Pagkatapos ay sinabi niya ang pangalan na agad nagpayanig sa buong mundo ko. “Hendrix.”

Nakatutuwang isipin na ang lalaking hindi ko inaasahang tutulong sa akin, ay ang lalaking makakasama ko pala ngayon. Kinuha ako ang bag ko saka lumakad palabas ng pinto. Ang lahat ng taong nadaraanan ko ay yumuyuko sa aking harapan at hindi ko alam kung bakit, marahil ay pagbibigay na rin ng respeto. "Good evening, Lady M," pagbati sa akin ng mga tao. Lady M is my code name dahil ayokong malaman ng lahat ang tunay kong pangalan. Ayokong ungkatin ng mga tao ang buhay ko dahil alam ko kung gaano kalupit ang mundong ito.

Naipikit ko ng mariin ang aking mga mata, at tumayo ng tuwid bago ko ito sinagot. "Ehem," tikhim ko muna. "My name is De." Sagot ko dito at iniba ko ang tono ng boses ko para hindi n'ya ako makilala. "At?" tanong pa rin nito. "Monyoka. De Monyoka, yan ang buo kong pangalan, Mister." sagot ko ulit dito ng hindi parin ako lumilingon sa kanya, pinapanalangin ko na umalis na sana ito.

Pinag lalapit kaya kami ng tadhana? O baka naman coincidence lang 'to? At dahil do'n, may mga bagay na akong nalalaman tungkol sa kanya. Alam ko na rin 'yong buong pangalan niya, Zaiden Villanueva 'yan ang buong pangalan niya. Sinubukan kong mag friend request sakanya sa F* kaso 'di pa niya ina-accept 'yon. Ewan ko ba, baka 'di lang niya napansin 'yong Friend Request ko o baka naman talagang ayaw lang niya akong I accept.