My Sweet Piano の小説・ストーリー

Pagpapakilala nito sa kanyang sarili at ng kanilang band. Sinabi niya ang song title pero di ako familiar, "Sana magustuhan niyo.. Sweetie by Carly Rae Jepsen," labas ang dimples at mapuputing ngipin nito. Walang duda ang taglay niyang ganda, isang malaking plus point para mabilis din makuha ang audience impact. May mga banat lines pa ito patungkol sa kakantahin niya kaya mas lalong naexcite ang lahat habang ang mga kasama niya ay tila kinokundisyon ang kanya-kanyang instrument na hawak.

I can't stomach the thought that I am in a same small space with the angel I am lying to. “Maliit yung diamond. Sakto sa style mo,” ang dumaan sa likod ko na si Avi sabay salampak sa kama ko. Tinignan ko ang singsing na bigay ni Elias kagabi. It's on a box now. Hawak ko, inikot-ikot at sinusuri bago lumipad ang isip at mapadpad sa kung saan.

Bumaba ang tingin ko sa mapupula niyang labi at pilit na inangat ang tingin sa kanyang mata. She smiled sweetly at me. "You can choose any song you want... Maingay kasi akong mag-review kaya makinig ka na lang muna sa music. Baka marindi ka sa akin," suhestiyon niya bago inilahad sa akin ang kanyang phone.

May parte rito na hindi ka makakakita ng ibang tao. "This is nice," I murmured as I touch the grand piano that I saw. Mag-isa lang ito rito sa isang gilid. Wala ring nakalagay na price tag. Mukhang bagong-bago pa at dinidisplay lang. Naupo ako sa upuan at pinagmasdan bawat tiles ng piano. Hindi ko alam pero pumindot na lang ako. Wala namang tao rito. Hindi ako mahihiya. Pinlay ko ang pinakaunang kantang natutunan kong tugtugin sa piano; moon river. Napapangiti ako habang nagpiplay. Ang saya kasi makinig ng music. Nakakarelax. Para bang kinukulayan nito ang mundo kapag pakiramdam natin, empty na tayo.

Akala mo macho dancer siya dahil sa pagsasayaw niya, nagtawanan naman sila Jex at Vincent and Dwane. "P're tama na nakakasuka ka na," natatawang sabi ni, Jex. "Inggit na naman kayo sa mga moves ko," mayabang na naglakad papalapit sa amin si Allen. "Para sa'yo my Sweetheart," sabay kindat niya sa akin. "Ito na ang huli na tatawagin kitang Sweetheart kasi baka ibaon akung buhay ng pare ko." Nangingiting turan niya.

Nanlaki ang aking mga mata nang pumasok siya at sa akin agad ang tingin. “It’s where my dem—” "Excuse me, Miss Sullvian, saktong-sakto naghahanap kami ng singer sa Acquaintance Party. Tatanggapin mo ba?" Si Ma’am Ronella. Music Teacher namin siya "Hindi po," tanggi ko. Tumingin ako sa piano, tinanggal ko ang mga kamay ko roon. "What? Ikaw ang nagustuhan ng lahat, Miss Sullvian. Alam ko ang pinaggagawa mo sa cafe!"

Nakalimutan nila ang dilim, nakalimutan ang takot, at tanging paghanga ang nararamdaman. Bumalik ang liwanag. Gulat na gulat ang mga tao na makita ang malaking piano sa entablado, at ang mga daliring pumapasada sa mga piano keys ay pagmamay-ari nang walang-iba kun'di kay Evelyn Soriano. Mukha itong dyosa na naliligo sa liwanag ng buwan, puro at maningning. Ang mas nakagugulat, tumutugtog itong nakapikit.

Akala ko nga hindi siya papayag, pero tinanong pa nga ako kung anong kanta ang gusto ko. "So, what song do you want me to sing for you?" He said in a raspy voice. See? He's really good. Hindi pa naman siya nag-uumpisang kumanta, I can really see his voice. I contemplated for a moment, and then there's a song that I always overhear trending on TikTok, so I requested it. "Do you know the song Too Sweet by Hozier?" I hedge. "Too sweet by Hozier? Okay, let me take a look at it on YouTube," he screeches, pulling his phone from the side table near us. He did something on his phone, and I heard the song's melody.

Elegante siyang umupo at nagsimula tumugtog sa piano. Nagsimula silang marinig ang magandang tinig ng piano na masarap sa pandinig. Napasimangot si Harvey. Natuto na siyang tugtugin ang piano simula nung bata pa lamang siya. Nang marinig niya ito, nadama niyang mayroong kakaiba. Ang tunog ng piano ay tila electronic, tila ba may taong nagpapatugtog ng isang music recording.

Napako ang mata niya sa piano na nasa gilid malapit sa balkonahe. "Piano iyan ni Lola Amanda. Nung namatay siya, kinuha ko iyan sa bahay nila ni Lolo. Wala rin naman kasing magme-maintain at gagamit." Paliwanag ko ulit kaya tiningnan niya ako. "Sa kan'ya ka rin ba natutong tumugtog?" He asked curiously. Tumango ako at lumapit sa piano. Naupo ako sa piano chair at kinuha ang picture namin ni lola na nakapatong sa piano.