Romans & histoires My Year Of Rest And Relaxation

pangaral naman sa akin ni Ate Maegan Pinigilan ko ang sarili ko na maiyak dahil na rin sa kalagayan ko. Masyado na akong stressed lately at sinabihan na ako ng doktor na mag-relax pero paano ko na ba gagawin yun? Ilang buwan ng nawawala si Dylan kaya ang mag-relax ay malayo sa kailangan kong gawin sa ngayon. “Wala pa ba ulit bagong balita?” tanong naman ni Willow kaya umiling ako

“‘Yan ba ang tawag mo rito? Ang walang kwentang, paulit-ulit, pixelated na pagpapahirap na ‘to?” Tumawa siya, isang malalim at malakas na tunog na nag-echo sa silid. “Tawag dito ay relaxation, Soirye. Tawag dito ay stress relief. Tawag dito ay pahinga mula sa monotony ng iyong boring at predictable na buhay.”

Kung kailan naging twenty-seven na siya, saka yata rumagasa ang kanyang hormones. “H-hindi naman ako nabo-boring. Huwag kang mag-alala. Mahal ko ang trabaho ko, pero gusto ko rin naman mag-relax paminsan-minsan dahil stress ako. Kahit ngayon lang.” “Mabuti naman hindi na nabo-boring, siguro nga ay lagi kang busy, kailangan mo rin magrelax.”

Naked. Pero imbes na lunurin pa ang isip ko sa kung ano ano, might as well enjoy his comfort, right? After all, ito naman talaga ang gusto ko matapos ang nakakapagod na mga kaganapan sa buhay namin nitong nagdaang holidays. "Now this is indeed relaxing," I whispered as I shut my eyes and let my head fall back onto his shoulders, all I heard was soft chuckles in return. "Indeed," he mumbled.

Lumipas ang mga araw na tinatamad siya. Medyo na-enjoy niya ang features ng apartment niya. Hindi pa siya naging ganoon ka-relax sa buhay niya. Nanood siya ng mga pelikula sa kanyang pribadong sinehan, isang bagay na hindi niya karaniwang ginagawa dahil sa kanyang napaka-abalang part time na iskedyul ng trabaho, umiinom ng alak habang nanonood ng iba't ibang stream sa Groove na may klasikong musikang tumutugtog sa background, at kumain ng hapunan. sa kanyang balkonahe habang binabantayan ang buong Dragon Estate. Talagang nakakarelaks ang buhay nitong mga nakaraang araw.

Baka pagod lang ako kaya ako nagkakaganito. I should rest for a bit. Uhm. Tama. Huminga ako ng malalim bago tumayo. Uuwi na ko. Buti na lang day off ko. Kinuha ko na ang nagkalat kong gamit at umalis sa locker room. Lets rest. End of third story

“Hindi ko naman maalalang may meeting tayo tungkol sa katawan ko.” Tumaas lang ang kilay ni Caelum. “If you want this arrangement to go smoothly, you’ll follow the plan.” Napahinga nang malalim si Solenne. “Hindi mo talaga alam kung paano mag-relax, ‘no?” “Relaxation is for people who can afford to lose control,” malamig na sagot nito. Napailing na lang siya. “You make everything sound like business.”

"Ate, you're too old for that." "I'm just eighteen... And for your information, age doesn't matter when watching cartoons." "Oo na, ikaw na panalo." Aniya at napahagikgik siya nang humiksik ako sa kaniya. I smiled then closed my eyes for few seconds, I missed our sister-bonding like these. I've relaxed in my Christmas vacation. I got to have enough sleep and not worrying about school works. Though I'm still working at night and Archimedes Di Fazio advanced our salary for this month with bonus.

Nakatambay lang sila habang nagkakatuwaan, masaya at relaks ang gabi. Hindi na rin nagtagal si Berna. Sanay siyang maagang natutulog, at kahit sinubukang labanan ang antok, bumigay din siya sa huli. Siguro dahil sa masayang mood kaya’t mas gumaan ang pakiramdam niya at pansamantalang nabawasan ang sakit na nararamdaman. Hindi na umabot si Berna ng alas-dose. Nang bumaba siya para samahan silang maghintay ng Bagong Taon, dala-dala na rin niya ang pulang sobre ng pamasko.

Wala ding sinabi si Kento about unscheduled meetings. "Sir," I called him which he then turned to me, smiling. "Wala ka pong meeting or shoot doon." "I know," he smiled. "Ha? Kung ganun kailangan na po nating umuwi para magpahinga," I pointed out. Mas lalo siyang napangiti at umiling. "Kaya nga. I need a rest. What's the best way to relax? The sea makes me relax kaya doon ang punta natin."