Nahihilo Nalilito Novels & Stories

Wala man lang silang makitang bahay kahit isa. Hindi pa bumabalik si Nilo. Ano kaya nangyari sa taong iyon. Ayaw niya mag isip ng hindi maganda pero kinutuban na siya. Dapat narito na iyon. Pero wala pa rin ito. Hindi pa bumabalik. "Ma'am?" "Nilo? Ano daw nangyari bakit tumigil ang sasakyan natin?" "Plat po ang gulong."

Ang digmaan ay hindi pa tapos; sa katunayan, ang laban kay Kaiser sa Isla Amihan ay isa lamang paunang salvo, isang pagsubok sa tubig bago ang tunay na pagbaha. "Pitong araw," sabi ni Nathaniel, ang kanyang boses ay isang mahinang bulong ngunit may bigat ng isang bundok. Ang kanyang mga mata, na laging kalmado at mapanuri, ay may bahid ngayon ng isang damdaming bihirang makita sa kanya: ang pag-aalala. "Paano tayo lalaban sa isang buong kontinente na may teknolohiyang daan-daang taon ang lamang sa atin?"

"Documentation is also like writing stories kaya dapat may kwento rin ito at mahalaga ang flow. You can also use different sequences, kung gusto mo munang mauna mag-flashback tapos present then future, okay lang. Pwede rin namang mauna ang future tapos babalik ka sa present na nangyayari sa kanila." Tumango-tango ako habang nakikinig sa kanya. Sumunod naman niyang i-play ang isang video na galing sa isang flash drive. "Ito naman ay documentation na ginawa namin nitong nakaraang buwan lang." Pinapanood niya sa akin ang isang video na ang subject ay mga matatandang nangunguha pa rin ng mga inaanod na troso sa may ilog.

--- --- --- --- "Pero hindi para saktan ka." --- --- --- --- "Para iligtas ka." --- --- --- --- Napatingin ako sa kanya. --- --- --- --- "Pareho kayo ng dahilan." --- --- --- --- "Pero pareho ninyong kinuha ang karapatan kong pumili." --- --- --- --- Naluha siya. --- --- --- --- "Alam ko." --- --- --- --- "At iyon ang bagay na pinagsisisihan ko araw-araw."

Napa dilat siya at gulat siyang napatitig dito. tumayo Kasi si atlas pumuwesto sa paanan ng kama at marahas na hinila ang hita niya ulit palapit Dito... "Don't go to sleep, we're not yet done..." Seryoso pa nitong Sabi..

Dahil para magalit ka, kailangan ay may pakialam ka pa. Ang natira na lamang ay isang makapal at dambuhalang pader ng yelo na kailanman ay hindi matitibag ng kahit anong paliwanag. Napagtanto ni Niguel ang pinakamasakit na katotohanan: Madali para sa kanya ang sirain at sunugin ang mansyon ng mga Villaraza, ngunit ang ibalik ang buhay at init sa kaluluwa ng babaeng mismong siya ang dumurog... iyon ang digmaang hindi niya alam kung paano ipapanalo.

Hindi lahat ng pagbagsak ay maingay. May mga pagbagsak na nagsisimula sa isang maling ngiti. Sa isang bulong na hindi dapat narinig. Sa isang lihim na inakalang ligtas—hanggang sa may nagdesisyong hindi na manahimik. At iyon ang gabi ni Natasha Saenz ---

Nahihiyanh kwento ni Sophia. " Biglang Ano, no ba yan pabitin ka Naman eh" inis na Sabi nito. "Eh nahihiya Kasi Ako wag nalang(sabay kagat nito sa kanyang hintuturong daliri)"Nahihiyang Sabi ulit ni Sophia. "Ano ka ba Naman ako lang to bilis na Kasi" pagpupumilit ni Andrea Kay Sophia. "Kasi nga bigla kaming nagkahalikan non, Kaya naiinis ako" mabilis na sagot ni Sophia.

Hindi na ako mapakali. "PAGKATAPOS MONG UMIHI, TUMAYO KA PERO NAPAUPO KA ULIT, TUMATAYO KA PERO NAPAPAUPO KA ULIT, IKAILANG ULIT PA ANG NANGYARI, BAGO KA NAKATAYO AT NAIBALIK ANG DAMIT MONG PANLOOB," Grabe? Para saan 'yan? Dapat ba kailangan pang sabihin iyan?

Hindi mo naman alam na buntis ako n’on… “Worth it naman ang paghihirap. Tingnan mo naman ang resulta.” Malapad ang pagngiti ni Nathaniel habang masayang ini-slide ang sarili niya. Alternate sila ni Nathalia. Buti na lang nakikinig si Nathaniel sa ate niya. “Very much worth it.”