Relaxation Quotes Novels & Stories

“In my own mind.” “I’m sure,” I said, not even trying to hide my sarcasm. “Maybe you should teach me how to chill. I could use a little bit of that energy.” He chuckled, taking a slow bite. “Not everyone can be as laid-back as me. You’ve got too much on your plate. You need to learn how to relax, tapos may asawang tao ka pa.” He said then laughed. I shot him a look. “Relax? I’m about to drown in papers, exams, and all sorts of other nonsense, and you’re telling me to relax?”

"Hindi naman grabe ang tama ni kuya e, daplis lang at bugbog mula kay Jake." " How would I relax? " baling nito sa kaniya matapos marinig ang mga sinabi niya." Paanong magrelax ako eh alam mong nabaril ang kuya mo?" " Daplis lang po. " pakli niya dahil masyadong exaggerated ang kaniyang mommy. Malayo sa atay. At saka masamang damo Naman si kuya. Hindi pa 'yan mamamatay."

"Kahit ano. Basta huwag katangahan." "Hindi naman ako gagawa ng katangahan, ano! Gusto ko lang munang mablangko ang utak ko at ng makapahinga naman ang puso ko." "Di gawin mo. Mahiga ka doon sa may pangpang at magpahampas ka sa alon. Sigurado akong marerelax ka." "Sige, at kayong dalawa ni Al, huwag kayong gagawa ng kalandian, ha!"

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Ngunit paano niya gagawin ang bagay na ‘yon? Alana once read a quote. Rest and sleep requires peace. And that hit her so hard. Kasi alam niya sa sarili niyang there is no peace. Hindi niya maramdaman ang peace na kanyang kailangan para makapagpahinga. Ang daming bagay na tumatakbo sa kanyang isipan at hindi niya mawari kung ano ang kanyang nararapat na gawin para mahanap ang peace na ‘yon.

Inubos niya sa aking harapan ang iced coffee na hawak niya sabay tapos sa bin. “Hindi pa ba enough ‘yung sinabi ko kahapon? Pamilya kami rito kaya hindi mo kailangang kabahan.” sabi niya at kaagad akong inakbayan. “Tara na, hindi mo na kailangang kumuha ng tyempo dahil relaxed kaming lahat. Makita mo palang sila relax na relax na ang utak mo.” saka na niya ako hinatakan papunta sa hagdan.

Dagli niyang pinalis ito sa kanyang isip at inirelax ang sarili. Tama dapat s'yang magrelax kaya saglit na huminga s'ya ng malalim. Kasabay ng kanyang paghinga, nakarinig s'ya ng mga munting ingay na nagmumula sa di kalayuan. Lumagpas na kasi sila sa Garden patungo na sila ngayon sa kabila ng swimming pool at garahe.

Parang sanay na sanay siya sa ganitong klaseng sitwasyon. At ako naman... Pinilit kong ngumiti kahit gusto ko nang tumakbo pabalik sa sasakyan. "Relax." Mahinang sabi niya. Hindi man lang siya nakatingin sa akin. Ngunit narinig ko. "How exactly am I supposed to relax?" Pabulong kong sagot. "Stop looking like you're attending a funeral." Napangiwi ako. "Ako kasi ang biktima."

totoong ngiti ang lumabas sa bibig ko nang mga oras na iyon. "You're welcome." she said and then was about to leave nang lumingon uli ito sa akin. "And Ram give yourself a break, kailangan mo din magpahinga at magrelax." and with that ay tumuloy na ito sa paglabas nang opisina ko. Bigla akong napaisip sa sinabi nito at totoo ang sinabi nito, maybe I need to relax for a bit maybe get my bearing back.

Bumulong siya sa sarili, “It’s okay to pause… I’ve earned this moment. Focus and recharge.” Si Nathan naman, kahit business-minded at laging alert sa developments, ay nakaramdam rin ng relief. Alam niyang parehong kailangan nilang huminga, mag-recharge, at mag-reset bago harapin ang susunod na linggo. Pinapanatili niya ang kanyang presence sa tabi ni Elena, hindi intrusive, ngunit supportive. Tahimik silang nanatili sa balcony, nakatingin sa lungsod. Ang city lights ay kumikislap, tila ba nagbabalik ng inspirasyon at positibong enerhiya. Ang bawat inhale at exhale nila ay sabayang nagdadala ng inner calmness, habang ang katawan at isip ay unti-unting nagre-relax.