Sa sobrang dami ng nobela na nabasa ko, parang ang dami-daming Nanay na pumapasok sa isip ko! Pero ang isa sa pinaka-mahirap kalimutan ay si Nanay na gumanap sa ‘A Little Life’ ni Hanya Yanagihara. Kakaiba ang kanyang representasyon, dahil sa kabila ng mga hirap na pinagdaraanan ng kanyang anak, lagi siyang nandiyan para sa kanya, nagbibigay ng suporta kahit sa mga pinakamasalimuot na mga pagkakataon. Ibang klase ang koneksyon at pagmamahal na ipinahayag sa kwentong ito. Nakakagising ng damdamin. Umaabot ito sa puso mo sa isang paraan na halos mararamdaman mong kaanak mo rin siya. Ang tindi ng mga sakripisyo niya at ang paraan ng kanyang pagtanggap sa mga kahinaan ng kanyang anak ay nagbigay ng inspirasyon na talagang tumatak sa akin. Naniniwala akong ang mga ganitong karakter ay nagbibigay liwanag sa tunay na kalagayan ng ating mga magulang. Hindi lang sila mga tauhan; simbolo sila ng unconditional love.
May isa pang Nanay na espesyal na espesyal sa akin, si Mama mula sa ‘The Joy Luck Club’ ni Amy Tan. Sa kanyang mga kwento, matutunghayan natin ang masalimuot na relasyon ng mga ina at anak, na umuusbong sa kanilang kultura. Kakaiba ang kanyang pananaw dahil lumalabas dito ang kanyang mga sakripisyo at mga pangarap. Ang karakter na ito ay hurisdiksyon ng mga henerasyon – isang tulay mula sa nakaraan hanggang sa kasalukuyan. Ang pag-alam sa mga kwento at mga hiling ni Mama ay nagbibigay-daloy sa mas malalim na pagkaunawa sa kung sino tayo at kung paano tayo nakabuo ng ating mga pagkatao. Sa mga nakalarawan niyang karakter, nasa isang pagsasanib sila ng pag-ibig, pagkatalo, at tagumpay na hinaharap ng bawat isa. Tila baga kahit anong nararanasan nila, hindi sila nag-aalinlangan na ipaglaban ang kanilang mga anak.
Sa simpleng kwento ni Nanay sa ‘The Kite Runner’ ni Khaled Hosseini, tila kay lambing ng kanyang pagmamahal. Ang pagkakabuo ng karakter na ito ay naglalarawan ng mga katangian ng pagmamalasakit. Ang kanyang makabagbag-damdaming alalahanin sa kanyang anak sa gitna ng gusot ng mundo ay parang salamin sa tunay na buhay ng marami sa atin. Ang mensahe ng katatagan at pag-asa na dala ng kanyang karakter ay talagang nakakainspire. Para sa akin, ang mga nanay sa mga nobela ito ay hindi lamang buhay kundi mga ebalwang nagsisilbing simbolo ng iba't ibang aspeto ng pagkatao at pagmamahal na tunay na binibigay ng isang ina.