30 Days Song Challenge Novels & Stories

"You're enjoying this too much." Tumawa siya at umiling. "It’s just a game, Tahlia. Relax." Naghiyawan ang mga tao, at wala akong nagawa kundi ang pumikit at maghintay ng sunod na kahihiyan. "Next challenge—The Longest Hug!" "Oh, come on!" irap ko. "Zain and Tahlia, embrace each other as long as you can! The couple who lets go first loses!"

Pero may bago na. Sa gabing ‘yon, kinuha ko ang notebook ko at nagsulat ulit. Title ng kanta: “Tatlong Araw” Sinimulan ko sa chorus. Tatlong araw kong tinakasan ang mundo Tatlong araw kong hinanap ang totoo Tatlong araw kong pinili ang ako Tatlong araw na wala, pero ngayo'y buo

Mahinang usal niya at hinampas ang manibela. **** Kinabukasan, nagsimula na rin magtrabaho si Chandria sa kompanya ni Cheska. Mga tatlong linggo na lang kasi bago gaganapin ang event ng fashion show. Mas mabuti na rin na maaga na nilang ma-finalize ang lahat para iwas na rin sa stress.

"But, do you really know what is the hardest part of your mission?" " Hindi, ano nga ba?" Balik ko. "The range of it" mababang sagot niya at parang tinitimbang ang ekspresyon ko. "Bakit anong mayroon sa haba ng misyon ko?" Tanong ko ulit. "Because you only have 370 days to make him back."

“Salamat sa pagbigay sa akin ng chance. Hindi ko sasayangin ‘to. I promise.” Huwag kang mangako nang hindi mo kayang tuparin. Pero hindi ko sinabi ‘yun. Tumango lang ako. “Send me the contract by 10pm including the preliminary documents. Reviewhin ko tonight.” “I will,” sabi niya. Nakangiti. Pumunta siya sa pinto at umalis. Naiwan akong nakatayo. “What the hell did I just agreed to?” Thirty days. Thirty days of watching her trying to make amends.

Tss, Malata akong tumingin sa kaniya. "Alam ko na! What if magkaroon tayo ng challenges? Challenges to test our love. Babe, ano Kaya kung mag-single for a night tayo ngayong Gabi? Iyong iinom tayo ng bukod tapos makikipagkilala tayo sa mga taong lalapit sa atin. Makikipagkaibigan. Walang selosan, ha?! Wala ring usapan o pakialamanan, Paramihan tayo ng makakilala ngayong Gabi. 4 am ang end ng challenges. Deal? "

Pagkatapos ay umugong ang malakas na tawanan. "Cher, welcome sa unang araw mo dito. But we can assure you na wala ng second day at third day, because this is gonna be your last day!" wika ng isang lalaking maraming hikaw sa tenga. At umugong na naman ang malakas na tawanan habang nag-aapiran ang mga ito.

But not no more Gone away All I do is wait for you Each and every day But not no more Gone away All I do is wait for you Each and every day Umugong ang malakas na hiyawan dahil sa siguro 'ay humanga sa kaniyang boses at lahat sila, sumabay sa choros ng kanta. Oh I'm waiting for your love I'm wondering where you are Are you with another guy Are you showing him the world Oh I'm waiting for your love I want to see your smile Brighten up my day Yes I'm waiting for your love Yes I'm waiting for your love Habang kinakanta ko ang choros kay Zach lang ako nakatingin at titi na titig rin siya sa akin. Hanggang sa matapos ang kanta at marami ang pumalakpak sa akin at isa na doon ang kaibigan ko at ang

"Dream on. Nalulungkot ako dahil bakit kailangan pang tumagal ng thirty days ang pagkikita natin? Kung effective na sana iyan bukas, baka sakaling matuwa pa ako." Lumukot ang mukha ni Amira. "Anyway, I don't like your proposal." "How about marriage proposal?" Natapakan ni Hardhie ang preno. Mabuti na lamang at walang nakasunod na mga sasakyan. "Ouch!" daing ni Amira. "What's that for?" asik niya habang sapo ang noo. "Kung 'yon ngang 100-day contract or 30 days na suhestiyon mo ay hindi ako pumayag, marriage proposal pa kaya?"

Ang bawat subo nila ay tila nagbibigay sa kanya ng isang uri ng validation na hindi kayang ibigay ng kanyang mga board members. Habang kumakain kami, napansin ko ang katahimikan ni Jaxon. Hindi ito ang katahimikan ng isang taong naiinip, kundi ang katahimikan ng isang taong nag-oobserba at nagpapahalaga. Ang 30-day challenge ay unti-unti nang lumalagpas sa usaping pera at basbas ni Lola Aurora. Nagiging tungkol na ito sa pagtuklas niya sa sarili niyang kakayahan na mabuhay nang walang artificial na suporta ng kanyang kayamanan.