Noli Me Tangere Book Drawing นิยาย & เรื่องราว

Pag-upo ko, may papel na tumama sa bag ko. Crushed paper. Binuksan ko. Isang drawing. Ako—pero chibi style. Nakaluhod. Umiiyak. Habang may speech bubble: “Please Ryan, choose me huuhuuhu” Another chibi—si Sophie—nakangiti, pretty, perfect. At may isa pang Ryan, clinging to her. I felt my throat tighten. My hands shook so hard na halos di ko na mabasa yung drawing.

bulong ko sa aking sarili. Pagdating ko sa library, agad akong nilapitan ng librarian. “Pass, miss?” Ipinakita ko at tumango siya. “Anong hanap natin?” “Uhmm… Noli Me Tángere, miss.” “Ohh, isang copy na lang ‘yung natitira. Nasa bandang wall, right corner. Good luck,” sabi niya bago bumalik sa desk niya. Sumunod ako, paikot-ikot pa ng halos sampung minuto bago ko sa wakas nakita ang libro, nasa fifth shelf, syempre ‘yung pinakamataas pa talaga.

“Minsan, hindi lugar o tao ang tahanan… kundi ‘yung pakiramdam na ligtas ka.” Hindi nakasagot si Mia. Pero sa loob-loob niya, may kumirot. Parang may isang bahagi ng puso niya na muling nabuhay. Maya-maya, isang bata ang lumapit, may dalang maliit na drawing. “Teacher Mia! Look! I draw you!” Natawa si Mia. “Wow! Ang ganda naman. Ang galing mo ha!” Lumapit si Liam at sinilip ang drawing isang babaeng may ngiti at may hawak na brush, habang sa tabi nito ay may lalaking nakangiti rin.

"we need talk tomorrow,muli Akong hinalikan ng mariin aking labi. Wala po Akong update kahapon dahil mahirap po talaga Ang signal namin. Pa support po new book ko:Take Me Kapitan (SPG) Thank you and gobless po

Nang marating ni Amber ang kanyang tabi, agad niyang tinignan ang drawing sa harap nito. Ang ngiti sa kanyang labi ay agad na naglaho. It was a chaotic mess of black and red. Walang anyo, walang hugis. Puro linyang parang sinadyang gawing magulo, halos mapuno na ang buong papel. Parang galit, parang sumisigaw. The black lines crisscrossed violently. The red looked like splatters—raw, loud, and painful. Biglang bumigat ang pakiramdam ni Amber.

Mukhang importante kasi 'yon sa biyenan niya. Namimiss niya si Grant. Dapat pala ay sumama siya rito ng niyaya siya nitong sumama sa Cebu. "Mi, look at my drawing po!" Ani Kian na may dalang papel habang tumatakbo palapit sa kanya. "I drew this because you told me po dati na this is the favorite animal of Lolo!" Natigilan siya ng makita ang drawing ng anak. It's a snake with crown!

Tumulong na din si Natalie. Agad na napansin ni Mateo ang isang libro. Sa tingin niya ay isa itong album. Sa hindi maipaliwanag na dahilan, hindi niya napigilang pulutin ito. Isa nga itong album. Kaswal niyang binuklat ito. At sa unang pahina, may nakita siyang pencil sketch ng isang batang lalaki. Sa ibaba nito ay may nakasulat na: ‘to my little brother’.

tanong ko habang binubuklat ang folder. “Drawing ko!” proud niyang sabi. “Para sa atin tatlo!” Tatlo. Ako. Si Levi. At siya. Nakasulat pa sa taas ng drawing: “My family” Napalunok ako. May gumuhit sa puso ko. Isang payak na drawing—may araw, may bahay, may puso sa gitna, at tatlong taong magka-hawak-kamay.

"This marriage… this whole arrangement… it was supposed to be clean. Strategic. Hindi ganito." "Well, surprise!" Napalakas boses ko. "You married chaos! And guess what, I’m not going anywhere." Naglakad siya papalayo, pero bago siya makalabas ng pinto, binitiwan ko ang huling banat. "By the way, ang panget ng drawing mo sa notebook. Akala ko architectural sketches, yun pala doodles ng stick figures na umiiyak. Pa-therapy-therapy ka pa, eh halata naman broken ka!"

Nagmamadaling kunin ang illustration paper at mabilis umalis sa table ko. I WAS standing right in front of him. Checking every part of my drawing. I'm following his gray eyes as he looked on my paper. I can't count how many times I gulped from being nervous. I feel like I'm sentencing to death. Ang seryosong mukha at mga malalamig nitong mga mata ang nagpapakabado sakin ng husto. Binaba na ni Fiandro ang papel. Nirolyo nito ang aking pinagkopyahan tsaka binigay kay Kim. "Ibalik mo na iyan." utos nito.