Novel & Cerita My Sweet Piano

Napaluwa naman ang mga mata ko ng hindi talaga tumigil ang lalaking nakatayo at umabot pa siya sa ganoong kalaking halaga. "Wala na?" tanong naman ng mc ng umiiling-iling na napapangiti ang nakaupong lalaki. "Candidate number three, sold out for five hundred trillion!" Malakas na sigaw naman ng mc namin at napapabuntong hininga na akala mo galing sa concert. Nakangiti naman akong inalalayan ni madam at talagang tinulungan niya pa akong magligpit ng mga gamit ko para sumama na ako sa lalaking naglakas ng loob na magbayad sa akin.

sabi nito nang makarating sila sa tapat ng isang kuwarto. Mayamaya ay bigla iyong bumukas at bumungad sa kanila ang mga taong nagkakasiyahan doon habang sinasabayan ang malakas na tugtog ng musika. “It’s my friend’s birthday party. Come at ipapakilala kita sa kaniya.” Ani nito at walang paalam na hinawakan ang kaniyang kamay.

naka smile na biro ni Nato. Nagka tawanan naman sila sa sinabing yun ni Nato. "e sigaw mo sa hangin," si Nato uli na tila kumakanta. na gets naman agad ni Tasha, "Liwanag sa dilim." pasigaw na kanta ni Tasha sa eri karugtong ng kinanta ni Nato. "harapin mo, woh, woh, woh." nag sabay na sila sa pag kanta.

Agad niyang dinampot ang tumutunog niyang cellphone at kaagad niyang sinagot ang tawag. “Sweetie naka- empake ka na ba?” malambing na bungad nito sa kaniya. Napangiti naman siya dahil sa endearment na ginamit nitong itawag sa kaniya. Nakaharap siya sa salamin ng mga oras na iyon dahil nga katatapos niya lang mag- ayos ng sarili niya. Hindi niya maiwasang makaramdam ng kakaibang kiliti sa pinasulok ng kaniyang puso. Ayaw niya mang aminin sa sarili niya ngunit tila kinikilig yata siya.

Nabigyan ko pa tuloy siya nang isang yakap dulot ng tuwa. Nang makapili ako ng kanta, una kong kinanta 'yung kay Taylong Swift entitled You Belong with me. Isa kasi ito sa mga paborito kong kanta. At saka pa-sweet lang din 'yung kanta rito ni Teytey kanta hindi naman ako masyadong nahirapan. Tuwang-tuwa naman si Yatco dahil para akong nag-co-concert dito dahil feel na feel ko talaga 'yung kanta. "Paano ba 'yan, mahal? Tapos na 'ko..." pantutuya ko sa kaniya.

Hindi ko naman alam na tutuparin agad iyon ng Diyos. [Chorus] So as long as I live, I'll love you Will have and hold you You look so beautiful in white And from now to my very last breath This day I'll cherish You look so beautiful in white tonight Mas lalo akong naiyak. Wala na akong pakialam kung masira ang makeup ko o pumangit ako sa litrato. Masayang-masaya lang talaga ako. [Verse 2] What we have is timeless

Napansin niyang masarap ang pakiramdam na makita ang harmony ng mga kulay, ng piano, at ng bintana na nagpapapasok ng liwanag. “Mas maganda pa nga sa iniisip ko,” bulong niya sa sarili, hinahawakan ang piano. Pinagmasdan niya ang liwanag na sumasayaw sa ibabaw ng keys, at naalala ang mga salita ni Harvey: “You are my Morningdew.”

"May gift sa akin si tito Hirayu na piano tapos nahihiligan ko this past few days. Naririnig sa buong mansion iyong pagtugtog ko and madalas pa naman dito nagwowork si tito Hirayu kaya iyon nagpagawa ako ng sound proof na room." "Gusto niyo marinig? May natapos na ako na isang kanta," ani ni Grace. Siyempre agad kami pumayag. Dinala kami ni Grace sa room niya tapos may isa pa pinto sa loob. Mukhang study room iyon— may mga book shelf, table tapos piano. "May nagtuturo sa iyo?" tanong ko. Agad na sumagot ng wala si Grace. "Nanonood lang ako ng tutorial."

“Ito ay isang kasiyahan! Hindi ko na ipapatugtog ang kantang ito! Magiging insulto ang piyesang ito kung tutugtugin ko ito!” "Salamat kay Mr. Steele, nagkaroon ako ng pagkakataon na tamasahin ang pagganap ng isang piano master nang malapitan!" Ang piyesa ay mga apat at kalahating minuto ang haba, at sa loob ng apat at kalahating minutong ito, tumibok ang puso ng lahat habang nakikinig sila sa himig na nagpaluha sa kanilang mga mata!

"Maliit na pulubi, alam mo ba kung gaano kamahal itong piano? Bakit mo ito hinipo gamit ang iyong maduming kamay? Maganda ang aking mood ngayon kaya pinayagan kita pumasok dahil sa kabutihan ng aking loob. Sa totoo lang, hindi ka karapat-dapat na makapasok dito. Kung hahawakan mo ulit ang piano, sasabihin ko sa mga magulang ko na sinira mo ito at ipapabayad ko sa iyo!" Nanginig sa takot si Eira pagkarinig kay Brooke. Paano siya makakabayad para sa isang mahal na piano? Madalian niyang sinabi, "Hindi ko na po hahawakan. Hindi ko na gagawin ulit." Sabi ni Brooke habang nakaupo sa harapan ng piano, "Nauuhaw ako. Kuhaan mo ako ng tubig."