Nahihilo Nalilito Novels & Stories

"SINABI NANG TUMIGIL KA! HINDI MO ALAM ANG GINAGAWA MO!" Sierra falls in the floor. Nabitawan n'ya si Catalina dahilan para mapahiga ang dalaga sa sahig. She's tired. She needs to breathe. "W-what's happening..." ani Nathan nang makatayo. Bumuntong hininga si Alondra. Labag man sa kalooban n'ya, wala s'yang magagawa kung 'di sundin ang nararapat. Lumapit sa kan'ya si Nathan.

ang nagsalita naman ay si Noah. Sa madaling sabi, ang tinutukoy ni Noah na paghihirap ay ang limang taon na sinayang niya na kasama si Agatha na para bang walang katapusang pagdurusa at siya ay nalulunod sa karagatan non, at ang pagbalik ni Nica ang siyang naging katubusan niya na parang isang fairy na iniligtas siya sa karagatan ng paghihirap. Ibinaba ni Agatha ang tasa ng kape niya.

Hindi niya maitago ang lungkot at guilt sa gilid ng kanyang mga mata. Nang mawalan ng balanse ang mga paa ni Noah, malapit na siyang mapaupo sa sahig. Buti na lang at nakabawi siya at nakabangon. Nang makarinig siya ng mga hikbi na nagmumula sa kanyang paligid, natigilan siya. Agad niyang hinanap ang kinaroroonan ng malalakas na hikbi, umaasang si Trina iyon.

Khaliyah POV Naligo ako naman agad ako pagkatapos akong ihian at sabuyan ng katas ni Nolan. Pagkatapos, nagsabi si Nolan na uuwi na kami sa Manila. Pagbaba ko sa ibaba, wala na si Yanna pero may nakita akong mga dugo sa lapag. “Nasaan si Yanna?” tanong ko kay Nolan. “Patay na, pinalibing ko na kaya huwag mo nang hanapin. Wala ka nang kakampi, nag-iisa ka na kaya matuto ka nang sumunod sa akin.”

Naghihintay na magpaliwanag si Xan. Naghihintay na bigyan siya nito ng dahilan. Naghihintay sa isang katotohanang pwedeng iligtas ang pagmamahalan nila... O tuluyang dumurog sa natitira niyang puso. At doon naalala ni Harlyz ang tawag na sinagot niya kanina. Ang nanginginig na boses ni Xan. Ang desperado nitong mga salita.

Mabuti nalang at wala pang mga taong pumupunta rito. "H-how about m-me, Hara? I still Love you, At kagaya mo napapagod na rin ako. Napapagod na rin ako na hingiin ang attention mo pero hindi ako sumusuko kasi GANON KITA KAMAHAL! Iyong tipong kahit ang sakit sakit na dito." Ani Nathan habang nakaturo sa dibdib niya

Hindi lang ito basta pagkakatalo, kundi ang pagkawasak ng kanilang mundong itinayo sa kasinungalingan at kasakiman. Habang nagsasalita, unti-unting inalis ni Natalie ang isang bote ng murang alak mula sa kanyang bag at sinimulang ipahid ito sa ilalim ng pinto ng lounge. Ang alak ay dumaloy at kumalat sa mga sahig, parang mga patak ng buhay na nawala at hindi na maibabalik. Habang ginagawa ito, hindi niya naramdaman ang anumang kalungkutan o panghihinayang. Ang mga patak ng alak ay hindi lamang simbulo ng paghihirap, kundi ng paglaya. Ang bawat galos na dulot ng mga pagtataksil ng nakaraan ay siyang nagpapalakas sa kanya ngayon.

“Saan ka pupunta?” Nahihirapan na akong buhatin ang mabibigat kong mga gamit, naging mabagal at mahirap ang bawat hakbang na ginagawa ko kaya wala akong interes na tumigil para makipagsmall talk sa kaniya. Hindi ko siya pinansin habang patuloy akong naglalakad papunta sa kalye. Nang biglang buksan ni Nathan ang pinto para bumaba ng sasakyan.

hinding-hindi ako titigil. Pilit kong pinagana ang sarili kong tumayo, kahit na parang dinadaganan ng libo-libong bato ang buong katawan ko. Sobrang hapdi ng bawat pasa at sugat na iniwan niya sa akin, pero aminin ko man o hindi, hindi iyon ang pinakamasakit. Sa isip-isip ko, hindi pa ito ang dulo. I won't give up. Babalik at babalik ako dito, araw-araw, oras-oras, hangga't hindi ko nakikita si Bianca. I will keep coming back, no matter what. Hinding-hindi ako titigil hangga't hindi ko siya nahahanap at nakakausap. Alam kong dito siya nakatira. Alam kong darating ang oras na lalabas o uuwi siya. At sa oras na iyon, maghihintay ako kahit gaano pa katagal.

“Hindi para itago, kundi para tandaan — at para magpatibay.” Tumango si Nathaniel, mahigpit ang hawak sa kamay niya. “At gagawin natin. Dito papasok ang mga kwento ng pagkatalo at pagkapanalo; papasok din ang mga kwento ng pagbabago. Hindi natin tatakpan ang sugat. Babaguhin natin ang paraan ng paghilom.”