Memoirs Of A Geisha 소설 & 이야기

sagot ko. "Mabuti pa nga." Ako si Anya Elisa Mariano, 24 years old. Katulong ako dito sa mansyon kung saan ako tumutuloy. Limang taon na akong nagtatrabaho dito at dito narin umikot ang mundo ko.

Laket o Locket kung saan ito ay isang kwintas na maaari kang maglagay ng iyong larawan sa loob. -------- Sinabi ni Mayumi, "Walang saysay sa kanya ang hiyas mo. Hindi niya maipagpapalit sa pagkain dahil ilag sa kanya ang mga tao. Walang tao ang hihipo sa ano mang bagay na nanggaling sa kanya." Kinuha ng ketongin ang hiyas at paluhod na hinagkan. Lumapit din siya sa bakas na naiwan ni Felicidad sa alikabok at hinagkan ang mga bakas ng dalaga.

Kahit anong hirap ng trabaho, kaya niyang gawin makakasama at makikita lang niya si Angge! Binuksan niya ang drawer na nasa gilid lang din ng kanyang kama at mula doon, inilabas niya ang kanyang diary. Yes! May diary siya. Isinusulat niya ang bawat masasaya at mahahalagang pangyayari sa kanyang buhay at ang makilala si Angge ay isa sa pinakamahalagang pangyayari sa kanyang buhay na hindi niya dapat nalilimutan kailanman.

Naiiyak na ako, hindi pwedeng mawala ang libro na yun dahil hindi biro ang presyong binayaran ko para sa isang libro na yun at isa pa limited edition ang book na yun. Nang makailang beses akong naghanap at hindi ko pa rin nakita ay napagpasyahan kong umuwi na dahil gumagabi na rin. Nagbook na lang ulit ako ng taxi, mabuti na lang at mabilis ding dumating. Pagdating sa bahay ay dali daling akong umakyat sa kwarto at dumiretso sa shower. Hindi ako pwedeng maabutan ni Mommy na ganoon ang itsura. Pagkatapos kong maligo ay nagbihis na din agad ako. Naupo ako sa gilid ng aking kama at iniisip pa rin ang librong naiwan ko. Nakakainis talaga, sa dami ng bagay na pwede kong makalimutan bakit yung lib

Hindi pa nga siya naha-hire completely, sesante agad ang maririnig niya? "Excuse me, Sir? Paano niyo naman nasabi na masesesante agad ako? Masipag kaya ako." Confident niyang sagot. Masipag naman talaga siya. Natulong pa nga siya minsan sa mga kasambahay nila sa mansiyon. Kaso, wala lang talaga siyang alam sa pagluluto. Cooking is hell for her. Saka, marunong lang siya pero hindi magaling. Natulong nga siya sa bahay pero madalas palpak. E syempre, kapag sinabi niya iyon, e di baka hindi na sa kanya ibigay ang trabaho. Kaya kailangan niyang magpa-impress muna.

Mukhang kailangan ko ibaba ang pride ko sa ngayon para magbati kami. Kinabukasan, pagkarating ko ng school dumeretso ka agad ako ng library. Naglibot-libot ako at naghanap ng babasahin. May isang librong umagaw ng atensiyon ko. Tungkol iyon sa mga ghost. Pagkahawak ko ng libro may humawak rin. Tiningnan ko kong sino. Agad nanlaki ang mata niya ng makita ako. Mukhang gulat siya na makita ako.

She was trying to look like she just happened to be there by the buffet table and it was convenient to strike up a conversation with him since they knew each other. Nangunot ang noo niya nang imbes na humarap ito at kausapin siya, inuna nitong pansinin ang isang babae na kakalapit lang. The lady was wearing a mermaid cut tube gown, highlighting her curves and exposing half of her boastful chest. “Rude,” she remarked, low enough for him to hear bago siya nagretreat pabalik sa mesa ng mga pagkain. She lost the chance to talk to him. Pangit yata ang bungad niya. Feeling close masyado.

Siya mismo ay humanga sa pagkapulido nitong tumahi ng napakakumplikadong tela ng niyog. Ordinaryo man ang telang gamit sa gown niya ay nagmumukha itong kakaiba sa lahat ng mga gowns na nakita niya na. Lalo na at suot niya na ito ay nagmumukhang mamahalin ang naturang filipiniana gown na suot niya na tinirnuhan pa ng purse na yari din sa coir fabric. "Diyosa ka ng coconut province ng Quezon, Clarisse, sa iyo na ang korona, day!" dagdag wika pa ni Shawee.

LUMINOUS MEMORIES by: milaconic Date started: September 24, 2021 Finished: DISCLAIMER: This story is originally made by the author. Kung perfect ka at ayaw mo ng may errors, binabalaan na kita ngayon pa lang. H'wag mo nang ituloy ang pagbabasa.. This story is unedited and my first draft, expect loopholes, typographical errors, wrong grammars, etc.

Wala siyang ibang sinisisi kundi ang walanghiyang Nathaniel na iyon. Dahil sa matinding galit ni Lola ay naglakbay ang isip ng dalaga pabalik sa nakaraan. Nakaraan kung saan nagsimula ang matinding nararamdaman niya para rito. Isang taon na ang nakalipas nang makita at makilala ni Lola si Captain Nathaniel Montelibano sa sapa, ang sikretong paraiso ng dalaga. Iyon din ang simula ng pag-usbong ng kanyang nararamdaman para huli.