English Ng Nahihilo Novels & Stories

FIVE YEARS LATER “HUY, Wushi! Stap ranning!” Halos mapigtas ang hininga ni Nena habang hinahabol ang makulit na bata. “Dios kong bata ka! Dinudugo na nga ang ilong ko sa ‘yo kaka-ingles, tapos ang likot-likot mo pa!”

Chapter Fifthy one Hilary House Tanghale nagising Sina Hilary at Shasha araw ng linggo hindi sila nakapag simba agad nag timpla ng kape si Shasha ng kanillang kape habang si Hilary ay abala sa pag luluto ng almusal nag yaya naman si Shasha sa kanya " Gurl simba tayo mamaya " yaya neto " mamayang hapun ba? " tanung neto

Turo niya sa likuran. "Nakakahiya naman," I giggled. "But okay. I wanna appreciate his products." "Naka... Nakakahiya? What's that?" "Oh, it's just a Filipino expression," iling ko. "Don't worry. I'm not bad-mouthing you." "So you're a Filipino as well? What a coincidece! He's a Filipino too! You two could get along pretty well," ngiti niya. Eh? Pilipino rin? May mga Pilipino din palang nakikipagsalaparan dito for pastries? I mean, if you're a Filipino then you are probably good at something. We excel in our passions because we are known to be hardworking individuals.

𝐻𝑖𝑛𝑖𝑙𝑜𝑡 ℎ𝑖𝑙𝑜𝑡 𝑘𝑜 𝑟𝑖𝑛 𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑢ℎ𝑜𝑑 𝑎𝑡 𝑘𝑎𝑚𝑎𝑦 𝑘𝑜. 𝑑𝑚𝑛 𝑛𝑎𝑔𝑠𝑎𝑦𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑎𝑘𝑜 𝑛𝑔 𝑙𝑎𝑘𝑎𝑠..𝑘𝑎𝑖𝑛𝑖𝑠!

Kung hindi pa siya binisita ng dalawa ay baka hindi na siya inabutan ng ika-dalawamput tatlo niyang kaarawan. “Ang dami ko ng utang sa inyo na walang tubo!” Palatak niya rito. “Hindi naman kami nag-aano,” napatikom ito ng bibig ng hindi na malaman ang terminolohiya na gagamitin. “Singil?” Usisa niya. “Yes, hindi naman kami nagsingil.” “Naniningil kasi.” “I love Philippines but sometimes it makes my head spin.” Humalakhak siya sa tinuran nito. “Ano ba kasi nangyari sayo at nakalimutan mo na ‘yung ibang term sa filipino?”

bulong nito What? Humigpit ang hawak ko sa anak ko ng marinig ko ang sinabe ni Kiel. Lumipad na kami sa kawalan at kitang kita namin ang mga gusali sa ibaba hanggang sa matabunan na ito ng mga ulap. I gonna miss the philippines!

LEFT “Miranda, hindi ko na kayang maging alila mo,” sagot ko, binabagtas ang bawat salitang may matinding lakas ng loob. “Mahal ko ang sarili ko, at alam kong hindi ko na kayang magpatuloy sa ganitong buhay. Hindi ko na kayang maghintay ng pabor mula sa’yo, at hindi ko na kayang magtiis na parang wala akong halaga. And I’ve serve you for years! Ang utang na loob na sinasabi mo ay matagal ng bayad!”

natawa kong sabi. She laughed. “Okay, first lesson. Very common question dito sa Philippines—if someone asks you, ‘Kumain ka na?’” I blinked. “What is that?” “It means ‘Have you eaten?’” “Ohhhh!” tumango ako. “So what I say?” “You can reply, ‘Oo, tapos na.’ That means yes, I’m done eating. Or ‘Hindi pa,’ which means not yet.” Inulit ko agad. “Oo… tapos na.”

Hindi naman siguro halatang nagpupumilit lang ako, ‘di ba? Saka, nasabi na sa akin ni Belinda noon na hindi ako bakikaw mag-English. Medyo fluent pa nga ako dahil nga sa mga naging past raket ko. Medyo hindi nga lang komportableng gamitin dahil sa estado ng buhay ko. Mahirap na. Lalo na’t Pilipino ka. Iingles ka lang, tatawagin ka ng pasikat.

"Haha cute mo kasi mag Tagalog. Tapos nosebleed ako pag English ka hahaha" "So naughty girl. Hmm ~ Baby let's do one more round. Then we go to sleep" "Huh?" Bigla nya nalang ako hinalikan ulit. Natawa ako kasi di pa ako ready pero bigla nalang sya pumaibabaw sakin at binuka na ang hita ko sabay pasok ng ari nya. This time di na masakit. Nasasarapan na ako sa pag hagod nya.