My Sweet Piano Mga Nobela at Kwento

Ito ay nakatago sa isang tahimik na sulok ng isang mataas na gusali, ang pinto nito ay gawa sa madilim na kahoy at ang ilaw sa loob ay maligamgam. Pagpasok namin, sinalubong kami ng malambing na tugtog ng piano. hindi recorded, kundi isang live na piyesa na tila sinasadya para sa iilang naroroon. Ang hangin ay amoy ng roasted beans, dark caramel, at isang hint ng vanilla. Sa likod ng counter, mayroong tatlong barista.

As if naman na may nagawa siyang kasalanan. Tumukhim si Selene. "Uhm, I also invited her kasi 'yung kapatid ko, nandito rin and besides Xander is also my friend," Selene said. Ipinalibot ko ang mga mata ko sa paligid. There's a lot of instruments. Napukaw ang intensiyon ko when I saw a piano. Nagpunta agad ako doon at umupo. I smiled. Reminiscing about the young Shai who's always playing piano. I started playing Beethoven. Ipinikit ko ang mga mata ko, dinadam ang musika. It's really good. Thanks to mommy who's very supportive in shaping my skills.

Parang sinabing: Ligtas ka rito. --- Gabing-gabi na. Nasa kama na ako, pero hindi pa rin ako dalawin ng antok. Sa katahimikan, naririnig ko ang mahinang piano mula sa ibaba. Bumaba ako, at doon ko siya naabutang tumutugtog, mag-isa sa dilim. “‘Moonlight Sonata,’” bulong ko. “Favorite ‘yan ng Mama ko.” Napalingon siya, medyo gulat pero ngumiti.

Mukhang nagpapa cute lang kay Greg. "Really. Mom? You can play a piano?" Nakangiting tumango ako sa kanya. Napansin ko napasimangot ang teacher ni Grey. "Of course. Gusto mong makita?" Excited na tumango si Grey. Umalis sila sa piano bench. Nakatayo sila sa gilid ko. Huminga ako ng malalim bago sinimulan pumindot ng piyesa ang La Campanella.

Ang bawat pahina ng album ay puno ng mga alaala — mga ngiti, yakap, at halakhak na ngayon ay parang mga multo na lamang. Biglang narinig niya ang tunog ng piano mula sa sala. Tumayo siya at naglakad papunta roon. Ang piano ay isa sa mga paboritong instrumento ni Klarise. Madalas siyang tumugtog dito tuwing gabi, at ang kanyang musika ay parang himig ng mga anghel. Ngunit ngayon, ang tunog ng piano ay hindi galing kay Klarise. Isa sa mga kasambahay ang tumutugtog, at bagamat maganda ang musika, hindi nito kayang punan ang kawalan.

May kung anong kilig at lungkot na sabay na gumalaw sa dibdib niya habang pinakikinggan iyon, na parang pamilyar na alaalang matagal nang nakalimutan. Tahimik na pumasok ang butler at may ibinulong kay Darius. Tumango lang ito, tumayo mula sa bangko, at umalis nang walang sinabi. Pagkaalis niya, dahan-dahan namang lumapit si Scarlett sa loob ng silid. Agad niyang napansin ang nakaayos na piyesa sa ibabaw ng piano. Iyon ang paboritong tugtugin ni Tchaikovsky.