Natsu X Lucy の小説・ストーリー

His eyes—those same eyes that used to feel like home—met mine for a split second before he looked away. “Lucien? What are you doing here?” Naiinis na bulyaw ko sa kanya. He holstered his weapon. “Still finding new ways to get yourself killed, I see.” “Don’t flatter yourself,” I snapped. “Hindi ko kailangan ng tulong mo.” Natasha growled from the floor, crawling toward her blade. Lucien fired again, another clean shot that sent her weapon skidding across the room. “I know, baby,” he said.

Kung sana ay una pa lang ay sinabi na niya ang totoo… Nakaupo sa single sofa ang anak, habang umupo naman siya sa harapan nito at hinawakan ang kaniyang mga kamay. Bumuntong-hininga muna siya bago muling tumingin kay Hope, her eyes filled with a soft expression. “I know you have a lot of questions, and I promise I will answer them all. But right now, the most important thing for you to understand is that we are not ordinary people: we are Elementalists who lives in the radiant realm of Luminous,” Lorraine sighed deeply before she continued. “We are immortals who possess the power of elements: fire, water, earth, wind, ice, lightning, divine light, and shadow. However, the Luminous Realm is c

Nakipag kamay rin ito bago Ako tuluyang umalis. Sumakay ako ng aking kotse Saka ito pinaharurot.Magkakasunod akong napahinga ng malalim. Dahil sa aking nalaman sa babaeng aking kinababaliwan. Hindi ko akalain na sa maamo nitong mukha at sa liit ng katawan nito ay parang lion sa bangis Kong makipaglaban. Parang ibang Lucy sa katauhan nito. Natigil ako sa aking pag-iisip ng may namataan Akong dalawang babaeng na nakikipaglaban sa walong lalaki. Parang sanay Ang dalawang babae sa pakikipaglaban dahil sa husay at liksi ng kilos Ng mga ito. Ngunit mabilis Kong kinabig pakaliwa Ang manibela ng aking sasakyan ng makilala ko Ang isang baabe na nakikipaglaban. "damn!Anong ginagawa ni Lucy rito sa gan

Handa na siya para sa panibagong lebel ng kakayahan niya. Mayroon bang hangganan ang pagtanggap ng kanyang katawan para sa ikatlong baitang? Ganoon ba talaga kalakas si Lucas upang hindi kayanin ng katawan niyang tanggapin ang buong pagkatao nito? "Ah, you really misunderstood something," naiiling na wika ni Natalia bago nag-iwas ng tingin. Ang ngisi nito sa labi ay nagsasabing kakatapos lang nitong basahin ang ekspresyon ng kanyang mukha.

“What else should I do?” “Get married, man.” Natatawang tumunga si Lucy sa kanyang iniinom ng alak. Umangat ang kanyang kilay. “Yeah? Says the man who’s still not married now?” Napuno ng kantyawan ang buong paligid dahil sa sinabi ni Leon. Sa kanilang magbabarkada, tatlo na lamang silang hindi pa naikakasal. Siya, si Lucifer, at si Stone. Inismiran lamang siya ni Lucifer at kaya naman mahina siyang napailing.

sinamaan naman siya ng tingin ni Lucas. "Kagatin mo nga," utos naman ni Celestia at umakto naman si Lucas ng kagat sa balikat niya pero hangin lang kinagat nito. Siya naman dama ang init, iba na naman ang nararamdaman niya. "So what's your plan now? Nagkabalikan na kayo eh," tanong naman ni Natalie. "Paunahan ba tayo ng kasal?" hamon naman niya.

“Crazy b*tch! Gagamitin mo ang anak mo para tanggalan ng trono ang ama niya? Wala kang puso. Nagbago ka na nga, hindi na ikaw ang babaeng minahal ng kaibigan ko. Naging katulad ka na ng baliw na si Apocalipsis.” “Say whatever you want Nathaniel. Walang magbabago sa mga plano ko.” “No. Hindi mo makukuha ang trono. We still have Lucy, she’s Genesis first born at pareho nating alam na mas may karapatan sa kapangyarihan ang panganay niyang anak.”

taas noong saad ni Lucy. "We should get out of here first," aligagang singit ni Natalie sa kanila. Nagkatinginan na lamang silang tatlo, nandoon ang matinding pagsusumamo sa kanyang mga mata na makinig ang mga ito kay Natalie kaya naman tumango na lamang si Lucy kay Celina ng balingan nito. "Sige, iyong kotse ko na lang ang gamitin natin," pagpapasunod na lamang ni Lucy.

Ngumiti si Lucifer saka muling nagsalita, "Oh, and about that girl who sees you..." Tumaas ang kilay niya, "What about her?" masungit niyang sabi. "Well, I guess you would like to know why she sees you," Lucifer shrugged, disappointed that his glass was now empty. He straightened up. "Why?" Lucifer smirked and munched the ice cube inside his glass. He didn't want to beat around the bush, so he said, "She's your bloody mate, lad. Mates, like werewolves and Lycans, have. You're the only one who doesn't know. You should be thankful to me. I guess you're free of your curse!"

Sa lakas ng tunog, parehong nagulat sina Lucy at Ian. Nataranta si Lucy, habang si Ian naman ay halatang nahiya. "Mukhang nadismaya ko kayo. Hindi na matutuloy ang hapunang ito." Pilit na ngumiti si Lucy nang alanganin: "Albert, ano… maling pagkaunawa lang ito." Habang sinasabi niya ito, tinangka niyang hawakan si Albert.