Nancy Drew And The Hidden Staircase Novels & Stories

Nailing naman ang dalagita at bumalik nalang sa kabahayan Wala talaga siyang balak na kausapin ang binata, Coz this will soon revealed her deepest secret. Nanatiling nakaupo si Schazna sa dalampasigan at nakatitig lamanng sa mga alon na marahan na humahampas sa dalampasigan

aniya bago ako tinalikuran. Nang hindi niya ako pinansin ay dali-dali akong pumasok. Rinig ko pang tinawag niya ako pero hindi ko siya pinansin at nagmamadaling pumasok sa elevator. Nakita ko pang kinuha niya ang radyo niya, siguro tatawag ng back-up.

Kalabanin na niya lahat huwag lang ang pamilya na iyon dahil paniguradong hihilingin na lamang niyang ibaon sa lupa. Katok sa pinto ang gumambala sa kanila. Pagkabukas ay pumasok ang isang staff para sabihin na oras na para magtungo si Nancy sa venue. Napalunok siya ng laway habang nakatingin kay Katherine. Kinakabahan pero hindi na siya pwedeng umatras. Mas mapapahiya lang siya sa gagawin. "O-Okay, susunod na 'ko," aniya saka kinuha ang bag, tapos ay naglakad palabas at nilagpasan ito.

Kaya walang nangahas na kalabanin siya. Habang ang lahat ay mukhang nalilito, nagbago ang kuha. Ito ay naitala ilang minuto matapos pumasok si Nancy sa kanyang cabin. Dito, nakita siyang palabas ng kanyang cabin. Naglakad siya papunta sa nurse station at nagkwentuhan nang ilang minuto bago umalis. Ngunit ang walang nakapansin ay palihim siyang nagtapon ng isang bagay sa basurahan malapit sa nurse station bago umalis. Lumabas ang kuha at itinampok ang eksena kung saan nakitang may itinapon si Nancy. Nang i-zoom ang kuha, nakita ng lahat na isa itong walang laman na piraso ng capsule sheet. Dahil malabo ang pangalan, walang sinuman maliban sa mga doktor sa Oby-gyn ang nakatukoy kung anong gamo

YOU CAN HIDE BUT YOU CAN'T ESCAPE ( SPECIAL CHAPTER) Michaella Gomeza POV: Nakatingin ako sa notebook ko nung highschool na nawala ito sa akin. Panay ang hanap ko nito kasi nandito ang mga drawings ko lalo na sa mga alaala ko kay Ignacio.

I am not a fan of Princes and Princesses. "Do you want to draw? I can draw with you," suggestion ko sa kanya. Mahilig siyang mag-drawing, isa iyon sa mga hobby niya. Mas magaling pa nga siya sa akin na ang alam lang iguhit ay stick man. Mabilis itong bumaba sa kama ko. "Sure, let's go!" excited na saad nito habang dire-diretso sa pintuan. Nakahinga ako ng maluwag dahil pumayag ito. Sumulyap ako sa saradong pinto ng bathroom ko. Siguradong salubong na naman ang kilay ni Alejandro.

Narinig kong tumawa si Maricar sa naging sagot ni Stefany. Hindi ko na lang pinansin ang sinabi ni Stefany at itinuon ang paningin sa Hyacinth na kaharap ko ngayon. May nakita akong white na card na nakalakip sa bandang likod kaya linuha ko 'yon at binasa. "But please do say, yes." Nag-isang linya ang kilay ko. Say yes? Para saan? "Basta ba sagutin mo ako ng oo, edi mas magugustuhan ko 'yon."

pag-uusisa nito sa akin. Noon ay takot na takot at malakas ang kabog ng dibdib ko dahil kapag sumilip ang lalake sa basement ay makikita rin ang nangyayari. “A-Ano kasi… Hinahanap ko si Nancy,” pautal-utal na sagot ko. Tumango naman ito pero halatang nagtataka. Maski ako kasi ay alam na hindi dumadayo roon si Nancy.

Abot na abot na niya ang katotohanan. “Hindi ako nagkamali,” mahinang sabi ni Nancy habang lumalapit. “Ikaw nga.” Hindi kumibo si Cassy. Naglakad si Nancy palapit, halatang kinakabahan pero pilit pa ring nagpapakita ng tapang sa kanyang pinaan. “Ikaw ang huling taong inaasahan kong makita dito,” dagdag niya.

Habang pilit niyang pinatatakbo ang pen sa papel gamit ang nanginginig niyang kamay, parang gusto niyang sunugin si Hunter gamit ang matatalim niyang tingin. Wala namang emosyon si Hunter habang naghihintay ng pirma, bago inilapit ang maliit na stamp pad sa tapat ng matanda. Nang madiin na ang pulang thumbmark nito sa pahina, kinuha niya ang kasunduan nang may malamig na kasiyahan. Pero, hindi muna siya umalis. Hindi na kayang makita ni Nancy ang mukha niya kahit isang segundo pa. "Ano pang ginagawa mo rito? Lumayas ka na!"